Overzicht van 12 januari 2018

De Nacht

00:00 - 05:00

De Nacht NPO Radio 4

Presentatie: non-stop

In deze uitzending

Ontspannende klassieke muziek in de nacht.
Voor de dag

05:00 - 07:00

Voor de dag KRO-NCRV

Presentatie: Carine Lacor

In deze uitzending

Jong presentatietalent van NPO Radio 4 bereidt je voor op de dag!
De Klassieken

09:00 - 12:00

De Klassieken AVROTROS

Presentatie: Ab Nieuwdorp

In deze uitzending

Elke werkdag van 9-12 de mooiste klassieke muziek uit de muziekgeschiedenis, gepresenteerd door Ab Nieuwdorp. Met de Kettingreactie en WhatsAb. Mail uw opmerkingen en suggesties naar deklassieken@avrotros.nl.
Luidspreker Luidspreker
09:32   Kettingreactie
Igor Stravinsky Apollon musagète, 1947, "Apollo" - deel V, "Variation de Polymnie" + deel VI, "Variation Terpsichore" London Symphony...
Kettingreactie 12 januari 2018
Luidspreker Luidspreker
11:35   WhatsAb
Wat houdt je vandaag bezig?
WhatsAb 12 januari 2018
De Muziekfabriek

12:00 - 14:00

De Muziekfabriek AVROTROS

Presentatie: Hans van den Boom, Jet Berkhout

In deze uitzending

Een programma met prettig in het gehoor liggende klassieke muziek voor de lunchtijd én elke dag (behalve zondag) om 13.30 uur de PRIJS CD. Naast informatie over muziek en componisten, óók de belangrijkste (muzikale) gespreksonderwerpen van de dag.
Podium

16:00 - 19:00

Podium NTR

Presentatie: Dieuwertje Blok

In deze uitzending

In Podium: nieuwe cd’s, muzieknieuws en concerttips.
Ons mailadres: podium@ntr.nl
AVROTROS Vrijdagconcert

20:00 - 22:30

AVROTROS Vrijdagconcert AVROTROS

Presentatie: Mark Brouwers

Opium

22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Jan Mom

In deze uitzending

Opium is een dagelijks radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. Dagelijks ontvangt de presentator een gast en is er live muziek vanuit VondelCS in het Vondelpark te Amsterdam.
Te gast: Hanneke van Eijken

Hanneke van Eijken trad op van Lowlands tot op de Nacht van de Poëzie. Haar debuutbundel Papieren veulens werd bekroond met de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs 2015 en de Zeeuwse Boekenprijs voor het beste debuut 2013. Hanneke is, behalve dichter, jurist en wetenschapper op het gebied van Europees recht.

Kozijnen van krijt
In Kozijnen van krijt observeert Hanneke van Eijken helder, scherp en filmisch de verhoudingen tussen mens, tijd en natuur. Ze onderzoekt of we geluk kunnen vasthouden, laten stollen in de tijd. Hoe bezweer je onheil dat voortdurend op de loer ligt?Fictie kan een schuilplaats vormen. Een baai ligt in de vorm van een glimlach. Er rinkelen skeletten van zeedieren bij de achterdeur. Kozijnen van krijt heeft een tedere, muzikale toon. De dreiging is echter nooit ver weg.

<p>Hanneke van Eijken trad op van Lowlands tot op de Nacht van de Poëzie. Haar debuutbundel Papieren veulens werd bekroond met de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs 2015 en de Zeeuwse Boekenprijs voor het beste debuut 2013. Hanneke is, behalve dichter, jurist en wetenschapper op het gebied van Europees recht.<br/><br/><b>Kozijnen van krijt</b><br/>In Kozijnen van krijt observeert Hanneke van Eijken helder, scherp en filmisch de verhoudingen tussen mens, tijd en natuur. Ze onderzoekt of we geluk kunnen vasthouden, laten stollen in de tijd. Hoe bezweer je onheil dat voortdurend op de loer ligt?Fictie kan een schuilplaats vormen. Een baai ligt in de vorm van een glimlach. Er rinkelen skeletten van zeedieren bij de achterdeur. Kozijnen van krijt heeft een tedere, muzikale toon. De dreiging is echter nooit ver weg.<br/></p>
Live muziek: Nikolai Lugansky

Eigenlijk hoeft meesterpianist Nikolai Lugansky geen introductie. Zijn lijst met eerste prijzen is even lang als die van zijn gerenommeerde onderscheidingen. De internationale pers noemt hem de belangrijkste pianist van zijn generatie. Als uitzonderlijk talent werd hij op jonge leeftijd al leerling van de befaamde pianiste en pedagoge Tatiana Nikolaeva. Hij won eerste prijzen van verschillende internationale competities, zoals in 1998 de International Bach Competitie in Leipzig; 1990 All-Union Rachmaninov Competitie en in 1994 het Tsjaikovsky Concours.In Nederland maakte Nikolai Lugansky in mei 1990, op zeventienjarige leeftijd, een sensationeel debuut toen hij in de Grote Zaal van het Muziekcentrum Vredenburg in Utrecht op het laatste moment insprong voor de ziek geworden Maria João Pires.
Foto: Caroline Doutre (Naïve)

<p>Eigenlijk hoeft meesterpianist Nikolai Lugansky geen introductie. Zijn lijst met eerste prijzen is even lang als die van zijn gerenommeerde onderscheidingen. De internationale pers noemt hem de belangrijkste pianist van zijn generatie. Als uitzonderlijk talent werd hij op jonge leeftijd al leerling van de befaamde pianiste en pedagoge Tatiana Nikolaeva. Hij won eerste prijzen van verschillende internationale competities, zoals in 1998 de International Bach Competitie in Leipzig; 1990 All-Union Rachmaninov Competitie en in 1994 het Tsjaikovsky Concours.In Nederland maakte Nikolai Lugansky in mei 1990, op zeventienjarige leeftijd, een sensationeel debuut toen hij in de Grote Zaal van het Muziekcentrum Vredenburg in Utrecht op het laatste moment insprong voor de ziek geworden Maria João Pires. <br/><i>Foto: Caroline Doutre (Naïve)</i><br/></p>
Luidspreker Luidspreker
23:54   Slaapservice: Vrouwkje Tuinman uit Afscheidstournee
De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen...
Vrouwkje Tuinman uit Afscheidstournee
De Torenkamer: Max Schulze - Dag 5

Ik ben verschrikkelijk. In mijn tijd op de kunstacademie (welgeteld anderhalf jaar geleden) was het al zo: ik werkte maanden achter elkaar aan series en was steeds ontevreden over alles dat ik maakte, tot de laatste weken naderden en daar ineens de waardering was voor wat ik in die periode is gemaakt. Zo ging het met mijn afstudeerexpositie en mijn eerste eigen tentoonstelling, en zo is het ook in de Torenkamer gegaan.

Vandaag is alweer mijn laatste dag in de Torenkamer en het grote wolkenveld dat de afgelopen dagen boven Amsterdam heeft gedreven valt langzaam uit elkaar, hier en daar komt de zon tussen de grijze nevel door en tijdens mijn eerste wandeling van de dag absorbeer ik dankbaar het licht. Ook in mijn hoofd lijkt iets te zijn veranderd: ik heb een veel beter overzicht en een duidelijker idee van wat ik de afgelopen dagen heb gemaakt en wat het precies inhoudt. Nog voor mijn wandeling heb ik drie collages gemaakt - misschien wel de interessantste van deze week - en ik durf zelfs al een blik in de toekomst te werpen en na te denken over de grootte van de doeken waarop ik ze zal overdragen.

Het gedicht van gisteren heeft voor veel meer helderheid gezorgd dan ik aanvankelijk dacht. Het schrijven, hoe abstract ook, is niet alleen iets dat ik nodig heb om mijn werk in een bepaalde context te plaatsen, maar ook om het zelf te begrijpen. Het verbaast me dat het zo lang heeft geduurd voordat ik me dat realiseerde. Dit idee houd ik in mijn achterhoofd terwijl ik nog wat laatste schetsen maak (die ik waarschijnlijk niet ga laten zien, het werk dat op de valreep, tijdens de eindsprint wordt gemaakt is doorgaans niet van een uitstekende kwaliteit, maar toch - het stelt me gerust, ik moet iets met mijn handen doen) en uiteindelijk besluit alles op te ruimen, een definitieve selectie te maken en met lichte zenuwen de uitzending van vanavond af te wachten. 

Als ik al mijn foto's weer in mijn koffer heb gestopt, mijn kwasten heb schoongemaakt en alle werken waar ik minder achter sta heb opgeborgen, weet ik het zeker: deze week heeft me veel meer opgeleverd dan ik van tevoren had durven dromen. Het is zo nu en dan absoluut niet makkelijk geweest, er waren enorme pieken en dalen, maar ik ben er heelhuids uitgekomen, heb een hoofd vol nieuwe ideeën voor de komende tijd en heb ook nog nieuw werk gemaakt waar ik blij mee ben. Mijn missie was deze week om de tandwielen weer te laten draaien, en daar ben ik in geslaagd - misschien niet op de manier die ik voor ogen had, maar toch. Ik ga deze week niet snel vergeten. Bedankt Torenkamer, je bent goed voor me geweest!

<p>Ik ben verschrikkelijk. In mijn tijd op de kunstacademie (welgeteld anderhalf jaar geleden) was het al zo: ik werkte maanden achter elkaar aan series en was steeds ontevreden over alles dat ik maakte, tot de laatste weken naderden en daar ineens de waardering was voor wat ik in die periode is gemaakt. Zo ging het met mijn afstudeerexpositie en mijn eerste eigen tentoonstelling, en zo is het ook in de Torenkamer gegaan.<br/><br/>Vandaag is alweer mijn laatste dag in de Torenkamer en het grote wolkenveld dat de afgelopen dagen boven Amsterdam heeft gedreven valt langzaam uit elkaar, hier en daar komt de zon tussen de grijze nevel door en tijdens mijn eerste wandeling van de dag absorbeer ik dankbaar het licht. Ook in mijn hoofd lijkt iets te zijn veranderd: ik heb een veel beter overzicht en een duidelijker idee van wat ik de afgelopen dagen heb gemaakt en wat het precies inhoudt. Nog voor mijn wandeling heb ik drie collages gemaakt - misschien wel de interessantste van deze week - en ik durf zelfs al een blik in de toekomst te werpen en na te denken over de grootte van de doeken waarop ik ze zal overdragen.<br/><br/>Het gedicht van gisteren heeft voor veel meer helderheid gezorgd dan ik aanvankelijk dacht. Het schrijven, hoe abstract ook, is niet alleen iets dat ik nodig heb om mijn werk in een bepaalde context te plaatsen, maar ook om het zelf te begrijpen. Het verbaast me dat het zo lang heeft geduurd voordat ik me dat realiseerde. Dit idee houd ik in mijn achterhoofd terwijl ik nog wat laatste schetsen maak (die ik waarschijnlijk niet ga laten zien, het werk dat op de valreep, tijdens de eindsprint wordt gemaakt is doorgaans niet van een uitstekende kwaliteit, maar toch - het stelt me gerust, ik moet iets met mijn handen doen) en uiteindelijk besluit alles op te ruimen, een definitieve selectie te maken en met lichte zenuwen de uitzending van vanavond af te wachten. <br/><br/>Als ik al mijn foto's weer in mijn koffer heb gestopt, mijn kwasten heb schoongemaakt en alle werken waar ik minder achter sta heb opgeborgen, weet ik het zeker: deze week heeft me veel meer opgeleverd dan ik van tevoren had durven dromen. Het is zo nu en dan absoluut niet makkelijk geweest, er waren enorme pieken en dalen, maar ik ben er heelhuids uitgekomen, heb een hoofd vol nieuwe ideeën voor de komende tijd en heb ook nog nieuw werk gemaakt waar ik blij mee ben. Mijn missie was deze week om de tandwielen weer te laten draaien, en daar ben ik in geslaagd - misschien niet op de manier die ik voor ogen had, maar toch. Ik ga deze week niet snel vergeten. Bedankt Torenkamer, je bent goed voor me geweest!<br/></p><p><iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/B1mvrX3s8kM"></iframe></p>

Programma's

Kalender

Gedraaid op Radio 4 overzicht