Uitzending gemist

Opium

Woensdag 26 april 2017, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Mieke van der Weij

In deze uitzending

Opium is een radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. De presentator ontvangt een hoofdgast en er is live muziek! Iedere werkdag live vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam. .

Te gast: Nhung Dam

Nhung Dam (1984) ging na haar studie psychologie naar de Amsterdamse Toneelschool. Ze is actrice en theatermaakster. Ze schreef diverse toneelstukken, die vertaald zijn naar het Duits en Engels.

Duizend vaders
In een afgelegen dorp aan de rand van de wereld probeert een Vietnamese familie te overleven. Als bootvluchtelingen werden ze door een noordelijk vrachtschip uit het water gevist en in een voor hen onbekend ijskoud land geplaatst. Als de vader op een dag onaangekondigd vertrekt, zit de Chinese maffia het achtergebleven gezin op de huid. De elfjarige dochter raakt bekneld tussen de totale wanhoop van haar moeder en de gekte van de omgeving vol vreemden. Het enige wat ze heeft in een wereld vol hoeren, tandpastaverkopers en gokverslaafden is haar rijke verbeelding. Duizend vaders is een ontwapenend verhaal, even zuiver als tragisch. Geschreven met lichte toets en volkomen dichtbij.

Te gast: Nhung Dam
Live muziek: Trio Cortado

Sinds december 2012 vormen Hannah de Witte, Arthur Klaassens en Jasper Grijpink Trio Cortado. De drie blazers kennen elkaar van hun gezamelijke studietijd aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Het trio, met de ongebruikelijke samenstelling van fluit, althobo en basklarinet, viel al snel bij het publiek in de smaak. Inmiddels heeft Trio Cortado flink aan de weg getimmerd. Trio Cortado speelde onder meer in de Kleine Zaal van het Concertgebouw. In 2013 werd de halve finale bereikt van het Internationale Kamermuziekconcours Almere.
Foto: James Oesi

Live muziek: Trio Cortado
Luidspreker Luidspreker
23:09   De Torenkamer - Ties Teurlings - Dag 3

Dag drie in de Torenkamer

PANG!


Alle stoelen waren nog leeg. Ik zette mijn kopje neer op het tafeltje en ging zitten. De schommelstoel veerde naar achter en weer terug. Ik deed mijn ogen dicht en probeerde even aan nikste denken.

Toen ik ze weer open deed zagik een man tegen de heg zijn fiets parkeren. Hij haalde het sleuteltje eruit enkwam mijn kant op.  Achter hem huppelde zijn zoontje, een jaar of drie, blonde krulletjes,  vrolijk achter hem aan.

De papa nam plaats. Hij liet een stoel tussen ons in.

‘Kunnen wij wat bestellen?’ vroeg hij aan het meisje dat iets op stond te ruimen in het kastje met bestek.

‘Nee, sorry, het terras is nog gesloten.’

‘Hoe laat gaat het open dan?’

‘Tien uur.’

‘Oh.’

Vader keek op zijn horloge.

‘Nou, dan wachten we even', zei hij schouderophalend tegen zijn zoon.

Op de weg voor het VondelCS reden twee meisjes voorbij

, de paardenstaarten zwiepend heen en weer.  Allebei droegen ze een speciaal joggingpak alsof ze zich verderop onder luid gejuich van een ander terras met een helmpje op uit een kanon zouden laten schieten.

Naast me sprong het jongetje bij zijn vader op schoot en begon te onderzoeken of er geluid uit zijn neus kwam als je erop drukte.

Ze lachten er samen om.

‘Jij moet mijn handen vasthouden!’ riep het zoontje terwijl hij op zijn been klom. ‘En nu omhoog!’

Vader deed wat hem werd opgedragen en tilde zijn zoon met been en al de lucht in. Het kind genoot ervan zoals alleen kinderen dat kunnen. Zonder schaamte.

‘Nog een keer! Nog een keer!’

‘Dit is de laatste keer, hoor,  papa’s been wordt een beetje moe.’ Hij werd weer veilig op de grond gezet.

‘Waarom krijgen we niks te drinken?’

‘We moeten nog even wachten tot het terras open is.’

´Hoe lang dan?’

‘Een half uurtje.’

Ik besloot me ermee te bemoeien.

‘Ik werk hierboven, ik wil wel voor jullie wel iets te drinken halen.’

Vader keek me aan. ‘Dat zou fijn zijn.’

‘Wat wil je hebben? Thee?’

Hij knikte. ‘Ja. Graag. ’

‘En voor hem?’

‘Heb je appelsap?’

‘Ik ga even kijken, ik ben zo terug.’

Ik holde de trappen op naar boven. Op de een of andere hangt er hier in het trappenhuis een enorme bedorven rotte lucht alsof er ergens een lijk ligt te ontbinden. Straks maar eens vragen of er iemand van het personeel wordt vermist.

‘Dankjewel,’ zei vader toenik hem zijn thee gaf. ‘Krijg je wat van ons?’

‘Nee, hoor.’

Ik pakte mijn eigen thee en ging weer zitten. Hij was inmiddels afgekoeld.

‘Kijk eens wat die aardige meneer voor ons heeft gebracht, dat is sinaasappelsap, wil je dat hebben?’

Het jongetje keek mij even wantrouwend aan, keek weer naar zijn vader en schudde toen beslist nee. ‘Nou, misschien lust je het straks nog wel. Kom maar even bij mij zitten. Pas op de tafel want dat is hete thee.’

Het jongetje sprong bij hem op schoot en sloeg zijn armpjes om zijn nek en verborg zijn hoofd in zijn schouder.

‘Wat doe je hier voor werk?’ vroeg hij aan mij.

‘Ik zit tot vrijdag in dat torenkamertje daar.’ Ik wees.

‘Elke week mag er een nieuwe kunstenaar in wonen om iets te maken en ik probeer er te schrijven over mijn liefdesverdriet.’

‘Ah, dat lijkt me lastig.’

‘Ja.’

We waren even stil.

‘Is het al lang uit?’

Ik dacht even na.

‘Vier weken.’

‘Dus dat is nog niet zo lang geleden?’

‘Nee. We woonden samen, hierin Amsterdam.’

‘Oja?’

Ik knikte.

‘Mijn fiets staat er nog. Die moet ik nog een keer ophalen.’

‘En spreken jullie elkaar?’

‘Nee, dat wil Zij Die Niet Genoemd Mag Worden niet.’

‘Dan wordt het lastig, natuurlijk.’

‘Nouja, ik kan de buurvrouw vragen of ze de deur voor me open doet. Het was een soort flat met appartementen.’

‘En waar woon je nu?’

‘Terug bij mijn ouders.’

‘En die wonen?’

‘Vlakbij Breda. Ze zijn gescheiden.’

Stilte.

‘Wonen jullie in Amsterdam?’ vroeg ik.

Vader knikte.

‘Ik breng hem nu naar zijn moeder, die woont in West.’

De papa aaide zijn zoon over zijn hoofd. ‘Deze lastpak heb ik gekregen nádat het uit was.’

‘Echt waar?’

‘Ja, we zijn nog één keer samen geweest en toen is het gebeurd.’

‘Goh. Ja, dat kan natuurlijk ook. Nou, wie weet belt mijn vriendin me volgende week wel op.’

We lachten erom. Ik wist even niet wat ik daarna zou moeten zeggen of vragen. En of ik dat durfde.

‘Was dat moeilijk?’ vroeg ik.‘Hebben jullie erover getwijfeld?’

‘Ik wist dat zij graag eenkind wilde dus ik gunde het haar heel erg en ik wist dat ik een rol wilde spelen in zijn leven. Maar ik wist het pas zeker toen ik hem voor het eerst zag. Het is mijn kleine lastpak.’

Opeens verscheen het terrasmeisje.

‘Wilt u iets bestellen?’vroeg ze aan de papa.

‘Ik wil wel een koffie.’ Hij keek naar mij. ‘Wil jij nog iets?’

‘Nee, hoor, dankjewel.’

‘Weet je het zeker?’

‘Doe mij ook maar een koffie,’ zei ik tegen het meisje.

Ze liep weer naar binnen en stapte opzij om haar collega’s door te laten die samen een oranje ballonen toren naar buiten tilden. Ze zetten hem neer aan het eind van de mat.

‘Die zijn voor morgen, natuurlijk,’ zei vader. ‘Voor koningsdag.’ Een van de obers liep op het zoontje af met een enorme ballon. ‘Alsjeblieft!’

Het zoontje ontving zijn cadeau met open armen. Hij liet hem aan ons zien. De ballon was bijna drie keer zo groot als hij. ‘Kijk eens, papa! Kijk eens!’

‘Ik zie het, jongen.’

 ‘Ik ga hem hélemaal omhoog gooien!’  En dat deed hij. Het jongetje rende er lachend en dolgelukkig achteraan. Het viel me ineens op hoeveel fietsers er hier fietsen en hoe dichtbij het water was. ‘Blijf maar een beetje hier,’ riep de papa naar zijn zoon. Hij speelde en speelde. Het kind schopte de ballon omhoog en ving hem weer alsof er in de hele wereld niks leukers bestond.

Zijn vader en ik genoten van de zon.

‘Wil jij kinderen?’ vroeg hij.

‘Ja,’ zei ik. ‘Heel graag.’

“PANG!”

Met open mond en grote ogen van verbazing stond het jongetje naar zijn lege handen te kijken waar net nog een ballon in te zien was.

En daarna gebeurde er iets opmerkelijks. Het jongetje begon te lachen. Vrolijk. Vrolijker dan toen hij de ballon nog had. Niet teleurgesteld. Blij. Hij vond het grappig. De ballon klapte, het spel was onherroepelijk voorbij maar het jongetje lachte erom.

Vanaf het begin dat de ballon werd geaccepteerd was de klap onvermijdelijk. Die zat altijd al in de ballon.

Vroeg of laat klappen alle ballonen in ons leven. Maar dat betekent niet dat we moeten stoppen met spelen.

De klap hoort erbij.

 

De Torenkamer - Ties Teurlings - Dag 3
Luidspreker Luidspreker
23:37   Geen Noot is Onschuldig: aflevering 11

GEEN NOOT IS ONSCHULDIG, hoorspelserie van Peter te Nuyl over het leven van Frieda Belinfante.

Meer informatie over dit hoorspel.

Rolverdeling aflevering 11:
Frieda Belinfante/Jacqueline Blom
Cello/Krijn ter Braak
Morris Brenner/Rob Andrist Plourde
Lily Kraus/Karin Wisotzky
Frances Vanderbilt/Tamara Richards
Dick Richard/Emil Struyker Boudier
Eliane Mittelman/Nicole Mischler
Fan 1/Else Soelling
Fan 2/Cene Hale
Jaap den Daas/Harry van Rijthoven
Ivy Frasier/Marine Baumer

Geen Noot is Onschuldig: aflevering 11
Opium

Dinsdag 25 april 2017, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Jan Mom

In deze uitzending

Opium is een radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. De presentator ontvangt een gast en er is live muziek! Iedere werkdag live vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam.

Live muziek: Quatrìola ensemble

Fluit, hobo, klarinet, fagot: dit is het Quatrìola ensemble.
Na het afronden van hun Master studies aan het conservatorium, ontdekten Gemma Tripiana (fluit), Matteo Costanzi (hobo), Maria Rosaria Della Ragione (klarinet) en Clara Alija (fagot) dezelfde liefde voor kamermuziek te hebben en te worden verbonden met elkaar door hetzelfde verlangen om wat “frisse lucht” op het podium te brengen. Zo is het Quatrìola ensemble is ontstaan.

Live muziek: Quatrìola ensemble
Te gast: Ilja Gort

Ilja Gort gaat in Gort over de Grens op zoek naar het geheim van ‘La dolce vita’, het zoete leven. Hij neemt hij de kijker mee naar de mooiste en verrassendste plekjes van Italië.

La dolce vita
Ilja Gort: “Ik wil er achter komen waarom de Italianen zoveel talent hebben om te genieten. Van lekker eten, van prachtige wijnen en van schoonheid. Wat zegt al dat heerlijks over de Italiaanse ziel - en over het land? Wat is het geheim van La Dolce Vita?”

Vanaf vrijdag 28 april 20.25 uur op NPO 2.

Te gast: Ilja Gort
De Torenkamer - Ties Teurlings - Dag 2

Een Mooie Nieuwe Dag

Toen ik mezelf daarnet aankeek in de spiegel omdat ik me stond te scheren in de kelder van hetVondelCS voelde ik me net als Tom Hanks in The Terminal die een jaar langmoet wonen in de vertrekhal van een vliegveld omdat zijn land niet meer bestaat.

Vannacht sliep ik pas rond een uur of vijf. 

Met mijn matras achter me aanslepend heb ik bijna elke hoek van de redactie gehad. Achter de stoelen zoemden de computers te hard, bij het raam voelde ik me niet veilig. 

Weer terug naar het Torenkamertje, daar was het te koud. Het kacheltje aangezet en weer uit want anders kan ik niet horen welke monsters de deur van het kamertje met een wilde zwaai open zouden kunnen trekken. Misschien was het niet zo verstandig om nog een stuk uit Het van Stephen King te lezen.

Ik heb met mijn hoofd naar de deur geslapen,met mijn hoofd naar het raam, ik heb er zelfs nog over gedacht om de tafel voorde deur te schuiven.

En dan was er nog de wc, de wc aan de andere kant van de glazen deur. De glazen deur die open moet met het pasje. Raak je het pasje onderweg kwijt dan ben je verloren want dan gaat de deur niet meer open. Naar beneden kun je dan ook niet want dan gaat het alarm af was me verteld. Nu houd ik best van een beetje aandacht maar een loeiende sirene door het Vondelpark is toch weer iets te veel van het goede.

Gelukkig heb ik het pasje steeds stevig vastgehouden en kon ik elke keer terugkeren naar mijn matras.

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar 's nachts niet kunnen slapen vind ik een van de ondraaglijkste dingen in dit leven. Ik geloof dat het Reve was die zei dat mensen die 's nachts wakker liggen het dichtst bij de dood komen.

Toen de vogeltjes in het park om vijf uur begonnen te fluiten vond ik tussen de munten en papiertjes in de binnen zak van mijn jas gelukkig nog een oordopje.

En godzijdank komt elke ochtend de zon toch weer op alsof het nooit donker is geweest, alsof de nacht niet heeft bestaan zoals Paul de Leeuw zo mooi kan zingen.

Een mooie nieuwe dag. Ik ga het zo even luisteren en dan een stukje wandelen in het zonovergoten Vondelpark.

De Torenkamer - Ties Teurlings - Dag 2
Luidspreker Luidspreker
23:39   Geen Noot is Onschuldig: aflevering 10

GEEN NOOT IS ONSCHULDIG, hoorspelserie van Peter te Nuyl over het leven van Frieda Belinfante.

Meer informatie over dit hoorspel.

Rolverdeling aflevering 10:
Frieda Belinfante/Jacqueline Blom
Cello/Krijn ter Braak
Herman Scherchen/Daniel Scholz
Jo Feltkamp/David Lucieer
Jaap den Daas/Harry van Rijthoven
Willem Sandberg/Mark Rietman
Harold Beenhouwer/Bram van der Vlugt
Conducteur/Michael Diederich
Frances Vanderbilt/Tamara Richards
Pierre Monteux/Erick de Staercke
Music Agent/Emil Struyker Boudier
Ormandy/Alexander Oliver
John Vencent/Emil Struyker Boudier
Morris Brenner/Rob Andrist Plourde

Geen Noot is Onschuldig: aflevering 10
Opium

Maandag 24 april 2017, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Jan Mom

In deze uitzending

Vandaag presenteert: Jan Mom.
/>span>Opium is een radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. De presentator ontvangt een gast en er is live muziek! Iedere werkdag live vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam.

Te gast - Jan Rothuizen

Amsterdam verandert iedere dag, in het groot en in het klein. Jan Rothuizen is getuige van die veranderingen en brengt ze als geen ander in beeld: persoonlijk, geestig en enthousiasmerend. Zijn boek De zachte Atlas van Amsterdam is inmiddels een klassieker, die jaarlijks wordt herdrukt.

Hoog tijd voor een tweede deel: Veranderstad Amsterdam, over de zichtbare én onzichtbare kanten van de stad. Van een zaterdagnacht op het Leidseplein tot de woning van Jan’s schoonmaakster, van de twee minuten stilte op de Dam tot een kapsalon in een moskee. Een eerbetoon aan de ruis van het Amsterdamse leven.

Te gast - Jan Rothuizen
Live muziek - Michael Tsalka

De Nederlands-Israëlische (forte-)pianist Michael Tsalka is te gast. Hij is artistiek leider van het Geelvinck Fortepiano Festival, en met met violist Miltiades Papastamou (Griekenland) en saxofonist Yiannis Miralis (Cyprus) vormt hij het Mediterranean Trio. Het Trio combineert en improviseert op stijlen van klassiek tot jazz, met een touch van folk tot Middeleeuwse melodieën.
Foto: Olga Masri de Mussali

Live muziek - Michael Tsalka
Luidspreker Luidspreker
23:15   De Torenkamer - Ties Teurlings - Dag 1

Maandag, eerste dag in de Torenkamer

Even wennen hoor. Fieke van Opium heeft net de torenkamerdeur dicht gedaan. Het is hier koud. Voor me staat mijn opengeklapte laptop. Ik voel me net het meisje dat in een nacht goud moest spinnen van stro. Ik ben benieuwd in wanneer het mannetje verschijnt. ‘Ik geef je een verhaal in ruil voor je eerste kind!’

‘Oké, mannetje, oké!’

Ik moet iets maken, iets, dat ergens over gaat, binnen vijf dagen, anders laten ze me niet gaan. Wat een vreemde situatie. Straks ben ik hier helemaal alleen. Goed voor een psychose.

Ik heb het kacheltje even aangezet maar daar kwam zo’n giftige lucht uit dat ik niet denk dat het verstandig is voor mijn carrière om die nog een keer aan te doen.

Het leek net of er driehonderd vuilniszakken tegelijk werden verbrand.

Er wordt geklopt.

‘Binnen!’

Het zijn de jongen en het meisje die ik net nog achter hun computers heb zien zitten. Ik heb ze een hand gegeven maar hoe heten ze ook al weer?

‘Mogen wij een filmpje van je maken?’ vraagt de jongen.

‘Eh, ja, hoor.’

‘Het is voor op de website als een soort introductie van jou.’

‘Hoe heet jij ook alweer?’

‘Joost.’

‘En jij Ties, toch?’

‘Ja.’

‘En jij?’

‘Marlies,’ zegt het meisje.

‘Oké, wat moet ik doen?’

 ‘Ehm, wil je op het stapelbed gaan zitten en jezelf introduceren zo van: ik ben Ties Teurlings en ik ben schrijver en ik ga hier schrijven zoiets.’

Ik klim het trapje op. Als ik hier midden in de nacht af val en ik breek mijn nek vinden ze me pas morgenochtend.

‘Zit je goed?’

‘Ja!’

Joost richt zijn camera op mij.

‘Ziet het er niet heel raar uit?’

Joost knijpt een oog dicht terwijl hij door de camera kijkt.

‘Dat valt wel mee. Actie!’

Het rode lampje gaat aan.

‘Ik ben Ties Teurlings, ik ben schrijver en ik ga hier schrijven.’

Het rode lampje ging weer uit.

‘Mooi, zou je dat nog een keer willen doen maar dan hier?’

We wisselden van plaats. Joost klom het trapje op en filmde mij van boven terwijl ik beneden mijn tekst deed.

Ik ben benieuwd.

De Torenkamer - Ties Teurlings - Dag 1
Luidspreker Luidspreker
23:39   Geen Noot is Onschuldig: aflevering 9

GEEN NOOT IS ONSCHULDIG, hoorspelserie van Peter te Nuyl over het leven van Frieda Belinfante.

Meer informatie over dit hoorspel.

Rolverdeling aflevering 9:
Frieda Belinfante/Jacqueline Blom
Cello/Krijn ter Braak
Nico Gerharz/Jaap Spijkers
Eerste Cellist/Jobst Schnibbe
Jo Feltkamp/David Lucieer
Radio Omroeper/Donald de Marcas
Recensent/Bert Geurkink
Schooldirecteur/Hans Hoes
Piet Ketting/Guy Clemens
Studente/Lieke van den Broek
Jaap Stotijn/Harry van Rijthoven
Engelien de Booy/Kim Berkhout
Penningmeester/Adriaan Olree
Student Musicus/Jochum van der Woude
Lien Pos/Gusta Teengs Gerritsen

Geen Noot is Onschuldig: aflevering 9
Opium

Vrijdag 21 april 2017, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Annemieke Bosman

In deze uitzending

Opium is een dagelijks radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. Dagelijks ontvangt de presentator een gast en is er live muziek vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam.

Live muziek - Serena Jansen en Regina Albanez

Sopraan Serena Jansen heeft samen met onder andere Regina Albanez op theorbe en barokgitaar de cd “Udite, amanti!”(Luister, geliefden!) opgenomen. De cd is een bloemlezing van vroegbarokliederen van componisten zoals Monteverdi, Merula, Strozzi, Caccini en Lambert.

Live muziek - Serena Jansen en Regina Albanez
Te gast: Folkert de Jong

Zaterdag 22 april opent in GEM, museum voor actuele kunst, de tentoonstelling Weird Science van Folkert de Jong (1972. Zijn figuratieve beelden van kleurrijk polyurethaanschuim en Styrofoam maken deel uit van toonaangevende collecties, waaronder Saatchi Collection Londen, Montreal Museum of Fine Arts en Gemeentemuseum Den Haag. Met de nieuwe installatie in GEM slaat de kunstenaar een nieuwe weg in. Hij verbreedt zijn materiële palet en presenteert een eigenzinnige mix van sculpturen, foto- en filmwerk, performance, (kunst)historische reflectie en zelfonderzoek.

Voorproefje van de tentoonstelling:

IMG_7781.JPG

   

IMG_7782.JPG

Te gast: Folkert de Jong
Luidspreker Luidspreker
23:12   Torenkamer - Linda Plaude - Dag 5

Het is al bijna zover. Bijna tijd om weer terug te keren naar het ‘normale’ leven buiten het Vondelpark. Waar wij allemaal op wachten is natuurlijk ‘De Muzikale Chakra-Schoen’. Die laat even op zich wachten tot het allerlaatste moment voor de onthulling. Terwijl ik de zool met lampjes aan het voorbereiden was en het aan het verbinden was met de bovenkant met extreem dunne, flexibele ‘wires’, lag de gegoten hak ergens in de kelder te drogen. Het materiaal, kunsthars, moet maar liefst 16 uur lang uitharden voordat ik deze uit de mal mag halen. Een race tegen de klok, zou ik zeggen! Zoals ik al eerder heb gezegd, was dit een experiment en heb ik nog nooit dit materiaal gegoten of met een tweedelige mal gewerkt. Het kon natuurlijk gebeuren dat er ergens een gaatje in de mal is ontstaan, waardoor de vloeistof er weer uit is gelopen. Of het ontstaan van een grote luchtbel... daardoor zou er een deel van de hak kunnen ontbreken. Door de ingepakte non-transparante mal had ik totaal geen zicht op de situatie daarbinnen. Op het puntje van mijn stoel zittend, was ik even alle 'fashion-Goden' aan het bidden dat de hak ook als een HAK er uit komt!


Na al deze excitement was het tijd om mijn ‘kerst cadeautje’ uit te pakken. Met een ingehouden adem opende ik de mal en was ik heel blij om te zien dat ik de hak er in herkende! Toen heb ik het voetbed (met de bovenkant) en de zool met de transparante hak verbonden, zodat de drie losse onderdelen samen één schoen vormden. Éénmaal de muziek aangezet te hebben, was ik heel blij om de gekleurde lichten door het transparante kunsthars te zien schieten: “It’s alive!”.


De laagste muzieknoot, “C” gaf de kleur met de laagste frequentie – rood. En zo voort door het kleuren spectrum heen tot de hoogste muzieknoot “B” de kleur – violet activeerde, wat respectievelijk de kleur met de hoogste frequentie is. Deze schoen is een onderdeel van het door mij bedachte systeem tijdens mijn afstudeeronderzoek aan het AMFI: om je af te vragen of je kleding voor kleur- en geluid-therapie zou kunnen gebruiken. 


“Als eerste zou er een scan van iemands chakra’s gemaakt moeten worden. Dit kan bijvoorbeeld met een GDV-vingerscanner. Via de software komt er een uitslag waarin de staat van de chakra’s wordt gevisualiseerd. Aan de hand van dit resultaat zou er een muziek/toon samenstelling worden gemaakt. Als het persoon bijvoorbeeld een zwakke blauwe en groene chakra blijkt te hebben, zullen de daarbij behorende tonen het meeste naar voren komen en respectievelijk zullen dan ook DIE kleuren in de schoen het meest geactiveerd worden. Op deze manier zou de schoen je ‘energy healing op maat’ kunnen geven en de zwakkere chakra's weer op zou laden met de bijbehorende kleur en geluidsamenstelling. Ik hoop dat de technologie in de toekomst zodanig vordert, dat ook daadwerkelijk ALLE nodige componenten voor de kleur en geluidstherapie in een kledingstuk of een accessoire verwerkt kunnen worden.”


Ik heb mijn weekje in de Torenkamer als heel meditatief ervaren. Een plek waar ik eigenlijk niets en iemand heb dan mijn werk en het mooie uitzicht. De lieve medewerkers van OPIUM waren er wel altijd voor mij, indien nodig! Met mijn handen bezig zijn en urenlang in ‘opsluiting’ doorwerken heeft mij tijd gegeven om na te denken over waar ik heen wil met mijn creaties en heeft mij even uit de dagelijkse sneltrein-chaos getrokken. Ik ben heel blij dat ik mijn afstudeerdroom, een interactieve schoen te maken, toch uit heb laten komen. Zonder Torenkamer was dit idee misschien nog heel lang op de plank blijven liggen! Heel erg bedankt voor de bijzondere ervaring...



Falco Verholen

Falco Verholen




Bekijk de video:

De Torenkamer - Linda Plaude - Dag 5
Luidspreker Luidspreker
23:54   Slaapservice: Els Quaegebeur uit Woodstock

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Els Quaegebeur uit Woodstock

Els Quaegebeur (1974) is journalist en columnist. Ze schrijft onder andere voor Het Parool, Vrij Nederland, Opzij en de VARA Gids. Ruim vijf jaar geleden vertrok ze naar New York City. Tijdens haar verblijf in New York beschreef ze haar dagelijks leven in haar column in Het Parool. In 2006 verscheen haar debuutroman Mijn geheim, het verleidelijke leven van een minnares. In 2013 volgde Bij Starbucks heet ik Amy. Leven in New York City, over haar belevenissen in New York. Momenteel werkt zij aan een drieluik van Amerikaanse romans waarvan dit jaar het eerste deel Woodstock verscheen.
Foto © Keke Keukelaar

Els Quaegebeur uit Woodstock
Opium

Donderdag 20 april 2017, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Mieke van der Weij

In deze uitzending

Opium is een dagelijks radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. Iedere werkdag ontvangt de presentator een gast en is er live muziek!
Te gast: Koen Peeters

Koen Peeters (1959) is de auteur van een rijk en veelbekroond oeuvre. Met De postbode won hij de ncr-prijs, Grote Europese Roman stond op de shortlist van de Libris Literatuur Prijs en werd in verschillende talen vertaald. Met zijn roman De bloemen won hij in 2010 de F. Bordewijk-prijs. Zijn vorige roman Duizend heuvels kreeg in 2013 de E. du Perronprijs. De mensengenezer is zijn nieuwste boek.

De mensengenezer
Een verdwijnend boerenbestaan, een koloniaal en schuldbeladen verleden en in het menselijk hart een rusteloos verlangen naar het onbekendeDe jonge Remi, voorbestemd om zijn vader als boer op te volgen, wordt achtervolgd door ontembare dromen en stemmen. Zijn oom fluistert hem vreemde, hevig beroerende verhalen in over de oorlog, over een geest en over een zwarte soldaat.Als Remi meedeelt dat hij een roeping heeft en zal intreden in een strenge kloosterorde, begrijpt niemand hem. In het klooster wordt zijn persoonlijkheid hertekend: hij mediteert en studeert hardnekkig, vervreemdt nog meer van zijn familie en zoekt de stilte in zichzelf. Maar de daimon in hem zwijgt niet. Wanneer een leraar hem vertelt over Congo en zijn ervaringen daar, schreeuwt een ongrijpbare hunkering Remi toe.

Te gast: Koen Peeters
Live muziek - Constance Sannier

Constance Sannier (Frankrijk, 1995) studeerde fluit in Lyon tot 2014 en studeert nu in Rotterdam bij Juliette Hurel en Julie Moulin. Ze trad op met het orkest van Lyon, Malaga, Berlijn, speelde met musici van het Toulon Marine en de Marseille Opera, een Big Band in Berlijn en in een circus bedrijf “Penguins Productions”.

Aliya Iskhakova (Rusland, 1991) kreeg haar eerste pianolessen aan de muziekschool van haar geboorteplaats Kazan. Vanaf 2006 studeerde ze verder bij Era Saifullina aan het Muziekcollege van Kazan. Vervolgens studeerde ze bij professor Evgenii Mikhailov aan het Staats Conservatorium van Kazan.In 2015 won ze de tweede prijs (Grand prix of Youri Egorov) in de Young Pianists Competition in Amsterdam.

Live muziek - Constance Sannier
De Torenkamer - Linda Plaude - Dag 4

De vierde dag van mijn avontuur in de Torenkamer stond helemaal in het teken van elektrotechniek. “Wie magische interactieve lampjes wil, zal moeten solderen”, dat is de realiteit. Als eerste ben ik begonnen met het plaatsen van de ‘slimme’ lampjes. Ik wil dat deze in de zool zitten en omhoog schijnen, zodat hun lichtstralen door de hele hak te zien zijn. De lampjes die ik gebruik zijn speciaal ontworpen om bijvoorbeeld in kleding en accessoires verwerkt te worden. Het zijn net kleine vlakke pailletten en ze hebben extra naaigaatjes aan de zijkanten. Eens geprogrammeerd kunnen deze bijna twee miljoen verschillende kleuren aannemen en ze geven flink wat licht af!


Het systeem dat de lampjes aanstuurt zal echter in de bovenkant van de schoen zitten. Eerder in de week heb ik een zwart siliconen ornament gemaakt. Dit is niet zomaar een plaatje. Dit is gebaseerd op de patronen die in het water ontstaan door geluidstrillingen en het lijkt op een soort mandala. Ik heb deze afbeelding van een wetenschapper die zich bezighoudt met het vastleggen van de ‘vorm’ van muzieknoten – de noot ‘A’ in dit geval.


In het siliconen stuk heb ik een gaatje gemaakt waar ik het mini-microfoontje zal plaatsen. Daarnaast zal ook een microcontroller zitten die informatie van het microfoontje ontvangt en opdracht geeft aan de lampjes. Dit gebeurt natuurlijk niet zomaar. Het moet heel specifiek geprogrammeerd worden. Het mijzelf aanleren van basistechniek in elektronica was een uitdaging, maar programmeren gaat wel echt te ver. Hiervoor gebruik ik mijn lieve broer Jānis Lācis, die vanuit Letland een code voor mijn microcontrollers schrijft. Wij staan altijd samen in dit soort projecten.  Wij Skypen, lachen en ondertussen testen wij de software en passen het aan tot wij tevreden zijn met het resultaat. Via de webcam kan hij meekijken naar de lampjes en ook zien wat er precies gebeurt. Dit is waar het cross-disciplinaire echt aan boord komt in mijn project. Ik besef me hoe belangrijk het is om de juiste mensen om je heen te hebben met de kennis en expertise die je nodig hebt. Ook de gun factor is belangrijk. Het vergt veel tijd om dingen voor elkaar te krijgen, maar gewapend met geduld en plezier in het werk,  kunnen wij het samen aan. Falco Verholen

Falco Verholen

De Torenkamer - Linda Plaude - Dag 4
Luidspreker Luidspreker
23:38   Geen Noot is Onschuldig: aflevering 8

GEEN NOOT IS ONSCHULDIG, hoorspelserie van Peter te Nuyl over het leven van Frieda Belinfante.

Meer informatie over dit hoorspel.

Rolverdeling aflevering 8:
Frieda Belinfante/Jacqueline Blom
Cello/Krijn ter Braak
Lucille Boger/Else Soelling
Bobby/Cene Hale
Dick Minkin/Rob Andrist Plourde

Geen Noot is Onschuldig: aflevering 8