De Torenkamer: Mathieu Klomp - Dag 2

De Torenkamer: Mathieu Klomp - Dag 2

Er is nog iets anders dat anders is. Ik heb nu totaal geen plan, terwijl ik normaal gesproken juist een heel uitgebreid idee heb. Zo'n idee ontstaat langzaam gedurende enkele maanden, totdat ik iets voor me zie waar ik dusdanig enthousiast over ben dat ik wil dat anderen het ook zien, en ik het wel móet maken. 
Ik vind het best vervelend om dingen te maken. Ik doe het alleen maar omdat ik graag iets wil laten zien wat anders niemand kan zien. Veel kunstenaars kunnen al doende een heel werk ontdekken, alsof het een soort opgraving is. Ik ben daar een stuk minder bedreven in. Bij mij moet de drive echt komen van het idee dat ik al heb, en dat ik zo effectief mogelijk probeer te vertalen naar beeld. 
Dat idee is deels visueel, deels een idee van het karakter, de manier van bewegen, de handelingen of de interacties. Voor een beeldengroep waar ik nu mee bezig ben wist ik bijvoorbeeld dat van een aantal van de figuren het gezicht onzichtbaar moet zijn, omdat dat van belang is voor de interactie (die hopelijk nog komt als ik eraan verder ga). Dat idee heeft zich uiteindelijk vertaald naar een soort ontplofte schillen van hoofden. In zo'n vertaalproces moet ik problemen oplossen, dingen schrappen, indikken, bevriezen, proberen met minder hetzelfde te vertellen. Dat maakt het interessant om te doen.
Nu is dat eigenlijk andersom: Ik heb geen idee wat ik aan het doen ben, maar ik moet al makende dat niks uit laten groeien tot iets. Ik weet het even niet. Ik heb zin om een plassende hond te maken. Want waarom zou je géén plassende hond maken?

mathieu klmop dag 2.jpg