Uitzending gemist

Opium

Maandag 16 april 2018, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Annemieke Bosman

In deze uitzending

Opium is een radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. De presentator ontvangt een gast en er is live muziek! Iedere werkdag live vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam.
Te gast: Roos van Rijswijk

Roos van Rijswijk woonde jarenlang onder een enorme herrieschopper; wat er daarboven werd uitgevoerd, was haar altijd een raadsel. Het leek wel alsof… ja, het móést wel een olifant zijn, die ’s nachts tapdanst, aan karaoke doet en met de bovenbuurman een luidruchtige kangoeroe heeft geadopteerd. Soms hebben ze ruzie, maar meestal is het leven één groot feest. Ze schreeuwen hun gesprekken boven de muziek uit, schuren even lekker de verwarmingsbuizen om te ontspannen en legen af en toe een zak knikkers op de laminaatvloer.

Van Rijswijk liet zich inspireren door de ontspannende klanken van de zelfgemaakte bowlingbaan van de bovenbuurman, het getrompetter van de olifant en de sprongen van de kangoeroe. Ze schreef de avonturen van het wonderlijke drietal op; samen met de illustraties van Sylvia Weve vormen ze een idyllische schets van hun kakofonische geluk. 

Van Rijswijk maakte een grappige bundel over deze geluidsoverlast. Maar het kan ook flink uit de hand lopen, zo is te zien in de documentaire Wat de muren vertellen.

Te gast: Roos van Rijswijk
Live muziek: Nora Fischer & Marnix Dorrestein

“Hush, no more. Be silent, all.”

De eerste zin van de titeltrack zegt het allemaal: HUSH gaat over intimiteit. Met dit debuutalbum brengt zangeres Nora Fischer een lang gekoesterde droom tot werkelijkheid. Nora komt uit een familie van klassieke muzikanten, en had al van jongs af aan een grote liefde voor de muziek van componisten als Monteverdi, Purcell en Dowland – allen componisten uit de 17e eeuw. Ze voert hun muziek vaak uit in de traditionele setting, maar ze hoorde ook altijd een alternatieve versie in haar hoofd.

In Marnix Dorrestein vond ze de perfecte partner voor dit project: een popmuzikant die nieuw was in de wereld van de oude muziek, maar met een open mind en natuurlijke nieuwsgierigheid. Samen maakten ze het album 'Hush', waarop ze met enkel twee stemmen en een elektrische gitaar de eeuwenoude songs in het hier en nu plaatsen. Ze stripten de liedjes tot hun pure essentie en benaderen ze met de creativiteit van 21e eeuwse muzikanten, om zo te laten zien hoe tijdloos deze muziek is.

Donderdag 18 april is de albumpresentatie in Paradiso.

Foto: Sarah Wijzenbeek

Live muziek: Nora Fischer & Marnix Dorrestein
Luidspreker Luidspreker
23:54   Slaapservice: Tommy Wieringa - Verrekijker

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Tommy Wieringa - Verrekijker

Tommy Wieringa schreef onder meer de romans Alles over Tristan (Halewijnprijs, 2002) en Joe Speedboot (F. Bordewijk-prijs, 2006). Zijn reisverhalen werden gebundeld in Ik was nooit in Isfahaan (2006) en in 2009 verscheen de roman Caesarion, gevolgd door Ga niet naar zee (2010). Met Dit zijn de namen (2012) won hij de Libris Literatuur Prijs en in 2013 was Wieringa de Boekenweekauteur. Zijn werk wordt wereldwijd vertaald.
Foto: Johan Jacobs

Tommy Wieringa - Verrekijker
Luidspreker Luidspreker
23:11   De Torenkamer: Ilse van Stokkum - Dag 1

Hallo torenkamer(tje) 


Om elf uur kwam ik aan bij de torenkamer, wat een fijne plek. Toen ik eenmaal de materialen op hun plek had gezet kon ik aan de slag. Gewoon doen is de manier hoe ik tot dingen kom. Materiaal knippen, plakken, vervormen en samenvoegen brengt mij op nieuwe ideeën. Ik werk vandaag met gemakkelijk te bewerken materialen zoals; Karton, papier, draad, plastic en stof. Dit zorgt voor een vereenvoudiging van het experiment waardoor ik op een speelse manier de samenkomst van materiaal, vorm, kleur en compositie kan onderzoeken. Deze werkwijze gaf mij vandaag de gelegenheid de esthetische waarde van mijn werk te bevragen, zonder te streven naar een voorbedachte uitkomst. 


Handgemaakte knipsels en getekende patronen creëerde speelse kleurcombinaties. Vandaag heb ik collages gemaakt met verschillende vormen die om en om langzaam bewegen. De muur hangt al aardig vol met tikkende kunstwerkjes.


Schermafbeelding 2018-04-18 om 15.33.02.pngSchermafbeelding 2018-04-18 om 15.28.36.pngSchermafbeelding 2018-04-18 om 15.26.12.pngSchermafbeelding 2018-04-18 om 15.25.56.pngSchermafbeelding 2018-04-18 om 15.25.47.pngSchermafbeelding 2018-04-18 om 15.25.33.pngSchermafbeelding 2018-04-17 om 21.28.09.png

Torenkamer maandag
Opium

Vrijdag 13 april 2018, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Lennart Booij

In deze uitzending

Opium is een dagelijks radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. Dagelijks ontvangt de presentator een gast en is er live muziek vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam.

Te gast: Arie Storm en Lilou Dekker

Circus Reve, een literaire komedie is geschreven door schrijver, criticus en Reve-kenner Arie Storm en wordt geregisseerd door Marijke Schermer. Het initiatief voor deze voorstelling is van actrice Lilou Dekker (in 2014 afgestudeerd aan de Amsterdamse Toneelschool en Kleinkunstacademie) die de voorstelling speelt samen met drie voormalige klasgenoten. In een halfopen tent, reizend naar twee van zijn voormalige woonplaatsen, brengen zij Reve terug naar zijn oorsprong. Voor Reve-liefhebbers een feest der herkenning en voor nieuw publiek en jonge generaties een kennismaking met een van de grootste schrijvers die Nederland heeft gekend: Gerard Reve.

Circus Reve is een coproductie van Theater Oostblok en Stichting Moskou.

Betondorp Amsterdam
13 – 22 april 2018

Greonterp Friesland
20-26 augustus 2018

Te gast: Arie Storm en Lilou Dekker
Live muziek: Sarah Kapustin (viool) & Shuann Chai (piano)

Sarah is Amerikaans, in 2008 naar Nederland gekomen om primarius van het Rubens Quartet te worden, dat was ze tot de opheffing van het kwartet in 2016. Pianiste Shuann Chai wordt geprezen door de muziekkritiek voor haar uitvoeringen op zowel moderne als historische instrumenten, ze woont in Nederland en treedt overal in Europa op.

Live muziek: Sarah Kapustin (viool) & Shuann Chai (piano)
Luidspreker Luidspreker
23:56   Slaapservice: Peter Swanborn uit Het wolkenreparatieatelier

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Peter Swanborn uit Het wolkenreparatieatelier

Peter Swanborn (1963) is schrijver, docent en literair medewerker van de Volkskrant. Van zijn hand verschenen tot nu toe vier dichtbundels. Deze werden genomineerd voor onder meer de C.Buddingh'-prijs en de J.C. Bloemprijs. In 2018 verschijnt zijn nieuwste bundel, Het wolkenreparatieatelier. Zijn poëzie is in meerdere talen vertaald.
Foto: Tineke de Lange

Peter Swanborn uit Het wolkenreparatieatelier
De Torenkamer: Inge Schilperoord - Dag 5

De laatste dag. De vogels spelen nog steeds een grote rol in mijn leven maar beginnen zich nu te vertalen in poëtische beelden. Daar ben ik blij mee. Zo droomde ik vannacht dat ik in een ei zat. En het was niet eens claustrofobisch. Integendeel. Het was mooi. Sereen. 

In mijn droom lag ik met opgetrokken benen op mij zij, en voelde opeens dat mijn lichaam als het ware werd gedragen. Er was een kuipachtige vorm die zich om mijn rug, hoofd en benen heen had geplooid, hard genoeg om er veilig op te steunen maar zacht genoeg om behaaglijk op te liggen. Terwijl ik mijn aandacht richtte op hoe het voelde daar zo te liggen, en me in mijn droom afvroeg wat het eigenlijk was waar ik in lag, voelde ik dat er ook boven mij een halve bol was die zich om heen had gevouwen. En toen ik mijn armen uitstrekte, stootte ik op een zelfde substantie die mij afsloot van de buitenwereld, en die aanvoelde als een gladde schil. Ik ging een beetje verliggen, en realiseerde me, terwijl ik dat deed, hoe broeierig het was in mijn cocon. De warmte leek vooral van boven te komen, alsof de bovenkant van de schil gloeide en zijn warmte naar beneden toe deed uitstralen. Met mijn handen tastte ik de vormen voorzichtig nog wat verder af en toen kon het niet meer missen. Ik wist het zeker: ik lag in een ei! En de warmte die ik van boven af voelde stralen, kwam natuurlijk van de kip die er op zat te broeden. 

Of ik hier nu veel mee kan voor mijn boek, is de vraag, maar ik werd wel wakker met de blije sensatie dat iets of iemand mij in mijn onbewuste een geweldig poëtisch beeld had toegestopt. En dat beeld kwam gedurende de dag steeds weer boven drijven. 

Nu moet ik tot mijn grote spijt mijn spullen gaan pakken. Vanavond is de laatste uitzending en dan ben ik weg. Gevlogen, met een hoofd vol fantastische herinneringen aan deze superplek!


image1.jpeg

De Torenkamer: Inge Schilperoord - Dag 5
Opium

Donderdag 12 april 2018, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Annemieke Bosman

In deze uitzending

Opium is een dagelijks radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. Iedere werkdag ontvangt de presentator een gast en is er live muziek!
Te gast: Maaike Hartjes

Na een grote, frustrerende opdracht kan illustrator Maaike Hartjes opeens helemaal niks meer. Alleen al de gedachte aan werk is haar te veel. Als een maand rust weinig verbetering brengt, probeert ze zichzelf te motiveren door een dagboek bij te gaan houden, maar wel op haar eigen manier: met tekeningen en collages.

In Burn-out dagboek geeft Maaike Hartjes de lezer een kijkje in dat dagboek. We lezen mee over haar paniekaanvallen, vermoeidheid en depressieve gevoelens, maar ook over haar zoektocht naar oplossingen. Want waarom kan ze geen "nee' tegen werk zeggen? Waarom is het nooitgenoeg? En waarom krijgen andere mensen geen burn-out en zij wel? Maaike praat met vrienden en collega's over hoe zij met stress omgaan, en analyseert eerlijk haar eigen gedachten en gevoelens. Over dit alles vertelt ze met humor, fantasie en relativeringsvermogen in kleurrijke tekeningen.

Te gast: Maaike Hartjes
De Torenkamer: Inge Schilperoord - Dag 4

Ik zal eens vragen of ik hier niet gewoon kan intrekken. Het zal anders moeilijk worden straks mijn fijne Torenkamer-dagindeling los te laten. Het is zo geweldig overzichtelijk! 's Ochtends daal ik de steile trap die van en naar ‘mijn’ hoogslaper loopt inmiddels geheel en al zonder vrees af, wandel alsof het doodnormaal is al tandenpoetsend door het aan mijn kamer grenzende, bedrijvige redactielokaal, ontbijt dan beneden bij het VondelCS cafe (“kwark met huisgemaakte granola graag”) en vervolgens trek ik met mijn rugzak vol boeken, pennen, een opschrijfboekje, water en twee appels door het park heen naar de stad. 's Middags klap ik hoog boven het vondelpark achter mijn tafeltje mijn laptop open. Amsterdam aan mijn voeten. 

Het enige zich opdoemende probleem is een naderend gebrek aan schone kleren. Vanmiddag trachtte ik, gezeten in het Vondelparkgras, een meerkoet van dichtbij te observeren (ja, ook dat is soms nodig). Wat een gigantische poten hebben die vogels! Met van die maffe onhandig lange tenen. Maar het dier in kwestie weigerde even stil te blijven staan om mij een goede blik op zijn onderstel te gunnen. Dus schoof ik steeds maar een beetje halfslachtig achter hem aan, schurend over het gras. Weer ontwaakt uit de zoveelste vogelbetovering bleek de achterkant van mijn laatste schone broek (lelijk) besmeurd met, zo vermoed ik, meerkoeten kak. Afwasmiddel toonde zich niet de geschikte substantie om dit meeweg te boenen. Zelfs niet om de penetrante geur mee te verdrijven.

Als ik eerlijk ben is een groeiende zorg ook mijn, eveneens nog steeds groeiende, ornithologische gekte. Deze begint alarmerende vormen aan te nemen. Op het metroperron hoorde ik mezelf vanochtend opgewekt: “dag duif” zeggen tegen een langs koerend, goedmoedig ogend exemplaar. 

Misschien moet ik morgen mijn blik eens op ooghoogte houden, anders wordt mijn personage nog biologe. Alhoewel... dan mis ik de reiger die 's ochtends door de mevrouw van het hotdogkarretje wordt gevoerd

De Torenkamer: Inge Schilperoord - Dag 4
Live muziek: Phoenix Trio

Het Phoenix Trio bestaat uit Letizia Maula (klarinet), Sylvia Cempini (cello) en Federico Mosquera (piano). De Grieken geloofden dat de feniks in staat was steeds weer opnieuw uit zijn eigen as herboren te worden. Het trio vond dit een passende naamomdat ze elkaar kennen uit Rotterdam, de stad die ook uit zijn eigen as herboren is geworden.

Live muziek: Phoenix Trio
Luidspreker Luidspreker
23:57   Slaapservice: Herien Wensink uit Kleihuid

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Herien Wensink uit Kleihuid

Herien Wensink (1977) is theaterredacteur bij De Volkskrant. Hiervoor was zij tien jaar cultuurredacteur bij NRC Handelsblad. Als cultuurjournalist heeft ze haar werk kunnen maken van twee grote liefdes: schrijven en kunst. In De Volkskrant schrijft ze gezichtsbepalende artikelen: recensies, reportages en interviews, en heeft ze een maandelijkse column. Wensink studeerde Nederlandse taal- en letterkunde en Algemene Cultuurwetenschappen in Amsterdam. Tijdens haar studie specialiseerde zij zich in literatuur uit de Eerste Wereldoorlog. In haar prozadebuut Kleihuid, pas verschenen bij De Arbeiderspers, vertaalt ze haar fascinatie voor die tijd in een intense historische roman over identiteit, traumaverwerking, vriendschap, en - natuurlijk - kunst. 
© Sanja Marušić

Herien Wensink uit Kleihuid
Luidspreker Luidspreker
23:15   Opium Tipt
Opium Tipt: de film Lady Bird
Opium

Woensdag 11 april 2018, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Jan Mom

In deze uitzending

Opium is een radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. De presentator ontvangt een hoofdgast en er is live muziek! Iedere werkdag live vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam. .

Te gast: Digna Sinke

Zolang ze zich kan herinneren, bewaart regisseur en producent Digna Sinke allerlei dingen, variërend van suikerzakjes tot oude kranten. Samen met haar 92-jarige moeder probeert ze te achterhalen waar die behoefte vandaan komt.

Met haar kenmerkende vindingrijke vragen, observaties en lichte humor reist Sinke eerst door haar eigen en daarna door een universeel heden en verleden. Van haar eigen bureauladen, via een Zeeuwse zolder en een Romeins paleis naar tropische oorden. Elke wending zet aan tot reflectie: waarom bewaren we en hoe herinneren we?

Te gast: Digna Sinke
Live muziek: Trio Diotima

Trio Diotima bestaat uit Mischa van Tijn (17), piano; Tim de Vries (17), viool, en Emma van Schadewijk (14), cello. Mischa studeert piano aan de Sweelinck Academie bij Frank van de Laar; Tim de Vries is oud-Sweelinck Academie-leerling en studeert nu in de vooropleiding bij Ilya Grubert. Emma van Schadewijk studeert cello in de talentklas Artez.

Live muziek: Trio Diotima
Luidspreker Luidspreker
23:11   De Torenkamer: Inge Schilperoord - Dag 3

Er gebeuren hier rare dingen op vogelgebied. Maandagmiddag zat ik in de Torenkamer te lezen. Even geen literatuur maar écht wat ontspannends. Een religieuze verhandeling over het hiernamaals volgens verschillende religies. De zielen van gesneuvelde strijders, zo leerde ik, vliegen in de Islamitische hemel als ‘groene vogels in het Paradijs.’ Ik keek op, en op dat moment verscheen er een grasgroene papegaai voor mijn raam.

Vanochtend keek ik uit over een gracht. Verderop krioelde een troep morsige duiven rond wat gestrooid brood. Verwoed pikten ze naar de kruimels. Ieder voor zich. De kopjes gebogen richting de straattegels. Ze zagen er eenzaam uit. Vervolgens schreef ik een stukje over één van hen die in mijn verbeelding plots dood omviel. Pootjes gestrekt naar voren. Niemand die het opmerkte. Een paar uur later trof ik echt een gestorven vogel, een duif, onder een viaduct. Hij was nog helemaal gaaf. Een tweede zat ernaast, alsof hij over de dode waakte. Een ontroerend tafereel. Hij week geen moment van zijn zijde. En al die tijd keek hij onafgebroken naar mij. Zag ik verwijt in zijn blik? En, probeert de vogelwereld mij iets te vertellen? Of is de Torenkamer me gek aan het maken?

Vooralsnog is het onbeslist. Maar het gevoel dat ik de dingen om me heen zelf deels regisseer is zeker niet alleen maar eng. Nee, het bevalt me wel. Want wat is schrijven eigenlijk anders dan een onaflaatbare poging de wereld naar je hand te zetten? Om de beelden die je oproept tot werkelijkheid te maken?

IMG_6483.JPG

IMG_6482.JPG

De Torenkamer: Inge Schilperoord - Dag 3
Luidspreker Luidspreker
23:53   Slaapservice: Maurits de Bruijn uit De achterkant van de zon

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Maurits de Bruijn uit De achterkant van de zon 

Maurits de Bruijn (1984) is copywriter en romanschrijver. Stukken van zijn hand verschenen in o.a. de Volkskrant en Das Magazin. Zijn debuutroman Broer werd zeer lovend ontvangen door pers en publiek. In januari 2016 verscheen zijn tweede roman De achterkant van de zon. www.mauritsdebruijn.com

Maurits de Bruijn uit De achterkant van de zon
Opium

Dinsdag 10 april 2018, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Jan Mom

In deze uitzending

Opium is een radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. De presentator ontvangt een gast en er is live muziek! Iedere werkdag live vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam.

Te gast: Robin Lutz en Marijnke de Jong

De film ESCHER - HET ONEINDIGE ZOEKEN vertelt het verhaal van Maurits Cornelis Escher (1898-1972) in zijn eigen woorden, zoals hij die in brieven en dagboeken opschreef. De film is van de hand van Robin Lutz en het scenario is van Marijnke de Jong.

Het oneindige zoeken

De mens Escher komt uit de schaduw van zijn werk tevoorschijn. In zijn eigen woorden geeft de grafisch kunstenaar – in zijn tijd vaak verguisd door kunsthistorici, maar wereldwijd geliefd bij het grote publiek – een aangrijpend beeld van zijn angsten, twijfels, successen, politiekebeschouwingen en zijn eigen visie op zijn werk. 3D-animaties maken Eschers fantastische gedachten en onmogelijke werelden in zijn prenten inzichtelijk. De kijker wordt meegenomen in Eschers levenslange zoektocht, emoties, spel en gepuzzel. Escher legt uit wat hem zo fascineerde in Italië, waar hij ruim 12 jaar jaar woonde. We volgen hem op zijn trektochten door de bergen van Italië, Zwitserland en Spanje, op zoek naar het onmogelijke en oneindige.Zijn bezoek aan het Alhambra is een keerpunt in zijn leven en leidt naar werken die eerst Amerika en daarna de rest van de wereld veroveren.

Te gast: Robin Lutz en Marijnke de Jong
Live muziek: Mitsuko Saruwatari

Mitsuko is geboren in Tokyo, Japan. Na haar studie bij de Toho Gakuen School of Music (Nobutatsu Kawashima) won zij een stipendium ter beschikking gesteld door de Nederlandse regering. Hierdoor kon zij haar studie voortzetten bij Willem Brons aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam. In 2004 richtte Mitsuko Saruwatari samen met een aantal musici uit het Koninklijk Concertgebouworkest het Uriël Ensemble op. Na haar eerste soloalbum ‘Frédéric Chopin’ verscheen in 2016 haar tweede cd: ‘Schumann the Poet’. Een nieuw muzikaal avontuur ging zij aan met de onbekende componist Wilhelm Berger. Mitsuko heeft een aantal pianowerken van deze in vergetelheid geraakte Duits meestercomponist op cd gezet (maart 2018). In seizoen 2017-2018 is één van deze Berger-stukken in haar recitalprogramma opgenomen.
Foto: Merlijn Doomernik

Live muziek: Mitsuko Saruwatari
Slaapservice
Slaapservice
Luidspreker Luidspreker
23:55   Slaapservice: Gerda Blees - gedicht uit bundel Dwaallichten

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Gerda Blees - gedicht uit bundel Dwaallichten

Gerda Blees (1985) publiceerde eerder in Tirade en Hollands Maandblad en won, net als voorheen schrijvers als Maartje Wortel en Arnon Grunberg, in 2016 de Nieuw Proza Prijs Venlo voor haar verhaal Zomerkroos. In 2017 bracht ze bij Uitgeverij Podium haar bundel korte verhalen Aan doodgaan dachten we niet uit. In 2018 verschijnt haar poëziedebuut Dwaallichten.

Foto: Keke Keukelaar

Gerda Blees - gedicht uit bundel Dwaallichten
De Torenkamer: Inge Schilperoord - Dag 2

In lange tijd niet zo veel door een stad gewandeld als vandaag. En al zeker niet op zo’n traag tempo en zonder duidelijk doel voor ogen, anders dan alles in me op te nemen. Ik volgde te voet een onzichtbare lijn die van Oud- Zuid tot diep in Oud- West liep. Terwijl de wereld om me heen veranderde, wandelde ik daar steeds minder als mezelf, en steeds meer als mijn personage. Een pubermeisje, vlak onder mijn eigen huid. Fascinerend. Ik heb gekeken door haar ogen, gedacht in de stroom van haar associaties, gevoeld met haar lichaam. En ontdekt dat de stad zo echt een andere beleving is. De ruimte om me heen is afwisselend groter, leger en meer beknellend, de indrukken zijn opwindender, harder, meer beangstigend. En nu zijn het mijn eigen voeten die op een prettige manier pijn doen.

De Torenkamer: Inge Schilperoord - Dag 2