Uitzending gemist

Opium

Maandag 12 maart 2018, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Annemieke Bosman

In deze uitzending

Opium is een radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. De presentator ontvangt een gast en er is live muziek! Iedere werkdag live vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam.
Te gast: Fikry El Azzouz

In België is de Vlaams-Marokkaanse schrijver Fikry El Azzouzi een begrip dat zich regelmatig in het Islam-debat mengt. Guy Weizman vroeg dit “pestjoch dat lak heeft aan conventies” een nieuwe tekst te schrijven voor de voorstelling Salam. El Azzouzi schrijft naast theaterstukken ook romans en columns en ontving in 2015 de 65ste Arkprijs van het Vrije Woord voor zijn roman Drarrie in de nacht, zijn debuut Het schapenfeest en zijn toneelstuk Reizen Jihad.

Salam
Alle grote verhalen beginnen met een klein verhaal. En vrijwel alle wereldconflicten vanuit teleurstelling of pijn. Nu de spanningen tussen de westerse en de Arabische wereld, tussen de Islam, het Jodendom en het Christendom steeds vaker oplopen, nemen het Noord Nederlands Toneel (NNT), Club Guy & Roni en Asko|Schönbergs K[h]AOS de theaterbezoeker mee naar hoe het allemaal begon: een vader die niet weet hoe hij zijn vaderliefde moet tonen en twee broers die uit elkaar worden gedreven. Het verhaal van Abraham, gespeeld door Jack Wouterse. Regisseur Guy Weizman brengt met deze voorstelling grote, religieuze en maatschappelijke conflicten terug tot menselijke verhalen over liefde, spijt, jaloezie en pijn.

Te gast: Fikry El Azzouz
Live muziek: Odayin Trio

Het Odayin Trio werd opgericht in 2015 en bestaat uit Hanke Scheffer (piano), Hrayr Ter-Sargsyan (viool) en Noam Staal (cello). Ze kennen elkaar van het conservatorium Zwolle en hebben al vele concerten gegeven door heel Nederland.

Live muziek: Odayin Trio
Luidspreker Luidspreker
23:54   Slaapservice: Radna Fabias - Drie manieren waarop ik de zee ben of ken

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in VondelCS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Radna Fabias - Drie manieren waarop ik de zee ben of ken

Radna Fabias is geboren en getogen op de Nederlandse Antillen. Zij studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht en won in 2016 de poëzieprijs van de stad Oostende. 'Habitus' is haar debuut.

Foto: Wouter le Duc

Radna Fabias - Drie manieren waarop ik de zee ben of ken
Luidspreker Luidspreker
23:13   De Torenkamer: Butterfingaz (Dewy Elsinga) - Dag 1

Hier ben ik dan! Eindelijk in de Torenkamer van het VondelCS. Ik heb hier al een aantal weken naar uitgekeken – even op vakantie in eigen stad en mijn hersenspinsels over afstuderen loslaten. Ik wil me deze week graag laten leiden door de gebeurtenissen in en rondom het park. Mijn doel is om op de 5e dag een canvas te presenteren die mijn ervaring in deze omgeving op een abstracte manier representeert.


Het ontvangst is erg warm: bij aankomst krijg ik gelijk een rondleiding door de creatieve broedplaats en het prachtige gebouw die de naam VondelCS draagt. De Torenkamer is kleiner dan ik dacht, maar door de hoge ramen (en de felle zon!) zeker niet benauwend maar juist heel fijn om in te werken.


Mijn plan voor vandaag is het verzamelen van beeldmateriaal en inspiratie in de vorm van patronen, structuren en verhalen. Ik besluit eerst een lang rondje door het park te wandelen en foto´s te maken van de interessante beelden die ik tegenkom. Ik was even vergeten hoe top het is om in alle rust een frisse neus te halen en met niks anders bezig te zijn dan wat je op dat moment wilt. Vijftig foto´s (ik overdrijf altijd een beetje) en een uurtje later kom ik weer terug in mijn torenkamertje, waar ik begin met het schilderen van een aantal patronen en objecten die ik ben tegengekomen tijdens mijn wandeling.


Even later pak ik de fiets om toch even te gaan parkjutten. Ik heb een blauwe plastic tas om mijn stuur hangen waarin ik elke prullaria gooi die ik ook maar enigszins interessant vind. Ik voel me, op zich, een heel klein beetje, iemand die niks beters te doen heeft met zijn leven, en zo word ik ook aangestaard. Maar hey, dit kan ook gewoon de kracht van het moment zijn.


Op zoek naar nog meer verhalen, kom ik op de weg een wilde parkiet tegen waarvan zijn vleugel gesneuveld is. De toeristen om hem heen maken doodleuk foto´s, maar een andere man en mij valt het op dat hij er toch wel een beetje zielig bijzit. De partner van de parkiet komt af en toe paniekerig aan- en afvliegen, waarop de man en ik besluiten dat ik toch maar even de dierenambulance moet bellen. Of ze ook komen voor gesneuvelde wilde parkieten, vraag ik. Dat doen ze, maar alleen als we hem ergens in een kartonnen doosje af kunnen leveren. De man en ik besluiten allebei op zoek te gaan naar een doosje, maar als ik even 3 minuten van de scene afwijk en weer terug kom is de vogel tot onze grote verbazing weg.


Ik stel me voor aan de man, die Chief blijkt te heten, en vervolgens heb ik een interessant gesprek met hem over zijn afkomst als indiaan uit het Amazonegebied en hoe hij bepaalde problemen op een spirituele en natuurlijke manier kan healen. Hij vertelt ook hoe hij vroeger eigenaar van de club was in het Vondelpark maar de naam vergeten is omdat hij te veel geblowed heeft. Er komt tijdens ons gesprek een vriend van hem aanfietsen die vertelt dat de vogel die we zojuist hadden willen redden zichzelf al de andere kant op had gevlogen en dus weer beter is.


Lang verhaal kort: hieronder een aantal foto´s van de patronen en structuren die ik ben tegengekomen, en een aantal testafdrukken. Morgen wil ik nog meer structuren beelden verzamelen, een compositie voorbereiden, kleuren bepalen en een canvas kopen. To be continued!


IMG_4751.JPGIMG_4754.JPGIMG_4728.JPGIMG_4685.JPGIMG_4731 (1).JPG

Torenkamer - Butterfingaz - maandag
Opium

Vrijdag 9 maart 2018, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Jan Mom

In deze uitzending

Opium is een dagelijks radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. Dagelijks ontvangt de presentator een gast en is er live muziek vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam.

Te gast: Aukje Holtrop

Aukje Holtrop schreef de biografie van Henriëtte van Eyk

Ze is al bijna vergeten, haar boeken verstoffen in bibliotheken en antiquariaten. Maar in de jaren dertig, veertig, vijftig en zestig van de vorige eeuw was Henriëtte van Eyk een schrijfster die de ene bestseller na de andere schreef. Ze was een intrigerende vrouw, die ‘uit fatsoen’ (zoals ze zei) in de Tweede Wereldoorlog in het verzet zat en daar belangrijk en moedig werk verrichtte. Vier mannen hebben haar leven bepaald. Haar dierbare vader, directeur van een handelshuis in Amsterdam, ging door malversaties failliet, waarna hij met zijn schoonmoeder uit Nederland en uit Jets leven verdween. Haar broer Bert werd hoogleraar scheikunde, was travestiet en eindigde tragisch. Jean de Nève werd haar eerste man, een avonturier, schrijver en onverschrokken verzetsheld, die volkomen gebroken uit een Duits concentratiekamp terugkwam. Ten slotte was er haar grote liefde, Simon Vestdijk, de schrijver die hopeloos verliefd op haar raakte maar haar uiteindelijk in de steek liet.Haar leven was welbeschouwd tragisch – maar Henriëtte van Eyk wenste op geen enkel moment de moed te laten zakken.

Te gast: Aukje Holtrop
Live muziek: Ardemus Quartet

Het saxofoonkwartet is een van de finalisten van Dutch Classical Talents.Het Ardemus Quartet herbergt vier nationaliteiten en is daarmee het meest kosmopolitische gezelschap van Dutch Classical Talent. Arno Bornkamp, die als geen ander oog en oor heeft voor de grootste saxofoontalenten, roemt het hoge niveau van de vier spelers: ‘dat hoge speelniveau wordt ondersteund door een grote spelvreugde en een aanstekelijke muzikaliteit.’De vier musici leerden elkaar kennen op het Conservatorium van Amsterdam. Vanaf het eerste moment voelden zij een natuurlijke manier van samenspelen en al snel sloeg de muzikale vonk over. De naam van het kwartet was dan ook snel duidelijk: Ardemus is Latijns voor ‘wij branden’.
Foto: Marco Borggreve

Live muziek: Ardemus Quartet
Luidspreker Luidspreker
23:51   Slaapservice: Tommy Wieringa - Martin Bril

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Tommy Wieringa - Martin Bril

Tommy Wieringa schreef onder meer de romans Alles over Tristan (Halewijnprijs, 2002) en Joe Speedboot (F. Bordewijk-prijs, 2006). Zijn reisverhalen werden gebundeld in Ik was nooit in Isfahaan (2006) en in 2009 verscheen de roman Caesarion, gevolgd door Ga niet naar zee (2010). Met Dit zijn de namen (2012) won hij de Libris Literatuur Prijs en in 2013 was Wieringa de Boekenweekauteur. Zijn werk wordt wereldwijd vertaald.
Foto: Johan Jacobs

Tommy Wieringa - Martin Bril
De Torenkamer: Valérie Bongaarts - Dag 4

Vandaag stond in het teken van bouwen, wat een synchroniciteit opleverde met mijn omgeving. Zaterdag vindt bij VondelCS het enorme finale-evenement van Wie is de Mol? plaats, dus zag ik pontons verrijzen, podia ontstaan en lichtmasten de lucht in gaan. En met dat uitzicht voor me zat ik zelf ook te bouwen, te componeren. Ik zette 7 scènes in de steigers en schreef teksten. De voorstelling ontvouwde zich als het ware. Neemt natuurlijk niet weg dat ik alles nog moet gaan uitproberen, ter plekke. Maar er is nu in ieder geval al heel wat om uit te proberen.

Zo fietste er een ‘Er komt een man bij de dokter, hij lijdt aan hoop’ door het verhaal en een grijs muisje dat een rode draad zal dragen. En ik grasduinde in mijn oude teksten waar ik een dialoog vond over een jas, die ik prachtig kan gebruiken. Aan het eind van de dag was er zelfs al een heus stapeltje papier dat op een script begint te lijken. 

Het enige waar ik nu over struikel is dat het een montagevoorstelling lijkt te worden. Ik weet niet of ik dat wel wil. Een voorstelling, die uit losse korte stukken bestaat moet heel goed in elkaar zitten, anders verlies ik zelf persoonlijk snel m’n concentratie. Ik denk dat dit het moment is om het idee van de samenleving erin te gooien. Zoals ik eerder al aangaf, zou ik in de voorstelling graag een samenleving bouwen terwijl u (het publiek) kijkt. Dat wordt dan waarschijnlijk de verbinding. Zie, komen mijn ideeën toch nog bij elkaar. 

Vanavond is het al weer mijn één na laatste nachtje hier. Weet je wat grappig is: als je je ongelukkig voelt, denk je vaak dat het blijvend is, maar als je gelukkig bent, denk je nooit eens: Ik voel me zo ontzettend goed, hier kom ik nóóit meer uit! Tenzij je voor even in een torentje woont, maar dat is anders. J

Tot morgen!

Bouwen.jpgBoekwerk.JPGHet slapende Vondelpark.JPG

De Torenkamer: Valérie Bongaarts - Dag 4
Luidspreker Luidspreker
23:13   De Torenkamer: Valérie Bongaarts - Dag 5


Ik kwam een beetje moeilijk op gang, omdat ik de eerste paar uur met Pandora stoeide. Ik wilde haar er per se in. Niet alleen vanwege de centrale rol van hoop in haar mythe, maar ook vanwege de jeuk die ik krijg bij zulke verhalen, waarbij een vrouw gezien wordt als aanstichter van al het kwaad. En mijn eigen hoop dat er een dag komt dat we los zijn van ongelijke behandeling van wie dan ook. Maar hoe krijg je zoiets mythologisch op een leuke manier verwerkt… een hele uitdaging. Pas na de lunch zag ik het ineens. De box is de locatie! Dat is letterlijk een box! Whoop whooop! Nou ja, afijn. Die box zat er dus in, nu Pandora zelf nog. Ik maakte een soort Pipi Langkous van haar. We zullen zien of het overeind blijft.

Ook bedacht ik ‘het bankje’. Op dat ‘bankje in het park’ gaan we zien (of horen) wat mensen eìgenlijk vertellen. Wat er achter hun verhaal zit, ook al gebruiken ze hele andere woorden of vertellen ze juist een ander verhaal. Ik stipte het al eerder aan, ik vind het belangrijk dat we ons beseffen dat er verhalen achter de ander zitten, die we niet kunnen zien of horen en ook niet per se hoeven begrijpen voordat we ze kunnen accepteren. Hoe ik dat ga doen is nog even een verrassing, maar het gebeurt allemaal op dat ene bankje? ;-)  

De finaledag vandaag. Licht uit – spot aan! Wat een mooie tocht was het. Ik ben een beetje anders geworden en toch mezelf gebleven. Vanavond nog een samenvattend interview op de radio, waarin we het proces en het resultaat tot dusver bespreken. Ik ben blij dat ik tot op de laatste dag momenten had van totale helderheid. Dat ik dingen zag en voelde. Waar ideeën eerst nog troebel en bedekt waren, wist ik ze uiteindelijk scherp te krijgen en vorm te geven. Ik koos de moraal van het verhaal, ik trok personages uit de klei, ik verzon verhalen. Het was een mega-productieve week en ik zal de ruimte en rust die ik hier had om te werken, missen. De lieve mensen van Opium en VondelCS. Wat een toffe plek is dit! Maar ik ben ook blij om straks mijn drie lieve schatten weer vast te kunnen houden! <3

Tot in juli bij het Torenkamerfestival en tot in september bij de première van mijn voorstelling! 
J

Dag werkplekje.JPGLicht uit, spot aan!.JPGTroebel wordt scherp.JPG

De Torenkamer: Valérie Bongaarts - Dag 5
Opium

Donderdag 8 maart 2018, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Lennart Booij

In deze uitzending

Opium is een dagelijks radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. Iedere werkdag ontvangt de presentator een gast en is er live muziek!
Te gast: TINKEBELL.

De kernramp in Fukushima op 11 maart 2011: iedereen herinnert zich het nieuws. En waarschijnlijk gaan de meeste mensen er vanuit dat velen stierven door de straling. Maar dat is niet zo. Er zijn geen stralingsdoden.Er zijn wel mensen overleden; honderden zelfs. Alleen was de doodsoorzaak niet de vrijgekomen straling, maar stress ten gevolge van angst voor deze straling. TINKEBELL. reisde zeven weken lang door het getroffen gebied en schreef hier voor uitgeverij Atlas Contact het boek Het gevaar van angst - hypochonderen in Fukushima over.

Te gast: TINKEBELL.
Live muziek: Florianne Remme

Florianne Remme speelt sinds haar 8e cello. Ze kreeg les in de Jong Talentklas van het Prins Claus Conservatorium in Groningen en nu aan de School voor Jong Talent van het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.

Live muziek: Florianne Remme
De Torenkamer: Valérie Bongaarts - Dag 4

Vandaag stond in het teken van bouwen, wat een synchroniciteit opleverde met mijn omgeving. Zaterdag vindt bij VondelCS het enorme finale-evenement van Wie is de Mol? plaats, dus zag ik pontons verrijzen, podia ontstaan en lichtmasten de lucht in gaan. En met dat uitzicht voor me zat ik zelf ook te bouwen, te componeren. Ik zette 7 scènes in de steigers en schreef teksten. De voorstelling ontvouwde zich als het ware. Neemt natuurlijk niet weg dat ik alles nog moet gaan uitproberen, ter plekke. Maar er is nu in ieder geval al heel wat om uit te proberen.

Zo fietste er een ‘Er komt een man bij de dokter, hij lijdt aan hoop’ door het verhaal en een grijs muisje dat een rode draad zal dragen. En ik grasduinde in mijn oude teksten waar ik een dialoog vond over een jas, die ik prachtig kan gebruiken. Aan het eind van de dag was er zelfs al een heus stapeltje papier dat op een script begint te lijken. 

Het enige waar ik nu over struikel is dat het een montagevoorstelling lijkt te worden. Ik weet niet of ik dat wel wil. Een voorstelling, die uit losse korte stukken bestaat moet heel goed in elkaar zitten, anders verlies ik zelf persoonlijk snel m’n concentratie. Ik denk dat dit het moment is om het idee van de samenleving erin te gooien. Zoals ik eerder al aangaf, zou ik in de voorstelling graag een samenleving bouwen terwijl u (het publiek) kijkt. Dat wordt dan waarschijnlijk de verbinding. Zie, komen mijn ideeën toch nog bij elkaar. 

Vanavond is het al weer mijn één na laatste nachtje hier. Weet je wat grappig is: als je je ongelukkig voelt, denk je vaak dat het blijvend is, maar als je gelukkig bent, denk je nooit eens: Ik voel me zo ontzettend goed, hier kom ik nóóit meer uit! Tenzij je voor even in een torentje woont, maar dat is anders. J

Tot morgen!

Bouwen.jpgBoekwerk.JPGHet slapende Vondelpark.JPG

De Torenkamer: Valérie Bongaarts - Dag 4
Luidspreker Luidspreker
23:53   Slaapservice: Franca Treur - Verdienen

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Franca Treur - Verdienen

Franca Treur debuteerde in 2009 met de roman Dorsvloer vol confetti, waarvan meer dan 150.000 exemplaren werden verkocht. Het was het meest bejubelde literaire debuut in jaren. Het boek won verschillende prijzen en het werd verfilmd. In 2014 verscheen haar tweede roman, De woongroep, en in 2015 het Zeeuwse Boekenweekgeschenk Ik zou maar nergens op rekenen. Daarnaast schrijft ze verhalen, essays en columns voor uiteenlopende media.
Foto: Annaleen Louwes

Franca Treur - Verdienen
Opium

Woensdag 7 maart 2018, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Andrea van Pol

In deze uitzending

Opium is een radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. De presentator ontvangt een hoofdgast en er is live muziek! Iedere werkdag live vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam. .

Te gast: Gerbrand Bakker

Gerbrand Bakker (Wieringerwaard, 1962) is schrijver en hovenier. Zijn roman Boven is het stil (2006) is vele malen bekroond (onder andere met de IMPAC Dublin Literary Award 2010) en in bijna twintig landen verkocht. Er is een toneelbewerking van gemaakt en is in 2013 verfilmd. Zijn tweede roman Juni (2009) verscheen in meer dan vijf landen en zijn meest recente roman De omweg (2010) stond op de shortlist voor de Libris Literatuurprijs. Daarvan zijn inmiddels ook meerdere vertalingen verschenen.

Rotgrond bestaat niet
In Rotgrond bestaat niet probeert Gerbrand Bakker de menselijke drang om de natuur te willen controleren te doorgronden. Hij verwondert zich over van alles wat hij tijdens zijn werk als hovenier tegenkomt: vogels, bomen, huisdieren en, natuurlijk, tuinen. Net en aangeharkt, wild, overwoekerd, tuinen die je om de tuin leiden – Bakker heeft het allemaal gezien en onderzoekt of en hoe de gecultiveerde natuur de menselijke psyche weerspiegelt. Kun je aan een tuin zien wie die tuin geschapen heeft? Willen we de natuur, die onherbergzame toestand, naar onze hand zetten, om te laten zien dat wij mensen toch sterker, slimmer of krachtiger zijn?

Te gast: Gerbrand Bakker
Live muziek: Duo Delibes

De zussen Esther (viool) en Sara (piano) Gutiérrez vormen samen Duo Delibes. Ze spelen piano en viool en speelden al jong veel samen, maar hun eerste professionele optreden als duo was in 2010. Met gewonnen beurzen kwamen ze in Nederland en Oostenrijk studeren. Esther aan het Conservatorium in Rotterdam en Sara in Salzburg.

Live muziek: Duo Delibes
Luidspreker Luidspreker
23:25   De Torenkamer: Valérie Bongaarts - Dag 3


Ik ben los! Vanochtend vertelde ik nog aan iemand dat het zo leerzaam is om hier te zitten. Dat ik mezelf tegenkom, maar dat ik hier dezelfde persoon blijk te zijn als thuis, met dezelfde escape-routes. Op de een of ander manier lijk ik altijd een beetje bang voor mijn eigen creaties. Ik stel het uit om er volledig in te gaan. Maar na vandaag begrijp ik waarom. Na twee dagen denktijd moet ik normaliter weer wachten tot een volgend moment om verder te gaan en dat remt af. Hier kan ik doorknallen, een hele week lang, heerlijk!

Op zich heb ik de eerste tweeënhalve scène nu in mijn hoofd. Het wordt een locatie voorstelling dus ik heb mij op afstand laten inspireren door de locatie die ik op het oog heb. Dat lukte wonderwel goed. Een heleboel van wat ik hier bedenk, moet ik natuurlijk ter plekke gaan uitproberen, maar wat de ruimte in de kern voor mij zou kunnen toevoegen dat heb ik helder. Ook qua beweging in de voorstelling en de positionering van de acteurs is het, op afstand, improviseren. Normaal zijn daar de spelers met wie je dingen uitprobeert. Daarom werk ik hier met dummy’s: de ratjes! (ze zijn nep, no panic, geen dierenleed in mijn voorstellingen 😉)

Tijdens het werken, luister ik veel muziek. Als ik muziek luister, zie ik altijd veel. Misschien had ik eigenlijk choreograaf moeten worden, haha.  Vandaag kon ik me goed laten inspireren door alle klanken die voorbij kwamen. Ik zet mijn playlist altijd op random, zodat ik niet teveel gestuurd word in de sfeer die de muziek bepaalt. Ben ik nog niet klaar met een bepaalde sfeer, zet ik het nummer nog een keer op. En zo kwam ik vandaag dus in een heerlijke flow. Puzzelstukjes vielen in elkaar en ik kwam weer uit bij wat ik nou eigenlijk wilde zeggen met deze voorstelling. Namelijk dat hoop zo dubbel is. Dat hoop boost en pusht en helpt en loont, maar ook trekt en breekt en opvreet. Ik heb gisteren besloten dat ik in deze voorstelling de lelijke kant van hoop wil laten zien, maar dat ik de mensen ook naar huis wil sturen met een sprankje hoop. Hoe… daar komen we straks, later, verderop, als het laatste puzzelstukje valt, hopelijk, achter.

Ik hoop
Ik hoop op begrip
Ik hoop van je te horen
Ik hoopte op een beter leven
Hoop maakt mij kapot
Ik hoop dat het goed met je gaat
Geld
Geluk
Liefde
Carrière
Geld 
Geluk 
Gelijkheid
Hoop
Hoop 
Hoop

Huishoudelijke mededeling: helaas ben ik wel een beetje ziekjes, dat zal op de radio vanavond (rond 23:00 uur, luisteren jullie ook? Tof!) misschien ook wel te horen zijn. Ik at daarom sinaasappels, tomatensoep en nam Antigrippine. Oh ja en voor mijn kinderen maakte ik nog een foto van de parkieten in de boom tegenover ‘mijn’ torentje, maar zoals jullie kunnen zien, mega-mislukte die. Ik probeer het later deze week nog eens en anders zullen ze me op mijn woord moeten geloven.

Tot morgen!


The flow.jpgParkieten.jpgHet Bastion.jpgEen beetje ziek.jpgDe dummies.JPG

De Torenkamer: Valérie Bongaarts - Dag 3
Luidspreker Luidspreker
23:54   Slaapservice: Hanneke van Eijken - gedicht uit Papieren veulens

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Hanneke van Eijken - gedicht uit Papieren veulens

Hanneke van Eijken (1981) is dichter en jurist. Ze publiceerde in literaire tijdschriften. Hanneke stond op menig literair podium en droeg haar gedichten voor in het Concertgebouw, op de Nacht van de Poëzie en op festivals als Lowlands en De Parade. In januari 2018 verscheen haar tweede dichtbundel 'Kozijnen van krijt'. Deze bundel werd omschreven als 'één lange ode aan de kracht van de verbeelding.' Haar debuutbundel 'Papieren veulens' uit 2013 werd bekroond met de Lucy B. en C.W. van der Hoogt-prijs.
Foto: Nynke Kouwenhoven

Hanneke van Eijken - gedicht uit Papieren veulens
Opium

Dinsdag 6 maart 2018, 22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Jan Mom

In deze uitzending

Opium is een radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. De presentator ontvangt een gast en er is live muziek! Iedere werkdag live vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam.

Te gast: Bianca M. du Mortier

Bianca M. du Mortier studeerde kunstgeschiedenis aan de R.U. in Utrecht, waarbij ze zich specialiseerde in kostuumgeschiedenis. Ze is een van de conservatoren van de tentoonstelling ‘High Society’ in het Rijkmuseum.

High Society
Het Rijksmuseum presenteert 'High Society': vier eeuwen glamour door de grote meesters van de kunstgeschiedenis onder wie Cranach, Veronese, Velázquez, Reynolds, Gainsborough, Sargent, Munch en Manet.

Stralend middelpunt zijn Rembrandts Marten Soolmans en Oopjen Coppit. De spectaculaire huwelijksportretten worden op de tentoonstelling voor het eerst na restauratie aan het publiek getoond. Ruim 39 schilderijen zijn te zien en afkomstig uit internationale musea en particuliere collecties uit o.a. Parijs, Londen, Florence, Wenen en Los Angeles.

Te gast: Bianca M. du Mortier
Live muziek: HarpSoon

Een Harp & Fagot duo. De combinatie Harp en Fagot is uniek in Nederland en het dus is dan ook vastberaden het land kennis te laten maken met deze prachtige klankkleur. Op het Koninklijk Conservatorium te Den Haag sprong de vonk tussen de instrumenten over.

Harpiste Emmiko Groenemeijer (1990) begon op zevenjarige leeftijd met harplessen en werd later toegelaten tot de vooropleiding van het Koninklijk Conservatorium te Den Haag. Daar studeerde zij Klassiek Harp bij Ernestine Stoop. In maart 2015 behaalde Emmiko haar bachelordiploma.

Fagottist Joeri Deckers rondde in het voorjaar van 2015 zijn bachelor fagot af bij Johan Steinmann in Den Haag. Hij kreeg tijdens zijn opleiding regelmatig lessen van Dorian Cooke en Bram van Sambeek. Ook studeerde hij een half jaar aan het Royal College of Music in Londen, waar hij bij onder anderen Joost Bosdijk en Martin Gatt lessen volgde. 
Foto: Petar Stoykov

Live muziek: HarpSoon
Slaapservice
Slaapservice
Luidspreker Luidspreker
23:55   Slaapservice: Peter Theunynck - Verhuizen

De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen werk. Vanavond hoort u:

Peter Theunynck - Verhuizen


Peter Theunynck (1960) is een duizendpoot die woont en werkt in Antwerpen. Hij doceert Nederlands aan anderstalige analfabeten, is freelance tekstschrijver, dichter, biograaf, romancier en scenarist van graphic novels. In 2016 verschijnen van hem twee boeken bij de Wereldbibliotheek: de graphic novel, Nel. Een zot geweld, die hij samen met Lies Van Gasse maakte, en de roman De Slembroucks. Hij is vooral bekend als dichter en biograaf. Tot hiertoe publiceerde hij 7 dichtbundels. De meest recente is De benen van de hemel (2014). In 2015 werd hij bekroond met de Ger Fritz Prijs voor het mooiste Eenzame Uitvaart gedicht.
 
www.petertheunynck.wordpress.com

Peter Theunynck - Verhuizen
De Torenkamer: Valérie Bongaarts - Dag 2

Het was weer een bijzondere dag. Vooraf gegaan door een heerlijke nacht. Ik sliep uitstekend en stond pas rond negenen op (wow). Uitgerust, maar nog wel met slaaphaar begroette ik alle lieve mensen van Opium en VondelCS, die inmiddels al weer aan het werk waren. Daarna ging ik aan de slag, want ook voor mij was er werk aan de winkel.

Met het radio interview in mijn achterhoofd vroeg ik mij af of ik nog dingen had willen zeggen? En één ding bleef maar terugkomen, over de keuze voor het thema ‘begrip’. (Naast ‘hoop’ het andere thema van de voorstelling) Ik wil dat duidelijker stellen: met begrip bedoel ik niet dat iedereen elkaar maar moet gaan begrijpen. Nee, ik ben juist van mening dat wij mensen, zeker met taal als communicatiemiddel, helemaal niet in staat zijn elkaar (volledig) te begrijpen. Iedereen ‘kampt’ met zijn eigen verhaal, interpretaties, achtergrond en heeft zijn eigen verborgen verhaal. Wat ik mooi zou vinden, is als ik met mijn voorstelling mensen zou kunnen verleiden iets meer rekening te houden met de aanwezigheid van een verhaal achter de ander, zonder het per se te hoeven begrijpen, waardoor wederzijds begrip op ‘metaniveau’ groter wordt. Een kleine stap, maar als een heleboel mensen dit nou doen, dan is het volgens mij genoeg om onze samenleving een beetje te laten ontspannen.

En zo zat ik dus te denken. Ik houd van denken en doordenken en nog meer denken. Ik kan me er gemakkelijk in verliezen. Maar wat ik als theatermaker nu juist wil doen, is dat denken omzetten in iets toegankelijks, herkenbaars en esthetisch, ook. Ik wil met mijn stukken dicht op de mens zitten. En terwijl ik ook daar weer over nadacht, zag ik de mensen, beneden in het Vondelpark, langslopen. Het was tijd om met ze te gaan praten! 

Ik stelde vragen over hoop. Wat hoop voor hen betekende, hadden ze nog hoop, of ze een concreet voorbeeld konden noemen van iets dat zij hoopten? Het werden inspirerende gesprekken. Zo sprak ik o.a. iemand die vond dat hoop te veel in de toekomst lag. Een jonge vrouw vroeg zich af of ze nog eigenlijk wel op iets hoopte, want alles waarop ze ooit hoopte, dat deed ze nu (tuinieren, muziek maken). Een jongeman hoopte ooit in een groot huis te wonen met al zijn vrienden. Ook al is het misschien een utopie, toch lijkt het me mooi, zei hij. Ik sprak twee jonge jongens uit Hamburg, die tijdens ons gesprek hun joint afrolden. De een hoopte zijn school goed af te maken, de ander hoopte later gezond te worden. Voor de wereld hadden ze, vanwege de politiek en alle radicalisering, geen hoop. En op de vraag of een mens kon leven en functioneren, als hij nergens meer op hoopt, zeiden ze ‘ja’. Als degene tevreden was met hoe zijn leven is, wel. Ik werd geraakt door hun openhartigheid en wenste hen plezier met hun joint. Maar het mooiste gesprek had ik met René Dakloos, zijn alias op twitter. We spraken over zoveel dingen: over leven na de dood, het geloof, boek 1 korintiers 13: een ode aan de liefde, Pandora, het leven op straat, reizen, twee totaal verschillende broers, maar beiden vol passie, verslaving, kunst maken, dromen en hoop, we hadden het over hoop. De hoop in de liefde. Op de foto zien jullie René en mij voor Albert Heijn, waar ik voor mezelf een salade kocht en voor hem twee avocado’s en een pakkie sjek.

Eenmaal weer terug in het torentje zocht ik gelijk dat vers op, las ik nog eens het verhaal van Pandora, waarin hoop een dubieuze rol speelt. Er zijn verschillende interpretaties voor de rol van hoop in het verhaal van Pandora, één daarvan ligt mij wel. Welke dat is… blijf me volgen dan kom je er vanzelf achter. 😉

Maar dit is dus wat de Torenkamer met mij doet. Ik neem de tijd om alles een plek te geven. Het liefst zou ik voor elk stuk dat ik schrijf/maak met mensen praten. Gewoon iedereen, allemaal verschillend en daarom gelijk, op straat, in een gesprekje van mens tot mens, maar daar heb ik in het dagelijks leven veel minder tijd voor. 

Vandaag was een zeer inspirerende dag, wie weet wat daar weer uit voortvloeit… 

Tot morgen!

Daarbuiten zijn de mensen.jpgRené Dakloos.PNGTorenkamer by night.JPG

De Torenkamer: Valérie Bongaarts - Dag 2