Torenkamer: Dorian Temming - Dag 5

En ineens zit de week er alweer op. Ik kan terug kijken opeen hele goede week. Goed om een keer weer fulltime met je werk bezig te kunnen zijn. De chaos van het begin van de week is omgezet in een werk waar ik mij in kan vinden. Dat is ook een les geweest voor mezelf. Ik herken deze onrust ook buiten de stad. Soms krijg je zoveel informatie dat je niet weet hoe je dat ineen werk kunt uitbeelden. Door veel te schetsen en al die informatie die je krijgt op papier te zetten heb ik het kunnen verbeelden. Dingen die mij opvielen terwijl ik aan het wandelen was heb ik in de vorm van schrijven en schetsen genoteerd. Hierdoor bracht ik alle informatie van input naar output endaardoor kreeg ik overzicht.


Wat opvallend was en mij het meest inspireerde was dat op plekken waar weinig of geen mensen komen het makkelijkste mos en ander groen ontstaat. Een leuk voorbeeld ervan vond ik bij fietsenrekken en tussen de stoepen een gebouw. Hoe minder mensen er lopen hoe meer kans mos krijgt om door te groeien. De schaduwplekken zijn geschikte plekken voor het ontstaan van groen. Daarnaast vond ik het contrast van het menselijke en natuurlijk minder groot worden. Het leeft hier met elkaar. Mos begint op sommige plekken ook te groeien op reclameborden en lantaarnpalen.

 

Ik ging met mijn project op zoek naar successie in de stad op pad. Het mooie is dat ik hierdoor ook in mijn werk successie heb verkregen. Langzaam maar zeker kreeg het eindresultaat vorm. Het moet gevoed worden en kan daardoor groeien. Dat is zowel voor het ontstaan van natuur en het ontstaan van kunst belangrijk.