De Torenkamer - Hannah Polak - Dag 3

Ik werk aan de bridge van m’n lied. De opbouw naar de laatste chorus. Het is vooralsnog een lege ruimte waarin ik de beat naar achter heb getrokken en ruimte heb gecreëerd voor een verzameling aan stemmen.

Ik wil hier die open, eerlijke sound. Die sound waarvan ik concludeerde dat die uit een lijf moet lopen. Die sound die je moet maken voor de dokter, die meteen droog stokje je tong naar beneden drukt omdat hij even naar binnen moet kijken. En veel daarvan. The “A” sound.

Ik begin een jam met m’n TC-helicon, een apparaat dat je stem dubt en vervormt zoals jij dat wilt, en construeer de melodie. Het voelt alsof al die mensen die je nu hoort, mannen en vrouwen maar in werkelijk alleen ik, jou met z’n allen meenemen naar de laatste boodschap. De laatste chorus. De laatste keer dat ze laten zien wat echt voor hen is.