Even voorstellen
Sjimmie Veenhuis (1984) is geboren in Emmeloord in een kaarsrechte straat. Precies in het midden van de Noordoostpolder: een kunstmatig en systematisch aangelegd stukje Nederland. Verkeersborden, stoeptegels, drukknoppen, videobanden. Alledaagse materialen met een concrete vorm, daar maakt Sjimmie installaties mee. In deze installaties laat hij de alledaagsheid van die materialen een transformatie ondergaan door met herkenbare eigenschappen een nieuwe vorm af te dwingen. Maar de oorspronkelijke functionaliteit blijft resoneren in zijn werk. Sjimmie Veenhuis nodigt je uit tot het innemen van een nieuw perspectief op onze materiële en systematische omgeving.

Atelierplan
Wat ga ik doen? Dat is een vraag die ik mezelf altijd stel voordat ik aan een project begin. En in de meeste gevallen begint het antwoord op deze vraag zo tegen het begin wel een beetje vorm te krijgen. Ik hou van kaders, gegevens. Elementen die ik aangereikt krijg, in de vorm van materialen en locaties. Vanuit daar ontstaat mijn werk. Vlak voordat ik aan iets nieuws begin doe ik hier onderzoek naar. Naar begrippen en elementen die betrekking hebben op de context en eigenschappen van het project waar ik aan ga werken. Dat geeft mij een soort houvast die tot ideevorming leidt. Ook nu heb ik dat weer gedaan, maar het heeft tot niets concreets geleid. En ik weet eigenlijk niet precies hoe het komt. Komt het doordat ik beeldend werk en nu op de radio ben? Heeft het te maken met het feit dat het maar een week gaat duren? Komt het omdat de omstandigheden zo anders zijn dan ik gewend ben? Ik heb deze keer letterlijk en figuurlijk geen idee! De vraag zelf is deze keer blijkbaar het antwoord.

Dag 1 - Maandag 30 september


Vandaag ben ik aangekomen in het Opium atelier. Uitgerust met verschillende materialen om mee te werken. Meer dan ik waarschijnlijk ga gebruiken, maar daarmee ook ruim genoeg om de week mee te vullen. Aangezien ik mezelf bewust de opdracht heb gegeven om zo onbevangen mogelijk dit traject in te gaan leek me dat wel verstandig. Je weet immers nooit van te voren welke ideeën er ineens opkomen. Ik heb nog de hele avond, ik ga maar eens aan de slag...

Dag 2 - Dinsdag 1 oktober
Wat een eigenzinnige plek! Midden op het mediaterrein, vlak naast de ingang van de avrotros. Met uitzicht op een grote vijver en de laatste groene bladeren van de mooie bomen eromheen.

Ik ben nu een dag bezig. Zoals altijd forceer ik mezelf als een soort kluizenaar tot het maken van nieuw werk. Met tape. Een materiaal waar ik vaak mee werk. Om er een beetje in te komen eigenlijk. En om het ritueel me een beetje eigen te maken. Om tijdens een min of meer bekende handeling en fijne muziek ruimte te creëren voor nieuwe gedachtes. Ik zoek een verbinding met deze plek. Ik voel dat dat erin zit, ik heb alleen nog steeds geen idee hoe. In de tussentijd probeer ik mezelf te verrassen door met bekende materialen te blijven schuiven, alleen met een houding die veel meer onbevangen lijkt te zijn dan ik van mezelf gewend ben...

Dag 3 - Woensdag 2 oktober


Ik begin me thuis te voelen. De tijd gaat hier langzaam. Ik ben twee dagen geleden aangekomen, maar dat voelt al veel langer geleden. De mensen zijn hier fantastisch en ik word van alle gemakken voorzien, daardoor kan ik me volledig op mijn werk focussen. Bij de afdeling hospitality kan ik terecht voor wat ik maar nodig heb. Zij zorgen er bij de avrotros voor dat iedereen zo efficiënt mogelijk zijn werk kan doen. Het leek me een goed idee om daar eens gebruik van te maken door te vragen of er ergens ruimtes zijn met onverwachte prikkels waar ik eventueel een kijkje mag nemen. Ik zoek nog steeds een verbinding met de omstandigheden en hier gebeurt zo veel! Spontaan kreeg ik een rondleiding aangeboden en kreeg alle uithoeken van de enorme hoeveelheid redactieafdelingen te zien. Bijzonder leuk om zoveel mensen samen bevlogen aan het werk te zien. Net zoals bij mijn eigen werk zie je al dat extra werk bij het resultaat natuurlijk allemaal niet, heel herkenbaar maar tegelijk ook verrassend om te zien wat er allemaal komt kijken bij het maakproces. Het was een goeie zet, het triggert zeker allerlei nieuwe ideeën...


Dag 4 - Donderdag 3 oktober
Inmiddels heb ik wat ideeën gekregen die me geschikt lijken voor een werk die betrekking heeft op het begrip radio. Via marktplaats heb ik een grote hoeveelheid cassettebandjes in Hilversum weten te bemachtigen. Hoe toevallig dat er uitgerekend in deze week een advertentie tussen zat waar ik wat aan had. Meteen aan het begin van de dag ben ik met wat lege boodschappentassen naar platenzaak Chez Elpee gefietst om ze op te halen. Veel te lang heb ik daar doorgebracht in gezelschap van bevlogen eigenaar Roy. Tassen vol bandjes en 3 lp’s die ik lang zocht rijker ben ik maar weer eens terug gegaan naar mijn tijdelijke atelier. Ik heb nog twee dagen om te zoeken naar een manier waarop ik ze kan gebruiken...


Dag 5 - vrijdag 4 oktober
Het moet gebeuren, de laatste dag is aangebroken. En nu moet ik toch echt de definitieve compositie gaan bepalen met al de cassettebandjes die ik inmiddels systematisch aan elkaar heb geplakt. Zoals altijd wil ik dat het resultaat zich verhoudt tot de eigenschappen van het materiaal. Elementen die zodra de functie komt te vervallen zich ineens primair aan me opdringen. Ik kijk ernaar uit om in de live-uitzending van vanavond te ontdekken hoe het op de radio overkomt om te vertellen over een beeldend werk, dat gemaakt is met objecten waar je normaal gesproken juist naar luistert…

Titel: Quadrupole
Materiaal: cassettebandjes
Afmetingen: 100 x 100 cm 
Jaartal: 2019