De Torenkamer - Ana Oosting - Dag 5

Het zit er alweer op. Zoals in mijn eigen studio ook vaak het geval net voor een deadline, is het een gezellige chaos in de torenkamer. Rommel creƫren, daar ben ik goed in. Opruimen minder. Ik hou van dingen beginnen, minder van afmaken. Schoonmaken hoort meer bij het laatste. Maar na een aantal jaar gewoond te hebben met iemand die extreem opgeruimd is,heb ik geleerd dat een opgeruimde omgeving me eigenlijk veel rustiger maakt. Ik mag tegenwoordig van mezelf een troep maken, dat hoort een beetje bij geconcentreerd doorwerken, helemaal als er een deadline bij komt kijken,maar na afloop moet het ook weer een beetje op orde. Dus 2 weken doorwerken aan een show, explosies van spullen, dan zodra de rust weder gekeerd is, alles aan kant maken; klaar voor de volgende chaos sessie.

Tot mijn eigen verbazing heb ik me aan de regel van 1 beeld per dag weten te houden. (Al moet ik niet op de zaken vooruit lopen, want ik moet die van vandaag nog af maken) De score tot nu is; 1 beeld voltooid, gestookt en geglazuurd. 2 beelden biscuit gebakken, de ene met glazuur, klaar voor de oven, de andere nog zonder. 1 beeld af maar ongestookt en het laatste beeld is dus nog in de maak. Not too shabby.

Vandaag werd me gevraagd of ik tevreden was met het werk. Het glazuur is doet wat ik wil en de texturen zijn bijzonder. De vormen van de beelden hebben me verrast.

Maar echt iets vinden van de beelden, dat niet. En dat duurt denk ik ook nog wel even. Helaas heb ik de eigenschap om iets dat ik gemaakt heb in de eerste instantie niks te vinden. Vaak is dat de volgende dag al minder, maar soms heb ik echt een paar maanden nodig om goed naar m'n werk te kunnen kijken.

Ik heb ontzettend genoten van het doorwerken, lange dagen maken, en tussen andere werkende mensen te zitten. Dus daar ben ik blij mee. Maar ben ik tevreden over m'n werk? Vraag dat me nog maar eens zo rond kerst.


Falco Verholen

Falco Verholen