Nieuwe Filmmuziek Op 4

Nieuwe Filmmuziek Op 4:

Nieuwe filmmuziek, speciaal uitgekozen voor de liefhebber van klassieke muziek & meer. Elke week de muziek van een recente film, gepresenteerd door Vrije Geluiden presentator Aad van Nieuwkerk. Meer filmmuziek? Ga naar www.nporadio4.nl/film

Podcast afleveringen

#41 - Ryuichi Sakamoto: The Last Emperor

De muziek die Ryuichi Sakamoto schreef voor The Last Emperor van Bernardo Bertolucci kun je rustig kenschetsen als een prima cross-over tussen Chinese elementen, Chinese klanken, en prettige orkestmuziek voor een breed westerse bioscooppubliek. Hier en daar hoor je de pipa, het typische Chinese tokkelinstrument, of de erhu, de Chinese vedel.

The Last Emperor is een film uit 1987, Winnaar van maar liefst negen Oscars en daarmee een van de best bekroonde films aller tijden.

De soundtrack bevat niet alleen muziek van Sakamoto maar ook van David Byrne en van Cong Su, en dat is dan wél weer traditionele muziek, bamboefluit en de al genoemde pipa. Alles bij elkaar een fijne soundtrack, natuurlijk inmiddels zowat 35 jaar oud, maar nog steeds prima te beluisteren!

CD The Last Emperor Original Soundtrack
? Ryuichi Sakamoto: First Coronation 1’46”
? Ryuichi Sakamoto: Open The Door 2’54”
? Ryuichi Sakamoto: The Last Emperor, Theme Variation 2 4’28”
? Ryuichi Sakamoto : The Last Emperor (Theme) 5’54”
? Cong Su: Lunch 4’54”
? David Byrne: The Last Emperor (Main Title Theme) 4’01”

#40 - Ryuichi Sakamoto: The Revenant

Muziek van Ryuichi Sakamoto bij de tilm The Revenant uit 2015. Ryuichi Sakamoto heeft deze maand een bijzonder plekje bij het Holland Festival, hij is namelijk Associate Artist. En dat betekent dat zijn werk bijzondere aandacht krijgt in de programmering van het Holland Festival. In Vrije Geluiden op Radio 4 deze maand elke zondagavond aandacht voor de muziek van Sakamoto. The Revenant is een epische wilderniswestern Alejandro González Iñárritu, met o.a. Leonardo DiCaprio. De muziek bij deze heftige film werd gemaakt door Bryce Dessner, Carsten Nicolai (ook bekend als Alva Noto), en Ryuichi Sakamoto. Gedragen, sombere en dreigende klanken waarin lange noten van de strijkers de overhand hebben. Perfect uitgevoerd in de details - muziek met een grote beeldende kracht, ook zonder de overweldigende beelden van de film.
Vermoedelijk het allerbekendste stukje van Sakamoto is Merry Christmas Mr. Lawrence. Recent schreef Sakamoto muziek voor The Staggering Girl en voor Proxima. Een paar jaar geleden nam het Brussels Philharmonisch Orkest olv Dirk Brossé een CD op met louter filmmuziek van Ryuichi Sakamoto. Daaruit in deze podcast twee stukken: Bibo No Aozora uit de film Babel, en het hoofdthema uit de film Sheltering Sky.

#39 - Dustin O'Halloran, Volker Bertelmann - Ammonite

Ammonite is een film uit 2020 van Francis Lee, met onder andere Kate Winslet en Saoirse Ronan. Het verhaal speelt zich af rond 1840 in West Dorset, Engeland. Mary is een belangrijke, maar door het establishment vergeten paleontoloog. Ze leeft alleen met haar moeder in een huisje aan de kust. Haar gevoelens houdt ze zorgvuldig verborgen, eenzaam zoekt ze dagelijks fossielen aan het strand. Totdat de jonge Charlotte langskomt en de twee vrouwen verliefd worden op elkaar.

De muziek bij deze aangrijpende film is van Dustin O’Halloran en Volker Bertelmann (laatstgenoemde is ook bekend onder zijn artiestennaam Hauschka). Een klein ensemble van strijkers en piano is te horen in negen betrekkelijk korte stukken, waarbij de componisten getracht hebben de tijdgeest van de eerste helft van de 19e eeuw te vangen. Emotioneel, maar tegelijk ingehouden, en mooi ingevoegd in omgevingsgeluiden van de wind en de branding aan de kust.

Het laatste stukje op de soundtrack is een Bach-achtig cello-stukje, gespeeld door de Schotse cellist Peter Gregson.

1. Fossils 5’40”
2 Strong Enough 1’45”
4 Leave 2’31”
5 Boat 2’39”
6 Post 2’40”
8 End 2’43”
9 Aria 2’00”

#38 - Michael Giacchino - Let Him Go

Muziek bij de film Let him go van de Amerikaanse componist Michael Giachino, een misdaadfilm van Thomas Bezucha met onder meer Kevin Costner en Diane Lane. De twee spelen het plattelandsechtpaar George en Margaret, dat verwikkeld raakt in een gewelddadig drama na de dood van hun zoon. Ze besluiten hun schoondochter Lorna in huis te nemen op hun ranch, samen met hun kleinzoon Jimmy. Drie jaar later hertrouwt Lorna met een zekere Donnie. En die Donnie blijkt een verschrikkelijke hork met losse handjes, afkomstig uit een gewelddadige maffiafamilie. Hij neemt Lorna en Jimmy stiekem mee naar North-Dakota. En dan gaan Margaret en George verbeten op zoek gaan naar hun kleinzoon.
De muziek bij Let him go werd gecomponeerd door de Amerikaanse componist Michael Giacchino, die de spanning voelbaar wist te maken met bedrieglijk ingetogen strijkersklanken en een beetje couleur locale toevoegde door subtiel ingevlochten stukjes western-gitaar. Giacchino schrijft niet alleen voor film en televisie, maar ook voor games - in 2004 won hij een prijs met zijn muziek voor het spel Call of Duty. Een Oscar was er in 2010 voor de score voor de film Up.

1. Let Him Goverture 7’03”
3. A Horse With No James 3’04”
18. Taking Matters Into His Own Hands 4’23”
19. Bad, Bad, Weboys Down 4’23”
20. Burning Love 1’52”
21. Joy Ride 1’48”

#37 - James Newton Howard - News of the world

Muziek van James Newton Howard bij News of the world (van Paul Greengrass), in 2021 genomineerd voor een Oscar voor de beste soundtrack. Het verhaal van deze western speelt zich af in Texas, in 1870. Vijf jaar na de Burgeroorlog trekt een ex-kapitein in het leger van de Zuidelijken, Captain Jefferson Kyle Kidd, gespeeld door Tom Hanks, van dorp tot dorp om voor te lezen uit de kranten. Op weg naar de zoveelste voorlezing stuit hij op het tienjarig meisje Johanna, dat eerst werd ontvoerd en vervolgens opgevoed door de Kiowa-indianen. Omdat niemand anders het doet, neemt hij haar maar onder zijn hoede. Western over fatsoen, eer en traumaverwerking heeft twee prima acteurs in de hoofdrollen, en heeft een heel bedaagd tempo en ook een tikje voorspelbaar verloop - wat de film, het verhaal en de personages zeker niet minder sympathiek maakt, integendeel! Maar het verrast wel van deze regisseur, Paul Greengrass, want eerder maakte hij de films rond Jason Bourne, typische spektakelstukken met een moordend tempo en overdonderende actie.
De muziek in News of the world is van filmcomponist James Newton Howard, die ook al tekende voor Raya and the last dragon, Fantastic Beasts, delen van The Hunger Games, The Maleficent, The Bourne Legacy, The Dark Knight, The Sixth Sense, en tientallen andere bekende en minder bekende films. Maar het is zeker niet de eerste keer dat James Newton Howard muziek maakt voor een western, want hij componeerde ook voor bijvoorbeeld de films Hidalgo en Wyatt Earp.

Een van de doelstellingen van de muziek was om voelbaar te maken dat de hoofdpersoon, Captain Kidd, eigenlijk een heel eenzame man is, die een groot verdriet met zich meedraagt. Tegen het eind van de film wordt ook duidelijk wat dat verdriet is, en waarom hij misschien niet zozeer verbitterd, en ook niet zielig of tragisch, als wel in zichzelf gekeerd is geraakt.
Bijzonder is ook hoe het gevoel van vernietiging, van de puinhopen na de Burgeroorlog, hoe dat ook in de muziek tot uitdrukking komt: de kern van het ensemble wordt gevormd door wat James Newton Howard het ‘broken consort’ noemt, een groep van 8 musici op oude instrumenten, viola da gambas, cello d’amores, strijkinstrumenten met darmsnaren - daaromheen klinken de geluiden die de componist zelf gemaakt heeft met behulp van elektronica, en daar weer omheen, als de klank groter moet worden, het geluid van een in Londen opgenomen symfonie-orkest.
Het moeilijkste deel van de film, voor de muziek, is wel de schietpartij die op een zeker moment plaatsvindt, tussen de hoofdpersoon en een paar bandieten. Daar heeft James Newton Howard het meeste werk aan gehad. Evengoed heeft de regisseur nog wat van de muziek weggelaten, omdat in zo’n spannende scene stilte soms beter werkt dan muziek. En wat dat betreft heeft James Newton Howard, al is hij een filmmuziekveteraan met 140 films op zijn naam, hier toch weer iets van geleerd: dat ‘minder’ soms beter werkt, al heb je natuurlijk de neiging om fulls steam ahead te gaan en lekker veel muziek te schrijven. Terughoudendheid, dat is het kernwoord geworden voor de muziek van James Newton Howard voor de film News of the world.

News of the. world (Original Motion Picture Soundtrack) - James Newton Howard
Universal Studios
Back Lot Music

- Captain Jefferson 2’06”
- There is no time for stories 3’57”
- Now for some federal news 5’02”
- Dime Mountain 9’38”
- Castroville 2’14”
- End titles (from the Motion Picture ‘News of the world’) 5’10”

#36 - Emile Mosseri - Minari

Muziek van Emile Mosseri bij de film Minari, een filmdrama van Lee Isaac Chung, gemaakt in de Verenigde Staten in 2020. De film kreeg Oscarnominaties onder andere voor Beste Film en voor de beste soundtrack; een Oscar werd gewonnen door Youn Yuh-jung voor beste bijrol.

Minari vertelt het verhaal van een Koreaans-Amerikaanse familie die verhuist naar het landelijke Arkansas. De vader heeft een typische 'American Dream' en droomt ervan om een boerderij te openen waar hij Koreaanse groente kan telen.

Minari is de Koreaanse naam voor een typisch Oost-Aziatisch torkruid dat makkelijk te cultiveren is in de nabijheid van water. In de film leert de jonge David het kruid kennen via zijn Koreaanse grootmoeder. De plant kan beschouwd worden als een metafoor voor migratie en de spreekwoordelijke wortels waarmee migranten zich in een nieuw land vestigen.

De film werd geschreven en geregisseerd door Lee Isaac Chung en bevat autobiografische elementen. Zo groeide Chung net als het personage David op in een Koreaanse migrantenfamilie die in het landelijke Arkansas een boerderij bezat. Het gezin in de film is grotendeels gebaseerd op zijn eigen familie.

De muziek van Emile Mosseri is melodieus en meestal tamelijk ingetogen, en heeft niet de af en toe heftige emotionaliteit van zijn score voor The Last Black Man in San Francisco, maar heeft wel een duidelijke verwantschap met zijn muziek voor Kajillionaire. Interessant is dat Mosseri de muziek schreef met niet meer dan het script - zodat sommige edits van het beeldmateriaal konden worden aangepast aan de muziek in plaats van andersom.

Big Country is de titel van een van de instrumentale stukken uit de soundtrack, en daarvan maakte Mosseri bovendien een slaapliedje, dat ook daadwerkelijk gezongen wordt door de actrice die in de film de rol van Monica speelt: Han Yeri. Monica zingt het slaapliedje, dat in het Engels vertaald ‘Rain Song’ heet, voor haar zoontje David. Het is een liedje over de winter die voorbijgaat en de lente die nieuw leven brengt, en dat sluit mooi aan bij de plant Minari, en bij het onderliggende thema van de film. Een mooie soundtrack voor een filmcomponist wiens derde film dit pas is!

Minari Original Motion Picture Soundtrack (Sony)
- Intro 1’38”
- Grandma picked a good spot 3’30”
- Halmeoni 1’23”
- Oklahoma City 1’08”
- Big Country 2’16”
- Rain Song 2’12”
- Minari Suite 3’48”
- Find it every time 2’03”

#35 - Land

Muziek bij de film Land, van cellist en componist Ben Sollee.

Land is een film van Robin Wright, die zelf ook de hoofdrol speelt - we kennen haar van de televisie-serie House of Cards), over Edee, een vrouw die op zoek gaat naar de zin van haar leven, en dat doet ze in de uitgestrekte wildernis van Wyoming, in de Verenigde Staten, in de Rocky Mountains die weliswaar prachtig natuurschoon te bieden hebben, maar waar het bepaald niet eenvoudig is in je eentje te overleven. De film is gebaseerd op een verhaal van Jesse Chatham en Erin Dignam. En ging in première op 31 januari op het Sundance Film Festival.

De muziek voor deze film werd gemaakt door Ben Sollee. Ben Sollee is een cellist en in toenemende mate ook componist, hij woont in Kentucky in de VS, en hij is behalve musicus ook heel actief in de milieubeweging en natuurbescherming in de VS - zo doet hij waar het maar enigszins mogelijk is zijn concertournees op de fiets, cello in een koffer vastgemaakt aan zijn stalen ros… Kijk, zo maak je wel een statement natuurlijk!

Dat componeren voor film en televisie is iets wat Ben Sollee de laatste jaren steeds meer is gaan doen, hij won er in 2018 al een Emmy Award mee, dat was voor de muziek voor een televisiedocumentaire over dans, Base Ballet.
Voor de muziek die hij maakte voor de film Land heeft hij een strijktrio erbij gehaald, Time For Three, en dat trio komt op verschillende momenten in de muziek fraai in actie. Zoals bijvoorbeeld als de hut waarin Edee, de hoofdpersoon, zich schuilhoudt, wordt aangevallen door een grizzly-beer. ‘Voor die scene heb ik wel 5 verschillende stukken muziek geschreven’ vertelde Ben Sollee in een interview, ‘maar het een na het ander bleek gewoon niet goed te werken bij de beelden. Maar dat hoort volgens hem ook gewoon bij het proces van het maken van een film met de bijbehorende muziek. De film vertelt je wat er nodig is, en het is altijd een kwestie van innige samenwerking met de regisseur, de acteurs, de ontwerpers, de editors en iedereen die er bij hoort. Het componeren van de muziek is binnen dat geheel één van de vele elemenenten.

Typerend voor de muziek van Ben Sollee is de mix van klassieke elementen met Americana, Appalachian folk-muziek, country-achtige dingen en zelfs af en toe melodieën die aan Azië en het vere oosten doen denken. Spijtig genoeg is zijn werk het laatste half jaar flink gehinderd door een corona-besmetting, maar inmiddels gaat het gelukkig alweer een stuk beter met hem. De Amerikaanse publieke omroep heeft Ben Sollee al een jaar of 10 geleden uitgeroepen tot veelbelovende jonge musicus om in de gaten te houden, en intussen schrijven muziekbladen alom lovend over hem: het is echt bijzonder om muziek te horen die tegelijk heel eenvoudig klinkt toch zo suggestief is, zo spaarzaam van opzet en tegelijkertijd zo vol energie en inspiratie.

1. Edee’s Theme 1’34”
3. Memories 3’19”
5. Everything is Gone 4’25”
9. Learning to trap 2’37”
10. Wyoming 307 5’13”
13. Healing Part 2 3’02”
15. Leaving the mountain 1’59’
19. Over the Pines 3’11”

#34 - Jon Batiste en Trent Reznor - Soul

Muziek bij de film ‘Soul’, de film die dit jaar een Oscar won voor de beste soundtrack, gecomponeerd door Jon Batiste, Trent Reznor en Atticus Ross.

Soul is een animatiefilm van Pixar die vorig jaar al met een Oscar werd bekroond als beste animatiefilm, en nu dus ook met een Oscar bekroond voor de beste filmmuziek. Soul gaat over een muziekleraar, Joe Gardner, die de kans krijgt om in de beste jazzclub van de stad te spelen, maar door een ongelukkige val vanuit de straten van New York belandt in The Great Before - de plek waar nieuwe zielen hun persoonlijkheid, eigenaardigheden en interesses krijgen voordat ze hun stoffelijk omhulsel op aarde om zich heen krijgen.

Jon Batiste was een van de componisten van de muziek voor Soul, en in zijn dankwoord noemde hij het een godswonder dat dat allemaal mogelijk was met dezelfde 12 noten die Duke Ellington ook tot zijn beschikking had. Batiste schreef de muziek samen met Trent Reznor van de band Nine Inch Nails en met Atticus Ross. Behalve componist is Jon Batiste ook de bandleider van het orkestje van The Late Show van Stephen Colbert op de Amerikaanse televisie.
Soul won van de andere genomineerde films voor beste filmmuziek: Da 5 Bloods, Minari, News of the World en Mank.

De soundtrack van Soul is een compilatie van de 23 stukken die Trent Reznor en Atticus Ross schreven èn de 16 songs die Jon Batiste schreef. De stukken van Reznor en Ross, die new-age-achtige muziek maken, waren voor de laten we zeggen metafysische delen van de film, de jazznummers van Batiste hebben dan weer te maken met de delen van de film die zich in New York afspelen.

- The Great Beyond 2’45”
- Born to Play 2’00” *
- Run/Astral Plane 1’44”
- Meditation/Return to Earth 1’40”
- 22’s Getaway 0’58” *
- Apex Wedge 0’49” *
- Terry Time Too 3’00”
- Betrayal 2’28”
- Cristo Redentor 2’21” *
- Epiphany 3’48”
- Just Us 2’42”

* Jon Batiste, de rest Trent Reznor & Atticus Ross

#33 - Joseph Bishara - The Unholy

The Unholy (VS, 2021) is een horrorfilm van Evan Spiliotopoulos, met muziek van Joseph Bishara. Als je afgaat op de trailer is het smullen geblazen voor de liefhebbers van het genre. Zoals het hoort is de film volkomen over the top, volstrekt ongeloofwaardig en voorzien van een flinke dosis scare-jump effecten, suggestieve beelden met camerastandpunten die de dreiging voelbaar maken, en alle gebruikelijke symboliek wordt van stal gehaald. Heiligenbeelden plengen blauwe tranen, een kruisbeeld vliegt plotseling en uit zichzelf in de fik. De waarschuwende priester wordt niet gehoord, en langzaam wordt duidelijk dat niet de Heilige Maagd, maar de duivel zelf achter alle zogenaamde wonderen zit… De muziek van Joseph Bishara is kundig gecomponeerd. Slepende vioolpartijen, hoge tekstloze vocalen, ondergronds klinkende bassen. Als je de enge beelden buiten beschouwing laat nog best heel aardig om zo naar te luisteren ook. En dat is niet verrassend, want Bishara begon zijn muzikale carrière in de industrial metal band Drown, voordat hij eind jaren ’90 de overstap maakte naar de filmmuziek. Sindsdien componeert hij vooral voor horrorfilms, aosl bijvoorbeeld Insidious van regisseur James Wan - en met die score won hij in 2012 een Fangoria Chainsaw Award.

1 She Burns (Prologue 1845) 1’51”
4. Gilde Vision 2’13”
5. Urgent Message 1’48”
7. Miracle Path 2’38”
8. Walk impossible 1’36”
10. Voice to the voiceless 1’23”
11. Saved Breath 1’34”
13. Doubt weakens 1’13”
14. Turning it back 1’39”
19. Watched Over 2’36”

#32 - Abel Korzeniowski - The Courier

The Courier is een film van regisseur Derek Cooke, een historisch drama en tegelijk een spionagethriller die gebaseerd is op historische gebeurtenissen. Het gaat over de Britse zakenman Greville Wynne, een rol van Benedict Cumberbatch, een nogal onopvallende figuur die gerekruteerd wordt als spion tijdens de Cuba-crisis. Wynne probeert een eind aan de crisis te maken samen met zijn Russische tegenhanger Oleg Penkovsky, een rol van Merab Ninidze. De wereldpremière van de film was op het Sundance Festival in januari 2020, in de VS werd de film uitgebracht in maart 2021, en in Nederland wordt-ie verwacht aan het eind van het jaar - nog even geduld dus. Maar: de muziek is er al, want de soundtrack werd als digitaal album uitgebracht op 19 maart 2021. Muziek van Abel Korzeniowski, een Poolse componist, geboren in 1972 in Krakow. Korzeniowski komt uit een heel muzikaal gezin: zijn moeder is celliste, hij heeft ook twee broers die muzikant zijn. Hij studeerde cello en compositie in zijn geboorteland onder supervisie van Krzystof Penderecki. Korzeniowksi schreef de muziek voor een aantal Poolse films, maar ook voor Hollywood-producties en voor theatervoorstellingen. Aardig om te vermelden is zijn werk als arrangeur voor zangeres Patricia Kaas, die en album maakte als eerbetoon aan Edith Piaf. In 2002 won hij in Polen de Ludwik Award voor zijn muziek bij de theaterproductie Kafka, en daarna volgden de prijzen elkaar bijna jaarlijks op, tot en met de BAFTA voor de beste televisiemuziek voor Penny Dreadful.

- Spies and Typewriters 2’24”
- Iron Curtain 2’23”
- It has to be you 3’07”
- Eyes of the State 2’08”
- One last trip to Moscow 4’03”
- Trenchcoats vs. KGB 3’05”
- Maybe we are only two people 4’40”

#31 - James Newton Howard - Raya and the last dragon

Raya and the Last Dragon (2021) is een Amerikaanse computer-animated fantasy-action-avonturenfilm van Walt Disney. Een verhaal over het fictieve eiland Kumandra, dat ten prooi was gevallen aan de kwade geesten die Druun heten en die in staat zijn om mensen en dieren - en dan vooral draken - in stenen te veranderen. De laatste overlevende draak, Sisu, weet echter de boze geesten te verslaan waardoor alle mensen weer mensen worden. Alleen de draken - die blijven stenen. Een machtsstrijd verdeelt de bevolking van het eiland dan in vijf stammen, maar tijdens een poging om weer eenheid te creëren worden de boze geesten weer opgeroepen. Laya, de dochter van Chief Benja, weet uiteindelijk na een enorme reeks van avonturen, en met de hulp van de nog altijd ergens levende draak Sisu, de boze geesten te verslaan. Eind goed, al goed. Voor James Newton Howard is Raya and the Last Dragon de vierde film die hij van muziek voorziet voor Walt Disney. Eerder maakte hij de muziek bij Dinosaur, Atlantis en Treasure Planet voor de tekenfilmgigant. James Newton Howard speelde in de jaren ’60 en ’70 vooral rockmuziek, speelde ook synthesizer bij onder meer Ringo Starr, Diana Ross, en Elton John. In de jaren ’80 kwam hij via via in de filmwereld terecht, en zijn doorbraak als filmcomponist kwam in 1991, toen hij een Oscarnominatie kreeg voor zijn muziek bij The Prince of Tides. En daarna maakte hij bijvoorbeeld voor Pretty Woman, The Fugitive, Waterworld, en Wyatt Earp de muziek. En voor The Sixth Sense, en Lady in the Water. En toen dus voor de animatiefilms van Disney die ik al noemde: Dinosaur, Atlantis en Treasure Planet. En de Hunger Games serie! Goeie, gedegen filmmuziek, herkenbaar tot en met de laatste noot.

- Prologue 5’44”
- Young Raya and Namaari 3’26”
- Lead The Way 0’30”
- Gabay (single KZ Tandingan) 0’30”
- Dragon Graveyard 2’54”
- Being People is Hard 4’05”
- Return 4’58”

#30 - Terence Blanchard - Da 5 Bloods

Muziek van Terence Blanchard bij de film Da 5 Bloods van Spike Lee, een film over vier zwarte Vietnam-veteranen die decennia nadat ze in Vietnam gevochten hebben teruggaan: om het stoffelijk overschot van een gesneuvelde kameraad te zoeken, maar ook op zoek naar een kist met goudstaven die ze daar destijds verstopten. Typische Spike Lee-ingrediënten, een mix van oorlogsfilm, satire, psychologisch drama, en vooral ingezoomd op de onderbelichte rol van Afro-Amerikaanse soldaten in de Vietnam-oorlog. Met historische fragmenten die door de film heen gevlochten zijn, zoals beelden van Martin Luther King, rassenrellen en protesten in de jaren ’60, en historische beelden uit de Vietnam-oorlog.
De muziek van Terence Blanchard is genomineerd voor een Oscar! Blanchard werd in 1962 geboren in New Orleans en hij is ook bekend als jazztrompettist. Als musicus won hij al zes keer een Grammy, hij geeft leiding aan het Thelonious Monk Institute of Jazz in California, en hij doceerde aan het Berklee College of Music. Voor zijn composities voor film ontving hij vorig jaar in Venetië de Passion for Film-award. Hij schreef al voor tientallen films de muziek, waaronder ook voor meerdere Spike Lee-films (ook diens vorige film BlackkKlansman).

- Otis and Tien have dinner
- MLK Assassinated
- Bloods go in to jungle
- Finding the gold
- Paul and Norman
- End credits

#29 - Ludovico Einaudi - Nomadland

Muziek van Ludovico Einaudi voor de film Nomadland (2020) van de Chinese regisseur Chloé Zhao. De film, gebaseerd op het boek van Jessica Bruder, vertelt het verhaal van een vrouw (gespeeld door Frances McDormand) die tijdens de crisis rondreist door het westen van de VS. Chloé Zhao won afgelopen jaar de Gouden Leeuw op het filmfestival van Venetië.
Voor de muziek maakte Zhao gebruik van bestaand materiaal van de Italiaanse componist Ludovico Einaudi, naast een tot nu toe niet uitgebrachte track van de IJslandse componist Ólafur Arnalds en vijf stukken die live tijdens de opnamen werden gespeeld, charmante ‘liedjes-bij-het-kampvuur’-stijl.
Wat Einaudi betreft: voor Nomadland werd o.a. gekozen uit de recente serie ‘Seven Days Walking', een bijna letterlijke muzikale vertaling van dagelijkse wandelingen in het berglandschap waar Einaudi woont.
Ólafur Arnalds is een in 1986 geboren muzikant en componist, afkomstig van IJsland. Hij begon ooit als drummer in punk- en heavy metal bands, en dat zou je niet zeggen misschien als je hoort hoe hij nu met strijkers, piano en ambient-klanken uiterst subtiele, bijna ijle klanken maakt.
Slotnummer van de soundtrack is een typische country & Western song van Cat Clifford, voor wie het schrijven en zingen van liedjes onderdeel is van zijn wat hij noemt ‘indian cowboy’ manier van leven, met rodeo’s en leerbewerking in de stijl van de rodeo’s en het prairiebestaan.

Ludovico Einaudi: Seven Days Walking 1, Godeln Butterflies
Nomadland Cast: On the road again
Ludovico Einaudi: Seven Days Walking 3, Low Mist
Olafur Arnalds: Epilogue
Cat Clifford: Drifting Away I Go
Ludovico Einaudi: Oltremare

#28 - Mathieu Lamboley - Lupin

Mathieu Lamboley schreef de muziek bij de Franse Netflix-serie Lupin - een misdaadserie van George Kay, met een prachtige rol voor Omar Sy, die internationaal doorbrak met zijn optreden in de film Intouchables. De serie gaat over de Franse meesterinbreker Arsène Lupin, een fictief figuur dat voor Frankrijk is, wat Sherlock Holmes is voor Engeland: niets minder dan een legende. We vinden Arsène Lupin is een personage in de boeken van schrijver Maurice Leblanc, geschreven tussen 1905 tot 1939. Lupin is een hoogopgeleide, uiterst slimme inbreker die iedereen om de tuin weet te leiden.

Voor acteur Omar Sy was deze rol een droom die uitkomt naar hij zelf zegt: ‘Als ik een Engelsman zou zijn, zou ik James Bond willen spelen. Maar ik ben Frans, dus mijn droomrol kan alleen maar Arsène Lupin zijn. Hij is slim, hij is elegant, hij is grappig en hij is fysiek.’ De hedendaagse Lupin heet in de serie Assane Diop, hij is een charmante en behendige oplichter die zijn trucs en inbraakvaardigheden uit de Lupin-boeken heeft geleerd, en dat maakt de serie even spannend als luchtig.

Helaas was er het nodige aan onfatsoenlijke reacties op social media - stel je voor, een zwarte acteur die er met een klassiek Franse literair personage vandoor gaat! Maar daar lijkt Sy, die kind is van een Senegalese vader en een moeder uit Mauretanië, zich gelukkig weinig van aan te trekken.

Fijne en soms pittige muziek van de Franse componist Mathieu Lamboley, voor wie dit zijn eerste echt grote productie is die ook over de hele wereld te zien is. Mathieu Lamboley werd geboren in 1980, hij is de broer van actrice Juliette Lamboley. Hij studeerde in Parijs aan het Conservatoire national supérieur de musique, en daar won hij ook al meteen de nodige prijzen. ZIjn eerste filmmuziek schreef hij in 2004, voor een animatiefilm van Étienne Chaillou. Inspiratie haalt Lamboley uit de grote klassieke componisten: Ravel, Debussy en Strawinsky, maar ook uit de muziek van filmcomponist John Williams. En inmiddels heeft hij voor zeker 20 films en meer dan tien televisieproducties de muziek geschreven. En nu dan dus de muziek voor die mooie Netflix-serie Lupin. Binnenkort te verwachten: de muziek voor het Franse drama Le quai de Ouistreham van Emmanuel Carrière met onder meer Juliette Binoche.

Pellegrini 1’52”
Juliette 1’24”
Etretat 1’37”
L’Emeraude 3’13”
L’Aiguille Mystérieuse 2’00”
Les Confidences d’Assane 3’02”
Claire 1’46”
Lupin 3’52”

#27 - Bernard Herrmann - van Citizen Kane tot invloeden vandaag

Filmmuziek van Bernard Herrmann, in de bonus Noa Johannes over zijn debuutfilm Citizen Kane (1941). En de invloed die Herrmann nog steeds heeft op filmmuziek van tegenwoordig. Bernard Herrmann werd geboren in 1911 in New York, en overleed in Hollywood in 1975, op zijn 64e, aan hartfalen. Hij maakte in de jaren '30 van de vorige eeuw muziek voor verschillende hoorspelen, zoals het roemruchte War of the Worlds uit 1938, van Orson Welles. En toen Orson Welles een paar jaar later een film ging maken, vroeg hij Bernard Herrmann dan ook om daar de muziek bij te schrijven. Dat werd de film die nog steeds gezien wordt als misschien wel de beste film aller tijden: Citizen Kane. Met Alfred Hitchcock werkte hij samen tussen 1955 en 1966, voor films als Vertigo, North By Northwest, Marnie, Psycho en ook voor The Birds - wat gek genoeg en film is waar helemaal geen muziek in zit, maar waarvoor Bernard Herrmann wel de sounddesign deed, in de vorm van elektronisch gecomponeerde vogelgeluiden. Misschien is Herrmann wel het bekendst geworden door de muziek voor de griezelige film Psycho, met die moorddadige douchescene. Voor die film gebruikte Herrmann uitsluitend strijkinstrumenten, wat toendertijd nogal ongebruikelijk was, want griezelige effecten bereikte je met pauken of met donkere houtblaasinstrumenten.
In later jaren maakte Herrmann nog muziek voor onder meer François Truffaut, voor Fahrenheit 451) (daar hoorde je daarnet een stukje uit), voor Brian de Palma (Obsession) en voor Martin Scorsese, Taxi Driver, in 1974, en dat was ook de allerlaatste film waarvoor Bernard Herrmann de muziek componeerde - hij overleed enkele uren na het voltooien van de opnames.
Je kunt het belang van de muziek van Bernard Herrmann voor de filmmuziek eigenlijk nauwelijks overschatten. Volgens professor Jon Burlingame, die filmmuziekgeschiedenis doceert in de VS, heeft de muziek van Bernard Herrmann een plekje gekregen in ons collectief geheugen. Luister maar eens naar Jerry Goldsmith, of Danny Elfman. Of check de 'Bernard Herrmann geluidenbibliotheek' van Spitfire Audio, een bedrijf dat software levert voor het schrijven van filmmuziek...

North by Northwest - Ouverture
Vertigo - Scotty tails Madeleine
Marnie - Prelude
Psycho - Prelude + The Murder
The Day the Earth stood still - Klaatu
Fahrenheit 451 - Prelude
Taxi Driver - Sax and Violence
Citizen Kane - diverse fragmenten