Hij vroeg zich al vrij snel in zijn carrière af, de Engelse componist Ralph Vaughan Williams, hoe je zoiets als een nationale identiteit in muziek vorm zou kunnen geven. Het was een ondankbare taak, zelden in dank afgenomen. Maar hij zag kansen in het erfgoed van Engeland: de rijke bron van volksliedjes. En dus ging hij ze verzamelen, op eigen houtje. Ook omdat hij wist dat ze altijd van mond op mond waren doorgegeven, en wellicht zouden verdwijnen als de traditie uitstierf. 

Onherroepelijk heeft het invloed gehad op zijn werk. Zoals in de cyclus die hij een jaar voor zijn dood voltooide: Blake songs. Geschreven voor een film over de dichter William Blake. Ongewoon is de vorm: de liederen zijn voor zangstem en hobo. En een ode aan de eenvoud en directheid van de folksong.

De gedichten zijn uit de bundel Songs of Innocence and experience van Blake en gaan over onschuld en het verlies van onschuld