Uitzending gemist

Opium

Vrijdag 25 augustus 2017, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Andrea van Pol

In deze uitzending

Opium is een dagelijks radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. Dagelijks ontvangt de presentator een gast en is er live muziek vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam.

Torenkamer - Hugo Naber - Dag 5

Bekijk de video:

Torenkamer - Hugo Naber - Dag 5
Luidspreker Luidspreker
23:56   Slaapservice: Ties Teurlings - Port

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Ties Teurlings - Port


Ties Teurlings (1993) studeerde aan de kunstacademie in Breda. In zijn tweede jaar maakte hij voor zijn minor fotografie een fotoserie over zijn opa en zijn oma. In 2014 deed hij mee aan het Leids Cabaret Festival en in 2015 liep hij de pelgrimsroute van Saint-Jean-Pied-de-Port naar Santiago de Compostella. Hij groeide op in het Brabantse Oosterhout. Begin 2017 verscheen zijn bundel Krentenkoppen, humoristische en ontroerende verhalen over zijn bezoeken aan zijn opa en oma.
Foto: Lona Aalders

Ties Teurlings - Port
Live muziek: Boris Giltburg

In mei 2013 won Boris Giltburg zeer overtuigend de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano in Brussel. Hij was al een grote belofte, zeer getalenteerd en een veelzijdig pianist, maar deze overwinning bevestigde zijn absolute meesterschap. Hij heeft een weergaloze techniek maar vooral een diepe expressiviteit.

Hij werd in 1984 geboren in Moskou maar verhuisde al snel naar Tel Aviv in Israël, waar hij opgroeide. Voor het cd-label Naxos heeft Boris Giltburg al diverse opnamen gemaakt die overal in de wereld werden geprezen wegens zijn sterke individuele pianospel.

Vanaf het komende seizoen is Boris Giltburg artist in residence van het Residentie Orkest. Het eerste concert met de Russische meesterpianist is zondag 27 augustus in het Amsterdamse Concertgebouw, waar Giltburg en het Residentie Orkest o.l.v. Nicholas Collon Humperdincks Vorspiel, Rachmaninovs Tweede pianoconcert en Tsjaikovski’s Vierde symfonie spelen.

Foto: Sasha Gusov

Live muziek: Boris Giltburg
Te gast: Monic Hendrickx

Het nieuwe én laatste seizoen van Penoza is in aantocht: op 27 augustus 2017 is de eerste aflevering van het vijfde seizoen te zien bij NPO 3. In het vijfde seizoen gaat het Carmen (Monic Hendrickx) voor de wind. Haar kinderen zijn gelukkig en de drugshandel loopt goed. Carmen denkt aan stoppen, maar wil eerst nog een laatste grote slag slaan voordat ze de drugswereld definitief vaarwel zegt. Maar gaat dat niet zo makkelijk als gedacht, aangezien de nieuwe lichting drugscriminelen harder en onvoorspelbaarder is dan ooit.
Beeld: Pief Weyman

Te gast: Monic Hendrickx
Opium

Donderdag 24 augustus 2017, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Mieke van der Weij

In deze uitzending

Opium is een dagelijks radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. Iedere werkdag ontvangt de presentator een gast en is er live muziek!
Te gast: Ton Hoenselaars

Als je googlet op Shakespeare, heb je in 0,42 seconden ongeveer 162.000.000 resultaten. Maar wat weten we nu echt van Shakespeare? In Shakespeare Forever! Leven en mythe, werk en erfenis schrijft Ton Hoenselaars op aanstekelijke wijze over een van de grootste auteurs ter wereld.

Ton Hoenselaars is hoogleraar Engelse taal- en letterkunde in Utrecht, en weet alles van en over William Shakespeare en zijn werk. Bovendien kan hij er ongelooflijk boeiend en vermakelijk over schrijven. Al die kennis heeft hij nu samengebracht in Shakespeare Forever!

Hij neemt ons mee naar het theater en de concertzaal, naar de bioscoop en het museum, naar de collegezaal en naar archieven overal ter wereld. Hij schetst een sprankelend beeld van een auteur van 37 beroemde toneelstukken die 400 jaar later nog altijd een bron zijn voor talloze schrijvers, dichters, vertalers, componisten, regisseurs, historici en politici. Hij verdiept zich in de vraag of Shakespeare in de wereld van de nieuwe media nog wel een toekomst heeft. Wankelt zijn reputatie? Of blijft Shakespeare forever?

Te gast: Ton Hoenselaars
Live muziek: Artem Belogurov en Octavie Dostaler-Lalonde

Pianist Artem Belogurov en celliste Octavie Dostaler-Lalonde spelen live in de uitzending.

Live muziek: Artem Belogurov en Octavie Dostaler-Lalonde
De Torenkamer: Hugo Naber - Dag 4

Donderdag: een dag in een drietrapsraket.

Vannacht na de leuke uitzending met Andrea van Pol, nog aan de keuken tafel met Acteur Martijn van der Veen gesproken over Camus en diens stuk De Bezetenen, een stuk dat de bewerking is van Dostojevski's roman Demonen. Aanslagen en de recente week aan terreur sijpelen de nacht binnen. Iets meer in de kreukels opgestaan, maar begin de dag die ik een drietrapsraket onderverdeel.

Trap 1. Richting bepaald.

Mijn onderzoek naar Utøya is vanochtend afgerond. De research van de vorige drie dagen, toegespitst op de manier waarop Frode Grytten zijn verhaal heeft geconstrueerd en de reden waarom Utøya verwerkt is, zijn me duidelijk geworden. Het personage van Forde heeft een vervreemd effect op de wereld, maar neemt nooit de extreme kanten aan in de groteske manier je zou kunnen schrijven over de Utøya tragedie.

Met het maken van de anagram Fast Felon John (anagram van de naam Fjotolf Hansen) verdwijnt dit personage definitief van het toneel. Een karakter moord en een geslaagde exercitie. Ik heb mijn hoofdpersoon gevonden door in het duister te treden en te kijken waar het zich schuil hield. Niet in de geschiedenis van Utøya. Niet te grote statements meer maken en rustig werken aan het verhaal. Ik droomde vannacht over het ontdekken van een nieuwe muur die we openmaakten achter in de schouwburg, er lagen ongebruikte rekwisieten, rollen stof en landkaarten een gigantische nieuwe ruimte.

Trap 2. Moreel kompas.

Een goed gesprek in de ochtend met psychiater Arjan Schröder over de effecten van “cinema” op de menselijke psyche. Het medium film als spiegel in een spiegel. Ik zoek het morele kompas om te kalibreren. Wat moet een filmmaker zichzelf realiseren over zijn acties, zijn drijfveren en zijn eigen driften. Niet iets wat je continue doet maar niet naar binnen kijken is onverstandig.

Ik kom instinctief op het kader dat een filmmaker zichzelf moet geven om te kunnen werken aan welke materie dan ook. De beslissingen die hij neemt over welk project, welke richting, welke manier, met wie, waarom en hoe? Het kijken van een goede thriller en blockbuster kan een vorm van Catharsis teweeg brengen, ontspanning brengen en gewoon lekker zijn om te doen. We spreken over de films van Gaspar Noé, Gus van Sant, Tony Kaye en Sam Mendes. Hoe fragmenten uit de film Mr. Jones (1993) met Richard Gere en The Hours (2003) met Nicole Kidman exemplarisch zijn in hoe je psychologisch problematiek kan verbeelden.

Trap 3. Aan de slag.

Op aanraden van Paul Haggis ( Canadees filmregisseur, scenarioschrijver van o.a. Million Dollar Baby (2004), en Crash (2005)) die mij op Instagram een aantal keer kudos heeft gegeven op een post over mijn projecten, gebruik ik het programma Screenwriter om de eerste ruwe versie van het script te schrijven. Gister de eerste drie pagina's en vandaag moet ik er meer schrijven. Darren Aronofsky heeft als regel 10 pagina's per dag, minimum. Ik ga kijken of me dit lukt.

No Presure...

De Torenkamer: Hugo Naber - Dag 4
Luidspreker Luidspreker
23:50   Slaapservice: Marjolein Visser - Klussen

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Marjolein Visser - Klussen


Marjolein Visser (1989) studeerde af als antropoloog, ontwikkelingssocioloog en klinisch psycholoog. Ze won verschillende schrijfwedstrijden waaronder Writing for Success en de VPRO Bagagedrager 2015. Ook deed ze wetenschappelijk onderzoek voor en over ontwikkelingsorganisaties. In 2014 verscheen haar chapbook De Kleine Hol Club bij Literair Productiehuis Wintertuin. Dit jaar neemt Marjolein deel aan het Slow Writing Lab, het ontwikkeltraject van het Nederlands Letterenfonds.
Foto: Schulte Schultz Fotografie

Marjolein Visser - Klussen
Opium

Woensdag 23 augustus 2017, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Andrea van Pol

In deze uitzending

Opium is een radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. De presentator ontvangt een hoofdgast en er is live muziek! Iedere werkdag live vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam. .

Te gast: Maarten van der Graaff

Wormen en engelen is een eigentijdse zoektocht naar de betekenis van geloof, geschreven in het kraakheldere proza van Maarten van der Graaff, een van de meest getalenteerde auteurs van nu.

Wormen en engelen
Bram Korteweg is van het Zuid-Hollandse eiland Goeree-Overflakkee naar Utrecht verhuisd, waar hij bevriend raakt met Lena en Felix. Ze nemen hem mee naar clubs en praten vurig over kunst, seksualiteit en gender. Zijn gereformeerde jeugd op Flakkee lijkt ver weg, maar dan laat zijn vader zich dopen in het Haringvliet en wordt zijn studievriend Paul dominee op het eiland. Wat vinden zij in het geloof? En waarom houdt Wilfried hem zo bezig, een oudere man die in een katholieke woongemeenschap leeft? Bram besluit op onderzoek uit te gaan. Niet om af te rekenen met het geloof, maar juist om er dichterbij te komen.

Te gast: Maarten van der Graaff
Live muziek: Scroll Ensemble

Het Scroll Ensemble bestaat uit James Hewitt (viool), Robert de Bree (blokfluiten en hobo’s) en Iason Marmaras (toetsinstrumenten en zang).

In het verleden was ensemble improvisatie in klassieke muziek net zo belangrijk als dat nu in de Jazz en Popmuziek is. Bach en Mozart waren bijvoorbeeld beroemde improvisatoren. Het Scroll Ensemble zet die nu verloren gegane kunst weer op het podium. Waarom? Omdat bij het improviseren een directe, levendige communicatie ontstaat met het publiek. Iedereen zit op het puntje van zijn stoel.

Het Scroll Ensemble was finalist bij het York Early Music International Young Artists Competition (2015) en daarvoor verkozen tot veelbelovend jong ensemble door International Young Artist’s Presentation in Antwerpen (2014). Diverse malen waren ze te horen op radio 4, o.a. in een hoorspel met schrijver Guus Kuijer en te gast bij Opium op 4. Daarnaast hebben ze opgetreden voor koningin Beatrix, zijn zij te horen én te zien in de bioscoopfilm “Michiel de Ruyter” (2015) en zijn ze het vaste ensemble voor de danslessen van Rachel Farr tijdens het Festival Oude muziek Utrecht. Ook speelden ze samen met gevierde musici zoals Patrick Ayrton en Christina Pluhar (L’Arpeggiata) en stonden ze bij het Leipzig Improvisations Festival geprogrammeerd naast improvisatie grootheden als Paolo Pandolfo en William Dongois.

De leden van het ensemble geven workshops aan onder meer de Conservatoria van Den Haag, Mexico City, Katowice, Warszawa en Bydgoszcz. Maar iedereen kan meedoen met de openbare ‘jam sessies’ waar zij hun liefde voor improvisatie delen met iedereen die wil.

Live muziek: Scroll Ensemble
Luidspreker Luidspreker
23:54   Slaapservice: Jordi Lammers - Hoeveel wervels

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Jordi Lammers - Hoeveel wervels


Jordi Lammers (1996) begon aan het einde van zijn middelbareschooltijd met lezen en sindsdien is hij daar niet mee opgehouden. Op dat moment, die jaar geleden, leerde hij hoe mooi het is om schrijvers te bewonderen. De passie voor taal en verhalen bewoog hem om Nederlands aan de Radboud Universiteit Nijmegen te studeren, waar hij in 2015 tot campusdichter werd verkozen. Jordi won met zijn verhaal ‘Meisjes die terug kunnen praten’ de voorronde van Write Now! Venlo. Lees hier de tekst die Jordi voor de finale schreef.
Foto: Vera Cornel

Jordi Lammers - Hoeveel wervels
Luidspreker Luidspreker
23:15   De Torenkamer: Hugo Naber - Dag 3

Make Or Break Time Midweek.

Op de ochtend van een de heetste augustus dagen van het jaar heb ik een gesprek met journalist Luuk Mulder. Ik vertel over mijn motivatie en de zoektocht naar de achtergrond thematiek, het kwaad, de personificatie van het kwaad in de vorm van de persoon Anders Breivik. Luuk weet mij ook snel te vertellen dat de naamswijziging naar Fjotolf Hansen een stap naar een nieuw identiteit is voor Anders die zijn geschiedenis weer als een oude slangen huid van zich af wil werpen.

In het gesprek kom ik steeds dichter bij mijn persoonlijke beweegreden om dit onderwerp op te zoeken. Luuk verteld innemend en doortastend over zijn ervaring gedurende de rechtszaak tegen Anders Breivik. Het feit dat Luuk en Breivik oogcontact hebben gehad gedurende een zitting maakt de afstand tussen mijn onderwerp van de film en de realiteit iets kleiner. Het gesprek ontspint zicht in een sneltrein waarin vele kanten van de Noorse samenleving, de geschiedenis en de persoon Breivik worden belicht.

Luuk heeft terecht zijn gezonde twijfels bij adaptatie van een verhaal over Breivik. Maar dat de persoon blijft intrigeren is duidelijk en ook begrijpelijk. Experts hebben geen eenduidige mening kunnen vormen over de psychologische staat van de persoon Breivik. Is het waanzin of diep gewortelde geloofsovertuiging geweest? De crux legt Luuk in die tegenstrijdigheid, die ouroboros waarin de Noorse samenleving zich heeft vastgezet. Er heerst een gevoel van trots dat de rechtstaat ervoor zorgt dat zij Breivik aan kunnen en kunnen handhaven binnen het strakke Noorse juridisch spectrum. Duidelijk is wel dat Breivik zo slim is dat hij dit naar zijn hand weet te zetten.

Breiviks naamsverandering is een nieuwe stap in zijn transformatie naar het volgende persmoment, wellicht bij Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Strasbourg waar hij zijn huidige omstandigheden wil aanvechten. Hoewel Breivik een ruwe leest is waarop Frode Grytten het personage in Finnmark heeft geschoold, is het niet een “full-on 1 op 1” vertaling van zijn leven. Het personage zoals Frode hem heeft beschreven bewandelt een andere weg. En de tragedie die hij aanricht in het verhaal is van een andere aard. Het uiteindelijke gevolg van de acties en de wens om in de media een rol te blijven spelen met een identiteit is wel dichter bij de werkelijkheid. In die zin heb ik die overlappen tussen feit en fictie nu scherper in beeld.

Filmmaken is het meest logische maakproces wat je maar kan bedenken. Het heeft in elk stadium een automatische fail-safe waarna je wel of niet door kan naar de volgende ronde. Natuurlijke overzichtelijke controlerende functies. Voor mij persoonlijk zijn het heerlijke momenten, een verhaal ontdekken er mee in je hoofd rondlopen en dagen dromen waar het naar toe kan. Steeds die cirkelredenering groter trekken en doorbereken. Het sluit aan bij mijn nieuwsgierige karakter; lezen kijken, luisteren, onderzoeken, dagdromen.

Films kijken zelf is een persoonlijke intieme concentratie. De confrontatie met deze kunstvorm aan gaan is een zoektocht naar mijn eigen morele thematiek. De interne dialoog met jezelf aangaan, tegenspreken stoppen om te filteren, noteren parkeren om er over na te denken en snel handelen bij een inval. Het creatieve bioritme afstemmen om in “the flow” te komen. In die flow de tegenwoordigheid van geest hebben om geen steken te laten vallen en je niet af te laten leiden door de beren op de weg die er wellicht niet zijn.

Mijn modus vandaag; Make and break time. Hier ligt de basis voor de rest van de week. Oogsten i.r.t. de afgelopen dagen, concretiseren, en doorpakken.

Vragen waarmee ik aan de slag ga:
Wat is het doel van de film? Hoe ver kan je een publiek laten meegaan in een film, totdat de morele grens duidelijk is overschreden en men echt uit het theater loopt. Heb je dan wel echt de grens overschreden? Hoe kan ik met cinematografische elementen een verhaal vertellen dat je aan het denken zet over de huidige tijd? Mijn beeld over samenleving en de gevaren die om de hoek liggen, kloppen die wel? De onzekerheid slaat toe, het moment waarop je voorzichtig moet zijn en niet al je werk in de fik moet steken omdat het je nog niet goed ligt.

Oh ja in Finnmark zit een ontluikende love-story. Luuk vertelde me dat bij Breivik geen liefdesverhalen bekend zijn, los van alle amoureuze post die hij krijgt.

foto 3.jpg

Hugo Naber
Opium

Dinsdag 22 augustus 2017, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Jan Mom

In deze uitzending

Opium is een radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. De presentator ontvangt een gast en er is live muziek! Iedere werkdag live vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam.

Live muziek: Trio Hermias

Het Turkse Trio Hermias (2017) is een creatie van de drie jonge artiesten: Mehmet Yasemin (viool), Nil Kocamangil (cello) en Eren Aydogan (piano), die reeds een internationale carrière opbouwden in hun individuele veld. Het trio kwam samen door hun gedeelde passie voor kamermuziek. Ze wonnen vele nationale en internationale prijzen, namen deel aan masterclasses waar zij de kans kregen samen te werken met belangrijke artiesten als Igor Oistrakh, Viktor Pikaizen (viool), Frans Helmerson, Gary Hoffman (cello), Stephen Kovachevich, Gary Hoffman (piano).

Live muziek: Trio Hermias
Te gast: Pieter Kranenborg

Een van de jongste debutanten sinds tijden bij Van Oorschot: Pieter Kranenborg, geboren in 1994. Hij viel op met zijn verhalen die werden gepubliceerd in Tirade en Hollands Maandblad. In 2015 werd hem de Hollands Maandblad Aanmoedigingsbeurs toegekend. Nu verschijnt er van hem de verhalenbundel Astronaut, waarin Kranenborg laat zien hoe veelzijdig hij kan schrijven en hoe authentiek zijn toon (nu al) is.

In vrijwel al zijn verhalen worden mensen beschreven die zich verplaatsen. Hij schrijft over lifters, een wandelaar, een astronaut, een privéchauffeur en een trambestuurder. Telkens worden ze geconfronteerd met iets waar ze nog niet bekend mee waren voordat ze vertrokken. In ieder verhaal weet hij de juiste lichte toon te raken en de lezer te verbinden met zijn personages.Een van de verhalen begint zo: ‘Mijn vader is een astronaut, ik heb een buurmeisje gehad dat ’s nachts Debussy speelde, en mijn broer woont in Zweden. Een van de drie dingen is niet waar. Waar zal ik mee beginnen?’

Te gast: Pieter Kranenborg
Luidspreker Luidspreker
23:54   Slaapservice: Robin Barry - Nacht

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Robin Barry - Nacht


Robin Barry (1991) studeert Creative Writing aan ArtEZ hogeschool voor de kunsten. In 2016 kreeg ze met haar verhaal Margjes verticale tuin een eervolle vermelding in de finale van Write Now! en nam ze deel aan het Das Mag zomerkamp voor jong literair talent. 

Robin Barry - Nacht
De Torenkamer: Hugo Naber - Dag 2

Ending when it starts, on Super Tuesday!

Rond 08:00 begonnen aan de overall structuur van de film. No flashbacks and no voice-overs voor deze productie, loopt er in mijn achterhoofd. Met welk tempo gaat het publiek langs het verhaal en waar vertelt de film meer over ons dan over de personages. De storyline is er al alleen nog even in de juiste volgorde voor een cinematografische vertaling.

Met Marco op de reactie gebrainstormd over een filmpje wat we op locatie hier in VondelCS en Vondelpark kunnen opnemen komende dagen.

Ik lees een artikel over een nieuwe Chinese film 'Wolf Warrior 2', die daar bijna alle box-office records breekt. "A New Kind Of Chinese Action Hero" kopt het artikel in de New York Times. De Chinese filmstudio's lopen in op Hollywood. Producties zijn in heroïek en techniek bijna identiek in kwaliteit. De Chinezen adapteren een Amerikaanse hero-storyline, een interessante ontwikkeling.

Om 15:00 bereikt mij het nieuws dat regisseur Peter Greengrass (bekend van 'Captain Philips' met Tom Hanks en de 'Bourne Identity') voor Netflix een film gaat maken over Anders Breivik. It ends when it starts lachen we hier op de redactie.

In Hollywood gaan nu per omgaande alle projecten die te maken hebben met de naam Breivik in de studio burn bag. In 'Margin Call' spreek het karakter gespeeld door Jeremy Irons de mooie woorden: "Be First, Be Smarter or Cheat".

Ik ben geen Cheat zullen we maar zeggen. Ik werk lekker door aan mijn inzending voor NTR Kort deze week in de torenkamer, maar staar nu toch even uit het raam en zie het riante Vondelpark al in de herfstkleuren schieten. Morgen weer snel aan de bak!

Hugo Naber 2.jpg

De Torenkamer: Hugo Naber - Dag 2
Opium

Maandag 21 augustus 2017, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Jan Mom

In deze uitzending

Vandaag presenteert: Jan Mom.
/>span>Opium is een radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. De presentator ontvangt een gast en er is live muziek! Iedere werkdag live vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam.

Te gast - Tom Hofland

Tom Hofland (Apeldoorn, 1990) woont in Antwerpen en schrijft verhalen (uitgegeven door Uitgeverij Querido), toneel, film en columns (bijvoorbeeld voor De Gids). Daarnaast is hij werkzaam als creative copywriter en tekstschrijver. Zijn lovend ontvangen debuut roman Lyssa verscheen 21 maart bij Uitgeverij Querido.

Lyssa
Mestopes, 1877. Op zomerverlof in de grote stad ontmoet de jonge officier Gaspar Szabo de intrigerende Lyssa Boktani. Als vrouw van een rijke intellectueel introduceert zij hem in de hogere kringen van de Mestopische elite. Gaspar droomt ervan haar weg te kapen van haar man Viktor, een schuwe mensenhater. Intussen broeit er in de zonnige straten van Mestopes een ziekte die van mensen beesten maakt. Een reeks ongelukken zorgt ervoor dat Gaspar de mysterieuze Viktor Boktani daadwerkelijk ontmoet en de zomer in het teken komt te staan van de grote drie: liefde, vriendschap en de dood.

Lyssa is een uitzonderlijk boek: een ode aan de befaamde romans van de Grote Russen, aan de negentiende eeuw en aan het kostuumdrama in het algemeen.

Te gast - Tom Hofland
Live muziek - HortusEnsemble

Foto: Anne Meyer

Live muziek - HortusEnsemble
Luidspreker Luidspreker
23:52   Slaapservice: Pieter Boskma - Bliksemtocht, in memoriam Czeslaw Milosz

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Pieter Boskma - Bliksemtocht, in memoriam Czeslaw Milosz


Pieter Boskma (1956) publiceerde veertien dichtbundels, alsmede de novelle Een foto van God (1993), het romangedicht De aardse komedie (2002) en de verhalenbundel Westerlingen (2006). Doodsbloei verscheen in 2010, een van zijn meest geprezen en gelezen bundels. Daarna verschenen de eveneens succesvolle bundels Mensenhand (2012, Ida Gerhardt Poëzieprijs 2014) en Zelf (2014, Poëzieclubkeuze 2015, Nominatie VSB Poëzieprijs 2016). Recent verscheen zijn veertiende dichtbundel Tsunami in de Amstel.
Foto: Koos Breukel

Pieter Boskma - Bliksemtocht, in memoriam Czeslaw Milosz
Luidspreker Luidspreker
23:10   De Torenkamer: Hugo Naber - Dag 1

Maandag Way in – Fade Out.

Ik heb kwartier gemaakt in de prachtige torenkamer van VondelCS gebouw in het Vondelpark Amsterdam. Het is vandaag letterlijk een “Way-in” vinden. A way into the story, into the room, into the new week, into the work. De zon klokt hier zo rond 12:00 de ramen binnen en verlicht het lege pakpapier dat ik aan de muur bevestigd heb. De redactie van Opium geniet nog na van het Prinsengrachtconcert van afgelopen zaterdag en ik luister naar het "Concerto for piano and Orchestra No. 3" van Beethoven uitgevoerd door Leif Ove Andsnes, en die van Daniel Barenboim (die ik eigenlijk iets mooier vind). Concentratie muziek laten we maar zeggen vooral zo rond 15:41 op het moment dat de pauken komen.

Anyway, back to the story. Ik reis vandaag de route af op de E75 via google-maps/street view die mijn hoofdpersonages maken door het landschap van Finnmark. Finnmark is een roadmovie met meer stopovers dan echt de road volgens mij. Finnmark ruw landschap in het uiterst puntje van Noorwegen dat grenst aan Rusland. Een bevriende Noorse cameraman vertelde mij dat daar echt kleine mensjes wonen met korte lontjes. Lopende bommetjes. Het korte verhaal gaat over een geradicaliseerde jongen die samen met een geweer en de liefde van zijn leven een tocht begint om te ontsnappen uit hun vrij overzichtelijke maar onmogelijke bestaan. Een vluchttocht met desastreuze gevolgen.

Ik luister een fragment terug op Radio 1 van afgelopen zaterdagmiddag. WNL had forensisch psycholoog Ernst Ameling aan de lijn m.b.t. adolescentie en proces van radicalisering. Een mooie uiteenzetting over de kant en klare identiteit waarin je kunt stappen, een ideaal vinden in religie, sektes, maar ook in iets gewelddadigs. Je behoort tot een groep, je bent iemand. Er is opeens een doel in je leven, hoe gewelddadig dan ook. Je beschikt over de absolute waarheid. De woede die zich manifesteert. Het zich vrij kunnen bewegen in een samenleving vrij anoniem en ondertussen heimelijk radicaliseren.

Ik heb een originele filmposter van Boxcar Bertha uit 1972 van Martin Scorsese opgehangen in de torenkamer, (in 2006 gekocht in straatje in Istanbul (Turkije). De verheerlijking van geweld in thrillers, romans en tv-series , WHY?. Waarom hebben films als Scorsese's Boxcar Bertha, Bonnie and Clyde (Arthur Penn) en Natural born killers (Oliver Stone), zulke verleidelijke elementen? (en dat zijn nog echte classics) Vandaag dus de eerste KM in het proces van “A Way Into The Story vinden”.


image2.jpg

Torenkamer - dag 1