Uitzending gemist

Opium

Woensdag 24 mei 2017, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Andrea van Pol

In deze uitzending

Opium is een radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. De presentator ontvangt een hoofdgast en er is live muziek! Iedere werkdag live vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam. .

Te gast: Ileen Montijn

Historica en schrijfster Ileen Montijn is te gast, haar nieuwste boek is ‘Tot op de draad. De vele levens van oude kleren’.

Waar mensen zijn, zijn kleren; ze omhullen ons dag en nacht. Mensen zijn voortdurend met kleren in de weer, vermaken ze, koesteren ze, geven ze door. Ileen Montijn vertelt over de burgerij die status en chic wilde uitstralen, en de massa armen die afhankelijk was van liefdadigheid. In tijden van schaarste moest iedereen improviseren. In de jaren zestig ontdekten hippies de charmes van tweedehands; tegenwoordig wordt voor antieke haute couture goud geld betaald. Verbazende verhalen over het gewoonste wat er is: oude kleren, vroeger en nu.

Te gast: Ileen Montijn
Luidspreker Luidspreker
22:38   Live muziek: Mike del Ferro en Claron McFadden

Claron McFadden treedt wereldwijd op in concertzalen en operahuizen. Ze beweegt zich moeiteloos tussen klassieke muziek en improvisatie. Haar repertoire reikt van vroege barok tot eigentijdse componisten.

Mike del Ferro (Amsterdam) is een internationaal geroemd pianist met een muzikale veelzijdigheid die heeft geresulteerd in een concertpraktijk, variërend van solo recitals tot crossovers met traditionele muziek. 

IOMJ - De Curtis
Luidspreker Luidspreker
23:17   Live muziek: Mike del Ferro en Claron McFadden

Claron McFadden treedt wereldwijd op in concertzalen en operahuizen. Ze beweegt zich moeiteloos tussen klassieke muziek en improvisatie. Haar repertoire reikt van vroege barok tot eigentijdse componisten.

Mike del Ferro (Amsterdam) is een internationaal geroemd pianist met een muzikale veelzijdigheid die heeft geresulteerd in een concertpraktijk, variërend van solo recitals tot crossovers met traditionele muziek. 

IOMJ - Ellington
Luidspreker Luidspreker
23:28   Live muziek: Mike del Ferro en Claron McFadden

Claron McFadden treedt wereldwijd op in concertzalen en operahuizen. Ze beweegt zich moeiteloos tussen klassieke muziek en improvisatie. Haar repertoire reikt van vroege barok tot eigentijdse componisten.

Mike del Ferro (Amsterdam) is een internationaal geroemd pianist met een muzikale veelzijdigheid die heeft geresulteerd in een concertpraktijk, variërend van solo recitals tot crossovers met traditionele muziek. 

IOMJ - Verdi
Luidspreker Luidspreker
23:51   Slaapservice: Marjolein Visser - Scheiden

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Marjolein Visser - Scheiden

Marjolein Visser (1989) studeerde af als antropoloog, ontwikkelingssocioloog en klinisch psycholoog. Ze won verschillende schrijfwedstrijden waaronder Writing for Success en de VPRO Bagagedrager 2015. Ook deed ze wetenschappelijk onderzoek voor en over ontwikkelingsorganisaties. In 2014 verscheen haar chapbook De Kleine Hol Club bij Literair Productiehuis Wintertuin. Dit jaar neemt Marjolein deel aan het Slow Writing Lab, het ontwikkeltraject van het Nederlands Letterenfonds.
Foto: Schulte Schultz Fotografie

Marjolein Visser - Scheiden
De Torenkamer - Kevin Bauer - Dag 3

De Woensdag – Invoegstroken en Glimnoppen

 

Vandaag ontbijt aan tafel terwijl ik een begin maak met de blogtekst voor vandaag. De croissant/Old Amsterdam combinatie beviel me wel dus dat doe ik lekker weer. Ondanks dat ik deze week torenkamer-bewoner genoemd wordt is dat niet helemaal waar. Ik overnacht namelijk niet in de ruimte maar bij een vriend van me, die aan de andere zijde van het Vondelpark woont. Een fietsritje van ongeveer 6 minuten. De weg die ik ’s avonds afleg terug naar ‘huis’ is heerlijk. Het park dampt nog na van de energie van overdag en tegelijkertijd introduceert het de nachtelijke rust.

Ochtenden daarentegen zijn anders.

Het viel me eens op dat op snelwegen in het buitenland de in- en uitvoegstroken soms heel kort zijn. Voor een uitvoegstrook is dat minder problematisch want het enige wat je moet doen is goed afremmen. De invoegstroken daarentegen kunnen wel degelijk problemen opleveren. Ik rijd zelf in een waanzinnig vijfentwintigjaar-oud Japans scheurijzertje (cabrio-top ook nog) maar als ik, bepakt met bagage en twee bijrijders, op een invoegstrook van veertig meter lang de 80km p/u haal dan vier ik dat alsof mijn wedpaard als eerste de finish bereikt.


In Amsterdam zijn de fietspad-invoegstroken een meter. 1 meter. 100 centimeter. Maximaal. De lengte van de gemiddelde fiets is anderhalf keer zo lang! En dat invoegen is natuurlijk nog spannender als je eerst moet oversteken op een stuk waar geen stoplichten staan. Invoegstroken voor fietsers zijn natuurlijk altijd heel kort, niet alleen in Amsterdam. Maar in Amsterdam zijn er de hordes fietsers die met een onnatuurlijke snelheid naar hun bestemming racen. Fiets je een bakfiets en kom je stil te staan? Dan rest je niets dan wachten tot het einde van de ochtendspits. Steek je de weg over en kan je niet meteen invoegen? Dan staat er een auto tegen je schenen te claxonneren. Mijn weg is niet zo lang: invoegen, oversteken, invoegen, rechtsaf het Vondelpark in en naar VondelCS cruisen. Ochtend.

 

Een andere stadse gewaarwording zijn stadsduiven. De een noemt ze vliegende ratten, de ander staat ze dagelijks broodresten en zaadjes te voeren. En omdat ze zo graag op randjes gaan zitten spannen wij ons dag in dag uit in om die randjes duifonvriendelijk te maken. Als ik hier uit het raam kijk zie ik op de vensterbank aan de buitenzijde allemaal glimmende nopjes met een doorsnede van ongeveer 5 centimeter. De tussenafstand waarop ze geplaatst zijn zorgt ervoor dat ik meteen denk aan Lego. Het lijkt erop alsof er van die metalen sprietjes in hebben gezeten maar het is onwaarschijnlijk dat ze er overal zijn uitgewaaid. Gekke glimmende noppen.

 

Ok ik heb me dus net laten vertellen dat die noppen bestaan uit een soort van houdertjes, bakjes zeg maar, met daarin een substantie die door middel van geur duiven verjaagd. Een jaar of drie geleden bevestigd en ontwikkeld door studenten van de TU in Delft. Na ongeveer drie jaar is het uitgewerkt. Dat verklaart meteen de duivenpoep tussen de noppen in.

 

Ik kan de noppen trouwens ook niet los zien van vanavond. Er staat een finale op het programma waarbij heel Amsterdam betrokken is. Ik ben er ook wel een beetje nerveus van eigenlijk. Ik hoor dat er in de ruimte van de redactie over gesproken wordt, op straat zie ik aankondigingen als ‘Vanavond bij ons op GROOT SCHERM’ en ‘Het Finale Menu’. Het leeft hier wel, maar dat had ik ook wel verwacht.

 

Ik had niet echt een duidelijk doel van hoe het beeld van vandaag vorm moest gaan krijgen. Uiteindelijk is het een soort binnenste buiten beeld aan het worden waarbij aan de buitenkant de rauwe constructie goed zichtbaar is. Het wordt een tweedelig object dat zich lijkt te openen of juist sluiten. De noppen aan de binnenzijde van beide delen vallen in een ritme samen. Door de lichtval weerkaatst de rode kleur van het ene deel op het andere en creëert zo een rode gloed.



Falco Verholen

De Torenkamer - Kevin Bauer - Dag 3
Opium

Dinsdag 23 mei 2017, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Jan Mom

In deze uitzending

Opium is een radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. De presentator ontvangt een gast en er is live muziek! Iedere werkdag live vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam.

Live muziek: Duo Ebano

Duo Ebano bestaat uit pianist Paolo Gorini en klarinettist Marco Danesi. Het duo was in januari tijdens het Storioni Festival de winnaar van de Storioni Toonzaal Prijs 2017. Duo Ebano won daar tevens de Publieksprijs en de Omroep MAX Jong Talent Prijs.

Live muziek: Duo Ebano
Te gast: Alwin Pulinckx

Alwin Pulinckx (1979) was van 2001 tot 2016 verbonden aan Toneelgroep Amsterdam. Dit seizoen was hij te zien in de reprises van De welwillenden (regie Guy Cassiers), Kings of war en Romeinse tragedies (beiden in regie van Ivo van Hove). Alwin Pulinckx speelt momenteel in de Bellevue lunchvoorstelling ‘Niemandsland’ van Eva Jansen Maneschijn.

Niemandsland
Na veertien jaar keert een pianist terug naar zijn geboorteplaats. Op de berg waar zijn moeder kort geleden is begraven, treft hij een jonge vrouw met wie hij is opgegroeid. Hij was de zoon en zij de werkster, een arbeidersmigrant.In een filmische en muzikale compositie van gedachten en ervaringen, waarin heden en verleden vervloeien, zoeken twee ontheemden bescherming bij elkaar; in een poging hun eenzaamheid te ontvluchten.Eva Jansen Maneschijn schreef met ‘Niemandsland’ een intieme voorstelling in een beeldende, poëtische taal, die doet denken aan de toneelstukken van Marguerite Duras en Jon Fosse.
Foto: Sanja Marusic

Te gast: Alwin Pulinckx
Luidspreker Luidspreker
23:53   Slaapservice: Jan van Mersbergen - De ruiter

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Jan van Mersbergen - De ruiter

Jan van Mersbergen (Gorinchem, 1971) debuteerde in 2001 met de roman De grasbijter, waarmee hij genomineerd werd voor de Debutanten Prijs. Met zijn roman Naar de overkant van de nacht (2011) won hij de BNG Nieuwe Literatuurprijs en werd hij genomineerd voor de AKO Literatuurprijs, de Gouden Uil en de Libris Literatuur Prijs. De in 2014 verschenen roman De laatste ontsnapping werd bekroond met de prestigieuze F. Bordewijkprijs. 
Foto: Bob Bronshoff

Jan van Mersbergen - De ruiter
De Torenkamer - Kevin Bauer - Dag 2

De Dinsdag - Het open raampje met de ontbrekende hangplant


Het eerste wat ik vanmorgen zag toen ik de gordijnen opende was een jongeman in een Ajax-shirt die met een kettingzaag zijn dak aan het bewerken was. Dat shirt ben ik niet gewend.

Ik start vandaag met een luxe croissant met Old Amsterdam, slokkie limoen drinkyoghurt en een frisse knapperige appel. En dat alles met mijn voeten in het gras, het gekletter van de fontein en de zon die regelmatig de dunne wolkjes weet te doorboren. Dankjewel Vondelpark, ik heb wel eens andere ochtenden gehad. Omdat ik het beeld van gisteren helemaal klaar heb, kan ik vandaag met het nieuwe beeld starten. De torenkamer telt vier ramen en een deur. Door de raampartij aan de voorzijde van het gebouw kijk je op het terras van de horeca, op een beetje water en een tal van wandelpaden. Door de raampartij aan de westzijde van de kamer kijk je op een pand met achterstallig onderhoud. Het pand bevindt zich op een meter of 15 á 20 van mij en het wekt mijn interesse omdat een beetje mysterieus is. Door het achterstallige onderhoud, de verkromde lamellen, de viezige gordijntjes en de geroeste schotel op het dak lijkt dit statige bouwsel een huisvesting voor verhalen.


En dan het open raampje met de ontbrekende hangplant. Je moet je voorstellen dat het pand in ongeveer een hoek van 30 graden staat ten opzichte van mij. Helemaal links zit een dakraampje in een soort van mini-uitbouw (steekt maximaal 25 cm uit). Alleen er zit geen raam in. Het is gewoon een open kozijn. Maar omdat het zich juist in die hoek van 30 graden bevindt kan ik niet verder dan een halve meter naar binnen kijken. Ik tel volgens mij drie rijen badkamertegeltjes, that’s it. Oh en er hangt iets roods.


Vanaf de linkerbovenhoek van het kozijn loopt een koortje naar de voorzijde van het gebouw, zo halverwege de nokhoogte. Aan dat koortje hangt een hangplant zonder hangplant. Alleen de pot aan een haakje dus. En in die pot zit wederom een pot, waaruit ik een paar groene sprietjes uit zie spruiten die een wedstrijd met elkaar zijn aangegaan om als eerste het koortje te toucheren. Aan de andere zijde van het kozijntje staat een stok of een steel, met de onderkant in de dakgoot waardoor ik niet kan zien of er een bezem of misschien een hark aan zit. 


Een kozijn zonder raam, een hangpot zonder hangplant en een steel zonder bezem. Boeiend hoe iets zich manifesteert bij het wegvallen van het primaire gebruiksdoel. Ik ga dat ding namaken, dat wordt het dinsdagbeeld. 



Falco Verholen

De Torenkamer - Kevin Bauer - Dag 2
Opium

Maandag 22 mei 2017, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Jan Mom

In deze uitzending

Vandaag presenteert: Jan Mom.
Opium is een radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. De presentator ontvangt een gast en er is live muziek! Iedere werkdag live vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam.

Te gast - Sarah van Sonsbeeck

‘We may have all come on different ships, but we’re in the same boat now’
In haar vroege tijd was de Oude Kerk in Amsterdam een havenkerk waar schepen werden gezegend, gebeden werd voor behouden thuiskomst en talrijke zeelieden en zeehelden hun laatste rustplaats vonden. Van 19 mei tot en met 17 september brengt Sarah van Sonsbeeck de zee terug in de Oude Kerk met dit gegeven als leitmotief.

Wat verbindt de geschiedenis van de Oude Kerk in Amsterdam met het actuele vraagstuk van migratie? Deze vraag bracht Kunstenaar Sarah van Sonsbeeck op de verweving van de Oude Kerk met de zee. Vroeger was de kerk niet alleen een van de weinige publieke, overdekte plekken waar zeilen en netten konden worden hersteld en zeehelden begraven werden. In de kerk zijn zelfs fragmenten van beschilderingen te vinden die ook op zeemanstatoeages voorkwamen. Met de tentoonstelling doet de zee opnieuw intrede in de kerk, om de bezoeker tot nadenken aan te zetten over de vroegere, als ook de huidige betekenis van het monumentale gebouw.

Sarah van Sonsbeeck (1976) studeerde architectuur aan de TU Delft (MA) en deed een bachelor visuele kunst aan de Gerrit Rietveld Academie. Van 2008 tot 2009 was ze een van de residenten van de Rijksacademie van Beeldende Kunsten te Amsterdam. Haar werk was onder andere te zien in galerie Annet Gelink, Amsterdam (2017 & 2013); de Nederlandsche Bank, Amsterdam (2013); Boijmans van Beuningen, Rotterdam (2013); Van Abbemuseum, Eindhoven (2012); Museum Abteiberg, Mönchengladbach (2011); De Paviljoens, Almere (2009) en Stedelijk Museum, Amsterdam (2009).
Foto: Gert Jan van Rooij

Te gast - Sarah van Sonsbeeck
Live muziek - Internationaal Kamermuziekfestival Ede

Het eerste Internationaal Kamermuziekfestival Ede vindt plaats van 25 tot en met 28 mei 2017. Pianiste Anna Fedorova is de artistiek directeur van het eerste Internationaal Kamermuziekfestival Ede. Speciaal voor dit festival heeft ze een aantal, voor haar, dierbare solisten uitgenodigd.

We krijgen vanavond een voorproefje, gespeeld door Ann, haar vader Borys Fedorov (piano), Eldbjørg Hemsing (viool), Benedict Kloeckner (cello) en Nicholas Schwartz (contrabas).
Foto: Marco Borggreve

Live muziek - Internationaal Kamermuziekfestival Ede
Luidspreker Luidspreker
23:52   Slaapservice: Mensje van Keulen uit Schoppenvrouw

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Mensje van Keulen uit Schoppenvrouw

Mensje van Keulen werd op 10 juni 1946 geboren in Den Haag als Mensje Francina van der Steen, roepnaam Mennie. Ze heeft een zoon en woont in Amsterdam. Van 1970 tot 1972 was ze redacteur van Propria Cures waarvoor ze schreef en literaire en politieke cartoons tekende. Hierna maakte ze te zamen met o.a. Gerrit Komrij, Theo Sontrop en Martin Ros acht jaar deel uit van de redactie van het literaire tijdschrift Maatstaf. Haar eerste verhaal (Een bruiloft) werd gepubliceerd in 1969 in Hollands Maandblad. Haar debuut Bleekers zomer verscheen in 1972. Met de woorden : 'Dit is het,' begon de eerste recensie (door K.L. Poll in NRC Handelsblad) op deze bejubelde en al vele malen herdrukte roman die inmiddels tot de klassieken in de Nederlandse literatuur wordt gerekend. In het autobiografische Olifanten op een Web (1997), dat Mensje naar aanleiding van de dood van haar moeder schreef, is veel over haar jeugd, latere belevenissen en haar schrijverschap te vinden.

Mensje van Keulen uit Schoppenvrouw
Luidspreker Luidspreker
23:12   De Torenkamer - Kevin Bauer - Dag 1

De Maandag - Verplaatsing

Vanochtend was ik al om half acht op het postkantoor. Pakketje halen, pakketje brengen. In de knalblauwe lucht hing een net van vliegtuigsporen als een echo van de elkaar kruisende tramkabels. Het openbaar vervoer op de grond en het openbaar vervoer van ver daarboven communiceerden op dat moment met elkaar.


Vandaag moesten we (mijn lieve Lisa en ikzelf) vanuit Den Haag komen. ‘Den Haag – Amsterdam, ritje van niks joh’. Maar dan wel een uur later dan gepland aankomen. Mooi is dat altijd.


Deze ruimte is klein zeg. Ik bevind me nu in een uniek deeltje van de Torenkamer. Ik zit op een schommelstoel, en leun met mijn rechter schouder tegen een houten ladder die aan de muur bevestigd zit en helemaal doorloopt tot het plafond. Op mijn linkerbeen brandt de zon, zeker weten het warmste puntje in de kamer. En met mijn linkerschouder leun ik tegen een pijp die uit de muur komt, het lijkt de afvoer van het hemelwater uit de dakgoot te zijn. Het is zeker weten het koelste puntje in de kamer. Ik verplaats de stoel zo naar de andere kant denk ik.


Ja, dit is beter.


Terwijl ik de meest praktische manier van werken aan het vaststellen ben daalt er ook langzaam een plan voor het beeld van vandaag. Ik denk dat het over verplaatsing moet gaan want daar draait deze hele dag al min of meer om. Het eerste werk wordt dus ‘beweeglijk’. Maar uit zichzelf dan? Of alleeneen onderdeel? Of misschien is het gewoon te bewegen. Raak het maar aan, misschien doet het iets.


Op de shaslick is er ook altijd dat beweeglijke stukje vlees dat niet meedraait. 



Falco Verholen

De Torenkamer - Kevin Bauer - Dag 1
Opium

Vrijdag 19 mei 2017, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Andrea van Pol

In deze uitzending

Opium is een dagelijks radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. Dagelijks ontvangt de presentator een gast en is er live muziek vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam.

Luidspreker Luidspreker
22:38   Live muziek: In Crescendo

In Crescendo is een uniek Argentijns gitaarkwartet dat geldt als een van de beste en meest bekroonde kamermuziek ensembles in Latijns-Amerika. Dit Kwartet is uniek in de wereld omdat het gebruik maakt van multistrings gitaren met 6, 7, 8 en 10 snaren. Juan Pablo Bujia, Pablo D´Negri, Ezequiel Marín en Andrés Novío wonnen eerste prijzen bij kamermuziekwedstrijden in Argentinië en talloze awards op internationale festivals in Spanje, Verenigde Staten, Italië en Duitsland.

In Crescendo - Pujol
Luidspreker Luidspreker
23:19   Live muziek: In Crescendo

In Crescendo is een uniek Argentijns gitaarkwartet dat geldt als een van de beste en meest bekroonde kamermuziek ensembles in Latijns-Amerika. Dit Kwartet is uniek in de wereld omdat het gebruik maakt van multistrings gitaren met 6, 7, 8 en 10 snaren. Juan Pablo Bujia, Pablo D´Negri, Ezequiel Marín en Andrés Novío wonnen eerste prijzen bij kamermuziekwedstrijden in Argentinië en talloze awards op internationale festivals in Spanje, Verenigde Staten, Italië en Duitsland.

In Crescendo - Piazzolla
Luidspreker Luidspreker
23:26   Live muziek: In Crescendo

In Crescendo is een uniek Argentijns gitaarkwartet dat geldt als een van de beste en meest bekroonde kamermuziek ensembles in Latijns-Amerika. Dit Kwartet is uniek in de wereld omdat het gebruik maakt van multistrings gitaren met 6, 7, 8 en 10 snaren. Juan Pablo Bujia, Pablo D´Negri, Ezequiel Marín en Andrés Novío wonnen eerste prijzen bij kamermuziekwedstrijden in Argentinië en talloze awards op internationale festivals in Spanje, Verenigde Staten, Italië en Duitsland.

In Crescendo - De Falla
Te gast: Wim van Sinderen

Vanaf 20 mei is in het Fotomuseum Den Haag de tentoonstelling 'Mislukte foto's bestaan niet' te zien met foto's van Gerard Petrus Fieret.

Er is vrijwel geen oeuvre zo eigenzinnig en merkwaardig als dat van Gerard Petrus Fieret (1924-2009). Deze markante fotograaf legde op obsessieve wijze alles vast wat op zijn pad kwam, maar vooral veel vrouwen. Hoewel hij slechts tien jaar (1965-1975) dagelijks fotografeerde, heeft Gerard Fieret een enorm oeuvre opgebouwd. Tijdens zijn leven heeft Gerard Fieret zijn eigen carrière vaak gedwarsboomd.

Wim van Sinderen, conservator van het Fotomuseum Den Haag, herinnert zich talloze onverwachte bezoekjes van Fieret. De ene keer kwam hij langs om stiekem zijn in de collectie opgenomen werken te signeren, dan weer kwam hij naar het museum om in vuilniszakken gepropte foto’s te schenken of lange handgeschreven brieven vol met door paranoia ingegeven beschuldigingen af te leveren. Fieret was ook wispelturig en bemoeide zich op een vrijwel onwerkbare manier met de totstandkoming van tentoonstellingen en publicaties. Desondanks heeft het Fotomuseum Den Haag in 2004 een grote tentoonstelling kunnen organiseren ter ere van zijn tachtigste verjaardag en heeft het Gemeentemuseum Den Haag in 2010 de nalatenschap van Fieret verworven.

Te gast: Wim van Sinderen
Luidspreker Luidspreker
23:13   Torenkamer - Mieke Robroeks - Dag 5
Het is duidelijk dat ik alweer even in de torenkamer huis. Van de orde die ik creëerde op dag één is weinig meer over. 



De laatste hand leg ik aan de aftiteling. Ik bekijk mijn beeldmateriaal en plaats alles achter elkaar. Er zijn stukken die ik absoluut niet goed vind. Gelukkig is weglaten geen probleem. Uiteindelijk monteer ik de ruwe versie en zie dat het werkt. Alles wat ik wilde doen hier is gelukt. Het stemt me vreugdig. Eenmaal thuis zal ik de laatste montages doen, laten renderen op hoge kwaliteit en met Henri samenzitten voor de muziek. De afgelopen dagen waren vruchtbaar en inspirerend. Ik kijk terug met enkel positieve gedachten en ben dankbaar dat ik hier mocht werken.


Mijn stellage pak ik alvast in. Langzaam wordt de torenkamer leger. De rust van de nacht die binnenwaait na een dag vol mensen doet me goed. Nog één nacht slapen en ik ga naar huis met een hoofd vol fijne momenten, lieve mensen en nieuwe ideeën. 



Falco Verholen

De Torenkamer - Mieke Robroeks - Dag 5
Luidspreker Luidspreker
23:55   Slaapservice: Vincent Bijlo - De hooligan van de evolutie

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Vincent Bijlo - De hooligan van de evolutie

Vincent Bijlo werd geboren in Amsterdam en groeide op in Bussum. In zijn studententijd kwam een nieuwe liefde op zijn pad, het cabaret. Hij gafhij zich op voor het Leids Cabaretfestival en werd tweede, won de publieks- enpersoonlijkheidsprijs en begon daarna aan het maken en spelen van cabaretprogramma's.Hij heeft inmiddels ook vier romans op zijn naam staan, en hij schrijft columns.  Bijlo bracht  twee cd’s uit, één met porsongs en één metliederen geschreven en gezongen door zijn vrouw, zangeres Mariska Reijmerink.

Foto: Marcel Koeleman

Vincent Bijlo - De hooligan van de evolutie
Opium

Donderdag 18 mei 2017, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Mieke van der Weij

In deze uitzending

Opium is een dagelijks radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. Iedere werkdag ontvangt de presentator een gast en is er live muziek!
Te gast: Jeroen Thijssen

Haarlem, 1979. Wanneer de ouders van de 18-jarige Rogi naar Ierland vertrekken, staat hij er alleen voor. Hij kan nergens een kamer vinden en besluit in een kraakpand te gaan wonen. Als een van de eerste bewoners maakt hij mee hoe de Hazer van een krot verandert in een gestructureerde woongemeenschap. Hij vecht mee bij de Vondelstraat en het Kroningsoproer. Maar naarmate de krakersbeweging extremer wordt, groeit zijn twijfel. Op de achtergrond speelt Rogi’s familie een grote rol: zijn ouders die het zwaar hebben in Ierland, zijn grootmoeder met haar geheimen én de oorlogsgeschiedenis van de beide families, die Rogi langzaam maar zeker ontdekt.Hazer is een rijke en gelaagde roman over goed en fout, idealen en realiteit. Schrijver Jeroen Thijssen komt over zijn roman vertellen.

Te gast: Jeroen Thijssen
Live muziek: James Oesi en Minje Sung

Het Dutch Double Bass Festival vindt van 19-21 mei plaats in De Electriciteitsfabriek te Den Haag. Wij krijgen een voorproefje. Contrabassist James Oesi (1988) is artistiek leider en initiatiefnemer van het Dutch Double Bass Festival. Als één van de weinigen richt hij zich op de bas als solo-instrument.

Ook horen we vanavond Minje Sung, die wordt gezien als dé bassist van de nieuwe generatie uit Zuid Korea. Minje Sung speelt op het Dutch Double Bass Festival voor het eerst in Nederland.

Live muziek: James Oesi en Minje Sung
De Torenkamer - Mieke Robroeks - Dag 4

Ergens gaat een telefoon. Niemand neemt op. Ik wrijf wat slaapdeeltjes uit mijn ogen, strek mijn armen en benen uit. Nog een laatste geeuw en ik maak de ochtendklim naar beneden. De dag is wat klam en grijzig. Af en toe een vleugje zon.


Het gaat fijn vandaag. Al werkend krijg ik kriebels in mijn buik en ontvouwen zich allerlei andere ideeën. Hier trek ik een dikke lijn. Dat voelt goed. Wanneer ik het fragment laat renderen zie ik dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Ik voeg wat kleur toe. Niet schreeuwend. Zacht en toch aanwezig.


Het is gebeurd. Ik heb de zak paprikachips geopend. Een deel doe ik op een plastic bordje. Het voelt als mijn eigen kinderfeestje, maar dan zonder gasten en aardbeienprik-limonade.


Vanavond werk ik langer door. Het gebouw is leeg. Om in mijn verlaten kinderfeestjes-sfeer te blijven zet ik mijn 90’s afspeel-lijst op. Meezingend begin ik aan de laatste reeks tekeningen. Als ik ga slapen zit ik aan een totaal van 2752 beelden. Dat komt op 3 minuten en 49seconden beeldmateriaal. Morgen ga ik kijken wat ik kan schrappen.




Falco Verholen

De Torenkamer - Mieke Robroeks - Dag 4
Luidspreker Luidspreker
23:53   Slaapservice: Pieter Boskma - De kus

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Pieter Boskma - De kus

Pieter Boskma (1956) publiceerde veertien dichtbundels, alsmede de novelle Een foto van God (1993), het romangedicht De aardse komedie (2002) en de verhalenbundel Westerlingen (2006). Doodsbloei verscheen in 2010, een van zijn meest geprezen en gelezen bundels. Daarna verschenen de eveneens succesvolle bundels Mensenhand (2012, Ida Gerhardt Poëzieprijs 2014) en Zelf (2014, Poëzieclubkeuze 2015, Nominatie VSB Poëzieprijs 2016). Recent verscheen zijn veertiende dichtbundel Tsunami in de Amstel.
Foto: Koos Breukel

Pieter Boskma - De kus