Overzicht van 11 januari 2018

De Nacht

00:00 - 05:00

De Nacht NPO Radio 4

Presentatie: non-stop

In deze uitzending

Ontspannende klassieke muziek in de nacht.
Voor de dag

05:00 - 07:00

Voor de dag KRO-NCRV

Presentatie: Jet Berkhout

In deze uitzending

Jong presentatietalent van NPO Radio 4 bereidt je voor op de dag!
De Klassieken

09:00 - 12:00

De Klassieken AVROTROS

Presentatie: Ab Nieuwdorp

In deze uitzending

Elke werkdag van 9-12 de mooiste klassieke muziek uit de muziekgeschiedenis, gepresenteerd door Ab Nieuwdorp. Met de Kettingreactie en WhatsAb. Mail uw opmerkingen en suggesties naar deklassieken@avrotros.nl.
Luidspreker Luidspreker
09:30   Kettingreactie
Michael Praetorius Dansen uit Terpsichore, 1612; Bransle de Village Parley of Instruments Renaissance Violin Band o.l.v. Peter Holman
Kettingreactie 11 januari 2018
Luidspreker Luidspreker
11:30   WhatsAb
Wat houdt je vandaag bezig?
Kettingreactie 11 januari 2018
De Muziekfabriek

12:00 - 14:00

De Muziekfabriek AVROTROS

Presentatie: Maartje Stokkers, Sander Zwiep

In deze uitzending

Een programma met prettig in het gehoor liggende klassieke muziek voor de lunchtijd én elke dag (behalve zondag) om 13.30 uur de PRIJS CD. Naast informatie over muziek en componisten, óók de belangrijkste (muzikale) gespreksonderwerpen van de dag.
Podium

16:00 - 19:00

Podium NTR

Presentatie: Hans Haffmans

In deze uitzending

In Podium: nieuwe cd’s, muzieknieuws en concerttips.
Ons mailadres: podium@ntr.nl
Passaggio

19:00 - 20:00

Passaggio KRO-NCRV

Presentatie: Lex Bohlmeijer

Avondconcert

20:00 - 22:30

Avondconcert Omroep MAX

Presentatie: Wouter Pleijsier

In deze uitzending

In het programma Avondconcert hoort u dagelijks live opnamen van Nederlandse en internationale concertpodia.

Rechtstreeks vanuit De Doelen, Rotterdam
Rotterdams Philharmonisch Orkest o.l.v. Stéphane Denève; Gautier Capuçon, cello:
Milhaud - La création du monde
Connesson - Celloconcert
Gershwin - An American in Paris
Ravel – Boléro


MAX
Rotterdams Philharmonisch Orkest, live

Parijs jaren ’20: een smeltkroes waar ritmes uit de hele wereld samenvloeien. Jazz uit Harlem vindt er zijn weg in Milhauds ballet La création du monde. Een obsessie voor de Spaanse bolero brengt Ravel tot zijn beroemdste orkestwerk. Gershwin tekent de sfeer in An American in Paris. Zwierend tussen de taxi’s op de Champs-Elysées, in full swing door het Quartier Latin: Parijs als wereldhoofdstad van de dans.

<p>Parijs jaren ’20: een smeltkroes waar ritmes uit de hele wereld samenvloeien. Jazz uit Harlem vindt er zijn weg in Milhauds ballet La création du monde. Een obsessie voor de Spaanse bolero brengt Ravel tot zijn beroemdste orkestwerk. Gershwin tekent de sfeer in An American in Paris. Zwierend tussen de taxi’s op de Champs-Elysées, in full swing door het Quartier Latin: Parijs als wereldhoofdstad van de dans.<br/></p>
Opium

22:30 - 00:00

Opium AVROTROS

Presentatie: Lennart Booij

In deze uitzending

Opium is een dagelijks radioprogramma boordevol klassieke muziek en doordrenkt van Kunst & Cultuur. Iedere werkdag ontvangt de presentator een gast en is er live muziek!
Live muziek: Quatre Bouches & Wim Voogd

Quatre Bouches is opgericht in 2005. De vier zangers zijn actief zowel als solist, kamermusicus of als ensemblezanger in binnen- en buitenland. Quatre Bouches focust op een mooie, aansprekende en soms humoristische programmering waarbij de muziek uit de 19e, 20ste en 21ste eeuw een hoofdaccent heeft. Ook worden daarbij experimenten met andere kunstvormen niet geschuwd.
Foto: Michel Marang

<p>Quatre Bouches is opgericht in 2005. De vier zangers zijn actief zowel als solist, kamermusicus of als ensemblezanger in binnen- en buitenland. Quatre Bouches focust op een mooie, aansprekende en soms humoristische programmering waarbij de muziek uit de 19e, 20ste en 21ste eeuw een hoofdaccent heeft. Ook worden daarbij experimenten met andere kunstvormen niet geschuwd.<br/><i>Foto: </i><span><i>Michel Marang</i></span></p>
Te gast: Tobias Wals

Toen Tobias Wals zich meldde bij literair tijdschrift Tirade was de gehele redactie direct onder de indruk van zijn kunnen. Hij omschreef zichzelf als slavist 'die momenteel een onverantwoord leven leidt in Kiev' en daarmee was de nieuwsgierigheid gewekt. Het resulteerde in de publicatie van zijn verhaal 'Het Bykivnjabos' in Tirade, waarin de hoofdpersoon een mysterieus sms'je ontvangt met een uitnodiging naar de gedenkplaats van Bykivnja te komen. Net zo avontuurlijk zijn de andere verhalen die Wals schreef tijdens zijn verblijf in Oekraïne, die nu zijn gebundeld in Kiev op de bodem van een glas. Ze laten ons kennismaken met de bijzondere verzameling bewoners van Borscht Hostel, en een Nigeriaanse kapper, uitgeweken complotdenkers en jonge alcoholisten. Hun portretten zijn fijn getekend zonder tot pastiche te vervallen, vaak waarheidsgetrouw, en met zijn bijzondere, robuuste stijl weet Wals ontegenzeggelijk te ontroeren. Uit Kiev op de bodem van een glas rijst het beeld op dat Kiev meer lijkt op West-Europese steden wij veelal denken.

<p>Toen Tobias Wals zich meldde bij literair tijdschrift Tirade was de gehele redactie direct onder de indruk van zijn kunnen. Hij omschreef zichzelf als slavist 'die momenteel een onverantwoord leven leidt in Kiev' en daarmee was de nieuwsgierigheid gewekt. Het resulteerde in de publicatie van zijn verhaal 'Het Bykivnjabos' in Tirade, waarin de hoofdpersoon een mysterieus sms'je ontvangt met een uitnodiging naar de gedenkplaats van Bykivnja te komen. Net zo avontuurlijk zijn de andere verhalen die Wals schreef tijdens zijn verblijf in Oekraïne, die nu zijn gebundeld in Kiev op de bodem van een glas. Ze laten ons kennismaken met de bijzondere verzameling bewoners van Borscht Hostel, en een Nigeriaanse kapper, uitgeweken complotdenkers en jonge alcoholisten. Hun portretten zijn fijn getekend zonder tot pastiche te vervallen, vaak waarheidsgetrouw, en met zijn bijzondere, robuuste stijl weet Wals ontegenzeggelijk te ontroeren. Uit Kiev op de bodem van een glas rijst het beeld op dat Kiev meer lijkt op West-Europese steden wij veelal denken.<br/></p>
Luidspreker Luidspreker
23:51   Slaapservice: Jeroen Thijssen uit Hazer
De nacht valt over Opium op 4 en het Vondelpark. Er brandt nog één lampje in Vondel CS. Daar zit een schrijver voor te lezen uit eigen...
Slaapservice 11 januari 2018
De Torenkamer: Max Schulze - Dag 4

Mijn eerste nacht in de Torenkamer is allesbehalve saai. Terwijl langzaam al het geluid dat overdag het gebouw vulde zich terugtrekt, zwellen de geluiden van de nacht geleidelijk aan. Ik beklim met een lichte doodsangst het uiterst steile trappetje richting het slaapgedeelte, maak mijn bed op en neem me voor nog even in De Vreemdeling van Albert Camus te lezen voor ik in slaap val. Het eerste kwartier hou ik me echter vooral bezig met de constructie van het bed en of die het gewicht van een twee meter lange man kan dragen. Ik lig doodstil, ervan overtuigd dat ik als ik me zo weinig mogelijk beweeg de kans op instorting en een overmijdelijke, uiterst pijnlijke dood verklein. Dat gaat even goed, maar dan komen de geluiden. Heel veel geluiden die ik niet thuis kan brengen. Het duurt lang voor ik slaap... En dan zijn daar de dromen.

Als ik 's ochtends ontwaak duurt het even voor ik weet waar ik ben en me realiseer wat zich de afgelopen nacht in mijn hoofd heeft afgespeeld. Ik begin de dag met een lange wandeling en een uitgebreid ontbijt in de buitenlucht. In de Torenkamer probeer ik nog wat collages te maken, maar ik merk dat ik ergens door word afgeleid. Ik zit mezelf weer enorm op te vreten, maar besluit dat ik op mijn een na laatste dag niet niets kan doen, dus ik ga verder: ik maak nog wat tekeningen en collages en maak uitsnedes van de werken van de afgelopen dagen. Ik ben niet geheel ontevreden, maar toch knaagt er iets aan me. Het feit dat ik deze week nog niets heb geschreven dat ik de moeite waard vind irriteert me mateloos.Daarom besluit ik, al luisterend naar interviews met en gedichten voorgedragen door Sylvia Plath, Allen Ginsberg en Anne Sexton, een heel eind te gaan lopen, niet alleen in het park maar ook daar buiten.

Het is tot nu toe geen makkelijke week geweest. Mijn proces kent doorgaans zeer vruchtbare periodes waarin ik moeiteloos en zonder twijfels werk maak waarvan ik weet waarom ik het maak, en dan weer periodes waarin ik aan alles twijfel en het heel moeilijk vind om iets nieuws te maken. Deze week valt net in zo'n wat minder vruchtbare periode, dus ik heb mezelf echt moeten dwingen. Dat is bij vlagen heel vervelend en confronterend geweest, maar ook heel leerzaam. Soms lukken bepaalde dingen nu eenmaal even beter dan andere, en van jezelf dwingen wordt het echt niet allemaal beter. Gelukkig heeft de wandeling zijn vruchten afgeworpen en schiet me aan het einde van de dag ein-de-lijk het zinnetje te binnen waar ik de hele week op heb gewacht. Als ik weer aan mijn tafel zit groeit het in zeer korte tijd uit tot een van de langste gedichten die ik ooit heb geschreven en voor het eerst deze week is er van twijfel geen sprake. De opluchting is groot. Dan merk ik dat ik gesloopt ben; het lijkt dan misschien alsof er niet zoveel is gebeurd, maar mijn hoofd heeft flink wat overuren gedraaid, er zijn grote stappen gezet en ik begrijp ineens een stuk beter waar ik deze week mee bezig ben geweest.

 Tot morgen!

<p>Mijn eerste nacht in de Torenkamer is allesbehalve saai. Terwijl langzaam al het geluid dat overdag het gebouw vulde zich terugtrekt, zwellen de geluiden van de nacht geleidelijk aan. Ik beklim met een lichte doodsangst het uiterst steile trappetje richting het slaapgedeelte, maak mijn bed op en neem me voor nog even in De Vreemdeling van Albert Camus te lezen voor ik in slaap val. Het eerste kwartier hou ik me echter vooral bezig met de constructie van het bed en of die het gewicht van een twee meter lange man kan dragen. Ik lig doodstil, ervan overtuigd dat ik als ik me zo weinig mogelijk beweeg de kans op instorting en een overmijdelijke, uiterst pijnlijke dood verklein. Dat gaat even goed, maar dan komen de geluiden. Heel veel geluiden die ik niet thuis kan brengen. Het duurt lang voor ik slaap... En dan zijn daar de dromen.<br/><br/>Als ik 's ochtends ontwaak duurt het even voor ik weet waar ik ben en me realiseer wat zich de afgelopen nacht in mijn hoofd heeft afgespeeld. Ik begin de dag met een lange wandeling en een uitgebreid ontbijt in de buitenlucht. In de Torenkamer probeer ik nog wat collages te maken, maar ik merk dat ik ergens door word afgeleid. Ik zit mezelf weer enorm op te vreten, maar besluit dat ik op mijn een na laatste dag niet niets kan doen, dus ik ga verder: ik maak nog wat tekeningen en collages en maak uitsnedes van de werken van de afgelopen dagen. Ik ben niet geheel ontevreden, maar toch knaagt er iets aan me. Het feit dat ik deze week nog niets heb geschreven dat ik de moeite waard vind irriteert me mateloos.Daarom besluit ik, al luisterend naar interviews met en gedichten voorgedragen door Sylvia Plath, Allen Ginsberg en Anne Sexton, een heel eind te gaan lopen, niet alleen in het park maar ook daar buiten.<br/><br/>Het is tot nu toe geen makkelijke week geweest. Mijn proces kent doorgaans zeer vruchtbare periodes waarin ik moeiteloos en zonder twijfels werk maak waarvan ik weet waarom ik het maak, en dan weer periodes waarin ik aan alles twijfel en het heel moeilijk vind om iets nieuws te maken. Deze week valt net in zo'n wat minder vruchtbare periode, dus ik heb mezelf echt moeten dwingen. Dat is bij vlagen heel vervelend en confronterend geweest, maar ook heel leerzaam. Soms lukken bepaalde dingen nu eenmaal even beter dan andere, en van jezelf dwingen wordt het echt niet allemaal beter. Gelukkig heeft de wandeling zijn vruchten afgeworpen en schiet me aan het einde van de dag ein-de-lijk het zinnetje te binnen waar ik de hele week op heb gewacht. Als ik weer aan mijn tafel zit groeit het in zeer korte tijd uit tot een van de langste gedichten die ik ooit heb geschreven en voor het eerst deze week is er van twijfel geen sprake. De opluchting is groot. Dan merk ik dat ik gesloopt ben; het lijkt dan misschien alsof er niet zoveel is gebeurd, maar mijn hoofd heeft flink wat overuren gedraaid, er zijn grote stappen gezet en ik begrijp ineens een stuk beter waar ik deze week mee bezig ben geweest. <br/><br/> Tot morgen!<br/></p>

Kalender

Gedraaid op Radio 4 overzicht