De Torenkamer: Elsemieke van der Heijden - Dag 2

De Torenkamer: Elsemieke van der Heijden - Dag 2

De ochtend van sjouwen en rijden ontpopte zich ’s middags tot een dans in de toren. Zachtjes op de achtergrond draaide het stuk Canto Ostinato door Simeon ten Holt.

Tijdens het subtiele intro heb ik eerst gekeken naar mijn platen, ik vond het prachtig  hoe de zon een gouden gloed legde op het hout en hoe de schaduw de verschillende tonen grijs en bruin definieerde. De vuren balken schuurde ik op en plaatste ik midden tussen de ramen  waar ze precies pasten zij aan zij.

De houten balken in tegenstelling waren wat log voor deze ruimte. Hun formaat dwong mij om hen elke keer vast te grijpen en te verplaatsen. Ze neer te leggen en weer op te tillen terwijl er ook steeds meer platen aan elkaar vast kwamen te zitten. Ze bleven omdat ik om de tien centimeter schroeven in hen heb gedraaid. Ik gleed met mijn sokken over de vloer tussen de schotten door, hield balans op de balken en opgestapelde stukken en op sommige momenten omringde het hout mij.

Langzaam kwam de kubus die in mijn hoofd zat naar buiten en kreeg een weerbarstig karakter. Het vierkant liet zich nauwelijks meer door mij duwen en trekken was haast hopeloos. Ik hoef me geen zorgen te maken dat ze er morgen niet meer staat.

Screen Shot 2018-02-27 at 21.10.35.pngScreen Shot 2018-02-27 at 21.08.36.pngScreen Shot 2018-02-27 at 21.07.35.pngScreen Shot 2018-02-27 at 21.07.15.pngScreen Shot 2018-02-27 at 21.06.59.pngScreen Shot 2018-02-27 at 21.06.43.pngScreen Shot 2018-02-27 at 21.06.28.png