STER Advertentie


Na het grote succes van de eerste serie 'Bloed, zweet en snaren', die de AVRO in 2013 uitzond, bracht de AVROTROS in de zomer van 2015 een vervolg. In dit tweede seizoen ontmoet je weer enkele musici van het Koninklijk Concertgebouworkest. Hoe combineren zij hun werk bij het orkest met hun privéleven eigenlijk?

'In een orkest spelen is soms als in een Ferrari zitten, maar niet hard mogen rijden,' verzucht Omar Tomasoni – solotrompettist bij het Koninklijk Concertgebouworkest – in het tweede deel van de serie 'Bloed, zweet en snaren'. Tomasoni, een jonge dertiger met een bos donkere krullen en een wat melancholieke uitstraling, beseft als geen ander dat spelen in een gezelschap betekent dat je moet denken in het belang van het grotere geheel. Zijn trompetsolo's mogen daarom niet té uitbundig zijn. Oud chef-dirigent Mariss Jansons - die we na elf seizoenen afscheid zien nemen - herinnert hem daar tactvol aan tijdens een repetitie: 'You play very, very beautifully, but be careful please!'

Aflevering 1:

Na twee jaar terug bij het Koninklijk Concertgebouworkest. Al meer dan 125 jaar behoort het orkest tot de absolute wereldtop.

Het geheim van dit orkest zit in de mens achter de musicus: wat is er nodig om op dit niveau te presteren? Stress, hartstocht en geluksmomenten wisselen elkaar af, op het podium maar ook thuis. 'Bloed, zweet en snaren 2' schetst indringende portretten van de musici ook een beeld van de professionele staf, die er alles aan doet om de concerten mogelijk te maken.

In de eerste aflevering doet altviolist Michael tijdens zijn omzwervingen door nachtelijk Amsterdam inspiratie op, oefent celliste Honorine van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat en viert Mariss Jansons zijn jubileum.

Aflevering 2:

Omar Tomasoni, solotrompettist bij het Concertgebouworkest, keert met zijn vriendin Femke IJlstra voor enkele dagen terug naar zijn geboortedorp in Noord-Italië. Daar waar een muzikale carrière voor zijn ouders vroeger onbereikbaar was, boekte Omar de afgelopen jaren grote successen in het buitenland. Aan dat succes hangt echter een prijskaartje: hij moet zijn geliefde ouders en vrienden dagelijks missen.

Aflevering 3:

Het Koninklijk Concertgebouworkest bereidt zich o.l.v. toen nog aanstaand chef-dirigent Daniele Gatti voor op de veeleisende en complexe 'Derde Symfonie' van Mahler, de langste symfonie uit het standaard repertoire van het orkest.

Aflevering 4:

Componist Michel van der Aa en het Koninklijk Concertgebouworkest laten zien dat de samenwerking tussen componist en uitvoerenden heel inspirerend uit kan pakken.

Aflevering 5:

Broers Martin en Nico, beiden trombonist, keren voor een gastoptreden terug naar hun eerste orkest in Twente. En welke kleermaker mag de nieuwe pakken voor de mannelijke orkestleden maken?

Aflevering 6:

Het Koninklijk Concertgebouworkest brengt muziek uit op een eigen label. Met zo’n fantastische zaal als opname studio kun je je daar van alles bij voorstellen. In deze aflevering meer over het opnameproces. Fluitiste Emily Beynon vertelt over hoe zelfs een uiterst ervaren orkestlid nog telkens weer tegen zenuwen vecht.  

Aflevering 7:

Het Koninklijk Concertgebouworkest gaat naar Seoul in Zuid-Korea, waar ze o.a. met dirigent Iván Fischer de volledige Beethoven-cylcus ten gehore brengen en masterclasses geven.

Aflevering 8:

Het Koninklijk Concertgebouworkest neemt afscheid van Mariss Jansons en maakt kennis met de Italiaanse Daniele Gatti. We schrijven 2015, nog voor de me too-affaire de media domineerde. Gatti, inmiddels alweer oud chef-dirigent, stond twee seizoenen (2016-2017 en 2017-2018) voor het orkest.

 

Bron: avrotros.nl/klassiek