Torenkamer - Pauline Sparreboom - Dag 3

Ik ben verliefd op Ava, het meisje van mijn verhaal. Ava is een lichaam, en daarom is zij één. Dat is erg weinig. Daarom heeft Ava altijd honger. Wetmatig gezien is lichamelijke honger kwantitatief van aard, wat zoiets betekent als, gericht op velen. Dat klinkt simpel, maar dat is het niet. De honger van Ava kan namelijk alleen gestild worden door de gerichtheid van een ander, maar dan in kwalitatieve zin, c.q. door een denker. Het denken is, als we heel eerlijk zijn, het tegengestelde principe van de drift. Dat heeft dan weer te maken met het begrenzen en niet-materialiseren van voedsel. Ava is dus screwed. Houd van Ava.