Speellijst - Berlioz, Hector

Biografie

Belangrijk componist uit de Franse Romantiek

Als Hector Berlioz achttien jaar oud is, stuurt zijn vader hem naar Parijs om medicijnen te studeren. Berlioz saboteert die plannen. Hij stort zich in het muziekleven en wijdt zich al gauw aan compositie, zonder daarin een opleiding te hebben. Hij speelt, opmerkelijk genoeg, zelfs geen piano. Toch ontwikkelt hij zich tot een componist die een belangrijke bijdrage levert op het vlak van de orkestratie en nieuwe instrumenten combinaties. Zijn Traite de l’instrumentation uit 1844 geldt nog steeds als een standaardwerk en vormt misschien wel de basis voor het moderne symfonieorkest.

Literatuur
Berlioz heeft permanent geldgebrek en vult zijn inkomsten uit de muziek aan met het geven van lessen en vooral met het schrijven over muziek. In 1830, drie jaar na de dood van Ludwig van Beethoven die hij zeer bewondert, componeert Berlioz zijn Symphonie Fantastique. Hetstuk geldt als een van de belangrijkste orkestwerken uit de romantiek. Zoals vaak vormt de literatuur zijn inspiratiebron, in dit geval Confessions of an English Opium-Eater van Thomas de Quincey. De lectuur van Goethe’s  Faust inspireert hem tot La damnation de Faust, zijn Roméo et Juliette ontstaat onder invloed van Shakespeare en zijn grote opera Les Troyens komt voort uit de Aeneas van Vergilius.

Orkestratie
Berlioz’s talent voor orkestratie leidt tot een volstrekt nieuw geluid: het symfonieorkest klinkt zoals nooit daarvoor, met rijke klanken, verrassende combinaties en overweldigende effecten. Niet iedereen kan dat waarderen, vooral in eigen land krijgt hij tijdens zijn leven veel kritiek. Hij componeert een stuk onder een andere naam, dat door de critici prompt geprezen wordt als een werk waaraan Berlioz een voorbeeld zou moeten nemen. Het fragment vindt later zijn weg in zijn oratorium l’Enfance du Christ.

Dirigent
Berlioz reist veel en treedt vaak op als dirigent, tijdens zijn leven was hij als dirigent zeker zo beroemd als als componist. Hij tekent een behoorlijk geromantiseerde versie van zijn veel bewogen leven op in zijn Memoires, die hij wel laat drukken, maar voor het grote publiek pas na zijn dood in 1869 beschikbaar komen. Hij noemt zijn requiem de Grande Messe des morts uit 1837zijn beste werk. Samen met Richard Wagner en Franz Liszt wordt Hector Berlioz beschouwd als de grootste vernieuwer van de negentiende-eeuwse Romantiek.

Meer componisten

App de studio