Deze cylcus van Libby Larsen (1950) wordt beschouwd als een van de grote Amerikaanse liedcycli van de laatste jaren (2000)

Gebaseerd op een geliefde roman, van Willa Cather, My Antonia

Over de jeugd van Jim Burden, in Nebraska, zijn geïdealiseerde jeugd en pubertijd.

Er ontspint zich een relatie met zijn Boheemse buurvrouw, Antonia, een immigrante

In het eerste lied (van 7) een treinreis, terug naar huis.

Het Ostinato van de trein in de pianopartij. Symbool voor de nieuwe tijd, de machine, de industrie die de wereld van zijn jeugd heeft gebroken

Herinneringen overspoelen de oudere man: woeste winters, brandende zomers, namiddagen in de herfst en Mijn Antonia

Vruchtbare grond, maar compromisloos het landschap van de prairie, aan het einde van de 19e eeuw.