Deze week: linkshandigheid in de muziek

Eva en Lodewijk gaan deze week in de Torenkamer experimenteren met een drone voor het 'inAir' dronefestival.

Even voorstellen
Eva Gonggrijp en Lodewijk Luijt vormen sinds kort het duo LIFT, de plek waar ze elkaar ontmoetten bij de VRbase in Amsterdam. Lodewijk is daar kind aan huis, van jongs af aan doende met het bouwen van visuele en virtuele ervaringen. Eva maakt multi-media installaties , vaak gebaseerd op haar dromen. Ze kwam poolshoogte nemen hoe ze haar terugkerende droom; ronddwalen in haar oude poppenhuis, kon realiseren.* Er ontspon zich een gesprek waarin ze ook andere ideeën met Lodewijk deelde, die simpelweg reageerde met ‘leuk, gaan we doen’. Binnen een week draaiden ze en passant een site-specific VR filmpje, met Lodewijks drone in de museale ruimte van Arti et Amacitiae waar ze de installatie ‘no exit’ maakte en de bezoeker liet rondzwalken in de lucht door de lege ruimte. Hun combinatie maakt het mogelijk samen nieuwe werelden te ontdekken.

Wat bleek te werken: de concrete situatie leidt naar een lucide ervaring want de perceptie past zich aan, waarmee haar oude wensdroom; onzichtbaar te worden, te kunnen vliegen en te ontsnappen aan het hier en nu, werd ingelost. Het medium VR heeft hele andere kwaliteiten dan film of video; het is bijna onmogelijk op dezelfde manier een verhaal te vertellen; zonder shot en tegenshot. Wie de headset draagt, bepaalt waar hij naar kijkt. Als filmer blijf je het liefst onzichtbaar maar de 360 graden camera ziet alles. Soms helpt een beetje manipulatie, maar daar is geen garantie voor.

Torenkamerplan
Tijdens de Torenkamerweek gaan we met een drone en een 360 graden camera (VR) experimenteren hoe we op het ‘inAir’ drone festival de week daarna, de bezoeker kunnen wegvoeren uit het gebouw.

Met de drone het gebouw uitvliegen mag helaas niet vanwege de strenge wetgeving, we zullen dus een andere oplossing moeten vinden ons idee te verwezenlijken, daarmee gaan we experimenteren.

Lodewijk deinst niet terug voor technische uitdagingen, Eva niet voor het onuitvoerbare en het montageproces. Is het genoeg om de ontsnapping gestalte te geven?

De voortgang (of ondergang) van dit proces wordt gemonitord en het resultaat wordt live gepresenteerd op het InAir dronefestival.

 

Bekijk het fragment

Bekijk het fragment

Gekozen door presentator Sander Zwiep

Voor een tientje naar het Koningsnachtconcert

Bekijk de grootste nachtmerries van deze blazers

London Philharmonic Orchestra daagt je uit!

Callas in Concert op 26 november

Sopraan Francis van Broekhuizen geeft antwoord

Waan je tussen de orkestleden

Ilse van Stokkum werkt deze week in de Torenkamer aan mechanische collages.

Even voorstellen
Ilse van Stokkum is van mening dat de beleving van plezier een essentieel onderdeel is van het dagelijks leven. Om deze reden ontwikkelt ze haar werk spelenderwijs. Ze streeft naar kleurrijke creaties om de toeschouwer op een esthetische wijze te amuseren.

Met haar meest recente werk ‘Dreaming with open eyes’ biedt Ilse de toeschouwer de mogelijkheid te ontsnappen uit de werkelijkheid om weg te dromen in een landschap dat bestaat uit gekleurde miniatuurobjecten. Het speelse landschap komt tot leven door de beweging die bij sommige objecten is toegepast om het oog van de toeschouwer te verrassen. Door de verbeeldingskracht van de miniatuurobjecten is het werk van Ilse voor iedereen begrijpelijk, vermakelijk en het zorgt voor een glimlach.

In 2017 studeerde Ilse af als Product Designer aan de hogeschool van de kunsten ArtEZ te Arnhem. Haar werk exposeert ze in musea, kunstinstellingen en galeries. Naast haar eigen projecten, werkt ze ook in verschillende samenwerkingsverbanden met ontwerpers en mensen uit andere vakgebieden.

Wil je het werk van Ilse komen bewonderen? Tot 29 april 2018 staat haar werk in de Galerie Pouloeuff te Naarden Vesting.

Torenkamerplan
Om de stilte in de torenkamer te doorbreken heb ik meer dan honderd uurwerken meegebracht. Deze tikkende machientjes zullen de stilte doorbreken en een zeer muzikaal geheel gaan vormen in de ruimte. Dit is niet de essentie van mijn werk, maar ik kijk nu al uit naar deze ervaring van het geluid.

De aankomende dagen in de torenkamer ga ik kleurrijke collages ontwerpen waarbij beweging zal zorgen voor een speelse touch. Mijn streven is om de collages zo te maken dat de beweging ervoor zorgt dat ze op geen enkel moment van de dag hetzelfde zullen zijn. De ronddraaiende vormen nemen je mee in hun beweging, terwijl je op de achtergrond een zacht ritmisch getik hoort van de uurwerkjes die de vormen aansturen. Een speels spel met vormen, kleuren en beweging.

Vanaf het Prinsengrachtconcert 2015

Beluister de tweede aflevering

Lucas De Man en Ab slaan de handen ineen en combineren klassiek met kunst

Ongeluksdag? Hiermee kom je vrijdag de 13de vrolijk door!

Bekijk het filmpje

Bekijk het filmpje

Bekijk de reportage

"BambinO" te zien in de Met

Maak kennis met Raoul Steffani en Daan Boertien

Filmmuziek door een symfonisch orkest

Deel 1 van het gesprek met Reinbert de Leeuw

Over zingen in verschillende culturen

Forensisch psycholoog en schrijver Inge Schilperoord schrijft aan haar nieuwe boek.

Even voorstellen

Inge Schilperoord (1973) is forensisch psycholoog en schrijver.  In het Pieter Baan Centrum doet zij psychologische onderzoeken bij verdachten in strafzaken. Na een post- hbo opleiding aan de Hogeschool voor Journalistiek (2002) en later de Schrijversvakschool (2012) schreef zij jarenlang achtergrondartikelen, interviews, recensies en essays voor o.a. Psychologie Magazine, NRC Handelsblad, De Groene Amsterdammer, Ode en Crossing Border Magazine. In 2015 debuteerde zij bij uitgeverij Podium met de roman Muidhond. Hiermee won zij de Bronzen Uil voor het beste debuut en stond op de shortlist voor alle Nederlandstalige literaire prijzen van 2015/2016 (ECI Literatuurprijs, Libris Literatuurprijs, Opzij Literatuurprijs, Anton Wachterprijs, Boekhandelaarsprijs, ANV Debutantenprijs). In 2017 stond de Franse vertaling La Tanche op de shortlist van de Prix Femina. Inge Schilperoord heeft een zwak voor de mens aan de rand van de samenleving. Tegelijk is ze geïnteresseerd in de worstelingen die we allen met elkaar gemeen hebben. Zo herkenden veel lezers van Muidhond (delen van) zichzelf terug in een personage dat toch ver van hen afstaat: een pedofiele jongeman die uit alle macht tracht een ander en beter mens te worden. In haar volgende boek zullen de thema’s die Muidhond kenmerkten op een heel andere manier terugkomen. Zoals: eenzaamheid, onmacht en de fragiele grens tussen goed en kwaad.

Torenkamerplan
In mijn volgende boek spelen de thema’s zien en (niet) gezien worden een grote rol. Ook wil ik de grote stad waar het zich afspeelt meer laten zijn dan een decor. Het is haast een eigen personage, een ademend wezen. Een wezen dat je op sommige momenten kan omarmen en warm in zich opnemen, terwijl het je op andere momenten de rug toe kan keren. Een wezen dat open en gesloten kan zijn, verstikkend, warm, licht en levendig,  maar ook kil, donker  en benauwend. Ik stel me voor dat het hoofdpersonage van mijn boek, een veel door de stad dolend pubermeisje, zich erkend en gezien kan voelen door en in de stad maar dat deze zich ook zo onverschillig op kan stellen dat zij zich haast onzichtbaar voelt.

Tijdens mijn verblijf in  de Torenkamer wil ik zelf rondzwerven in de Grote Stad, in de huid van mijn personage verschillende ervaringen op me in laten werken en op basis hiervan schrijven. Hoe voelt zij zich in het gangenstelsel van de metro, op pleinen, in de drukte, of juist in de verstilling van bijvoorbeeld een kerk, in rijke en armere buurten, bij het water of tussen de bomen in het park?

Dit meisje is daarbij erg visueel en detaillistisch ingesteld, en tracht de werkelijkheid in tekeningen te vatten. Overal waar ze komt neemt ze haar schetsboek mee. Ondanks dat ik zelf niet (goed) teken, ga ik dit ook doen. Zo hoop ik steeds dichterbij haar te komen.

Men neme: water en wijnglazen

De meester in gesprek met Hans Haffmans

Muziektherapie moet stress bij viervoeters verminderen

Pianobroers deze zomer te horen in de hoofdstad

Klaar om je omver te laten blazen?

Sjoerd van der Meulen over Rachmaninov

Yasser Ballemans (Breda, 1981) is beeldend kunstenaar en studeerde aan de kunstacademie AKV/St. Joost (Breda) en het Sandberg Instituut (Amsterdam).

Even voostellen

Yasser Ballemans (Breda, 1981) is als beeldend kunstenaar geïnteresseerd in de rol van kunst bij rituelen, zoals carnaval. Hij onderzoek hoe ornamenten en versieringen hierbij op een eigentijdse manier kunnen worden ingezet.  Ballemans maakt monumentale sculpturen in de openbare ruimte. Hij exposeert nationaal en internationaal in solo- en groepsexposities, waaronder in Museum de Fundatie (Heino), Park (Tilburg) en de YIA Art Fair (Parijs).

Veel van Ballemans’ beelden bevatten verwijzingen naar rituele figuren en parades. Zijn affiniteit met carnaval blijkt ook uit zijn deelname aan carnavals(-exposities) in Willemstad, Curaçao (IBB), Oosterbeek (Afrika Museum) en Heerlen (kuS). Ballemans studeerde aan de kunstacademie AKV/St. Joost (Breda) en het Sandberg Instituut (Amsterdam). Hij woont en werkt in Amsterdam.

Torenkamerplan
Mijn plan is om maskers te maken van hergebruikt materiaal en die weg te geven aan bezoekers van het Vondelpark. Ik wil ze dan vragen om een foto van zichzelf met het masker op te maken bij hen thuis en die naar mij te mailen.

Ik vind het interessant om te kijken hoe mensen met giften en kunst om gaan en het lijkt me erg leuk om iets te maken en dan in het Vondelpark op zoek te gaan naar geschikte nieuwe eigenaren.

Maskers worden natuurlijk vaak ingezet bij feesten en rituelen maar ook bij demonstraties en protesten. De vermomming en de transformatie van het uiterlijk kan bijdragen aan innerlijke en maatschappelijke verandering. Ik wil het masker als gereedschap voor verandering onderzoeken en meegeven aan de bezoekers van het Vondelpark.

Radio Filharmonisch Orkest en Groot Omroepkoor o.l.v. Markus Stenz

Solisten: Sophie Harmsen [sopraan], Lenneke Ruiten [sopraan] Attillio Glaser [tenor] en Morgan Pearse [bas].

Opname: zondag 1 april 2018, in Het Concertgebouw te Amsterdam.

{video "https://www.youtube.com/watch?v=Ez0kqVShFEs"}

Vanuit de Grote Kerk in Naarden

Over de Nederlandse Bachvereniging

Kom meer te weten over dit indrukwekkende muziekstuk

Kom meer te weten over dit indrukwekkende muziekstuk

Fleur Ouwerkerk is beeldend kunstenaar, in 2011 afgestudeerd aan de HKU met haar Bachelor of Fine Arts.

Even voostellen
Fleur Ouwerkerk is beeldend kunstenaar, in 2011 afgestudeerd aan de HKU met haar Bachelor of Fine Arts. Zij zoekt naar de samenhang tussen identiteit en uiterlijk en combineert in haar werk verschillende technieken onder de noemer 'mixed media'. Het merendeel van haar werken is ontstaan vanuit de combinatie fotografie en tekenen, afgewisseld met het creëren van een ruimtelijk object. Met het tekenen of soms letterlijk met kracht krassen in de foto, heeft zij zichzelf een eigen en unieke beeldtaal aangemeten.

Het werk van Ouwenkerk bestaat voornamelijk uit portretten, waaronder veel zelfportretten. Dit omdat ze zich voelt als een kameleon, vanwege diens mogelijkheden tot transformatie. In haar werk maakt ze gebruik van haar 'moeilijk te categoriseren'-look, door te transformeren in iets of iemand anders:

"If I change my look, I feel different, as if I become somebody else. I like to become somebody else every now and then."

Zij is geïnteresseerd in menselijk gedrag, etniciteit en excentriciteit. Deze interesses zijn de onderwerpen van haar visuele zoektochten en resultaten.

Ouwerkerk combineert haar kunst met het werken in de mode-wereld. Zo werkte zij onder andere voor Nederlandse modeontwerpers als Ilja Visser, olsthoorn*vanderwilt en Aziz Bekkaoui.

Torenkamerplan
'AMSTERDAM IS BURNING' Door tijdens een Netflix-chill momentje terecht te komen bij 'Ru Paul's Drag race', was ik direct totaal gefascineerd, en geïnspireerd. Ik ben toen begonnen mij te verdiepen in de esthetisch gezien prachtige wereld van Drag Queens, en raakte niet uitgelezen en uitgekeken over alle verschillende vormen daarbinnen. En daarbij de realisatie: dat achter de feestelijke look, vaak een hoop schuil gaat. Toen ik jaren geleden mijn haar millimeterde omdat ik toen vond (en nog steeds vind) dat die look mij het best past, kreeg ik met verrassend veel onbegrip en reacties op mijn kapsel te maken. De schoonheid en vrouwelijkheid van een vrouw is blijkbaar onlosmakelijk verbonden met het hebben van lang(er) haar. Daarom kies ik ervoor om mijn eigen hoofd te gebruiken voor een beeldend experiment tijdens mijn verblijf in De Torenkamer. Een beeldende zoektocht in de vorm van een zelfportret. Waar het normaliter een jongens- of mannenlichaam is dat wordt omgetoverd tot een vrouw, zal ik mijzelf, in het portret transformeren tot de meest uitvergroot-vrouwelijke versie van mijzelf. Daarnaast zal ik ook werken aan een draagbaar object. Een object dat tot de verbeelding spreekt. De verbeelding dat mijn alter ego *'FAUX QUEEN FLEUR' zal shinen in het betreffende draagbare kunstobject. *de term 'faux queen', ofwel 'bio queen' / 'diva queen' / 'female queen': "a drag queen trapped in a woman's body"

Zaterdag 24 maart zenden we Dantons Tod van Gottfried von Einem live en direct uit vanuit de Staatsoper in Wenen. Hier is de korte inhoud.

Eerste deel
Scène 1:
Hérault de Séchelles, Dantons echtgenote Julie, Danton en diverse dames zitten bij de goktafel. Camille Desmoulins brengt het bericht dat er een executie is geweest en dat Robespierre de instigator was. Vergeefs probeert iedereen Danton te overreden om Roberspierre daar op aan te pakken.

Scene 2:
De souffleur Simon slaat zijn vrouw op straat, omdat die hun dochter als prostituee laat werken. Een jongeman wordt bijna opgehangen omdat men denkt dat hij een aristocraat is. Robespierre probeert het volk voor zich te winnen, maar Danton laat openlijk merken dat hij niets moet hebben van diens terreurpreken. Daarom wil Saint Just bewerkstelligen dat Robespierre Danton en zijn volgelingen ombrengt, inclusief Robespierres vriend Desmoulins.

Scene 3:
Danton verblijft bij Desmoulins en zijn vrouw Lucile. Dan wordt hij weggeroepen. Als hij terugkomt, zegt hij dat men hem gaat arresteren. Hij wil niet vluchten: hij is de situatie moe. Lucile is nu bang dat haar man Desmoulins ook wel eens het slachtoffer zou kunnen worden van de vervolging van Danton, maar Desmoulins vertrouwt op zijn vriendschap met Robespierre.

Tweede deel
Scene 4:
Danton en Desmoulins zitten gevangen. Het volk bespreekt buiten de situatie: heeft Roberspierre niet gezegd dat Danton zich als een aristocraat heeft gedragen? In de gevangenis probeert Desmoulins vast te houden aan het leven en aan zijn liefde voor zijn vrouw Lucile. Danton kalmeert hem, maar buiten staat Lucile, bijna waanzinnig van angst. Ze rent in paniek weg.

Scene 5:
Danton moet voor het revolutionair tribunaal verschijnen wegens samenzwering met staatsvijanden. Danton ontkent de beschuldigingen hartstochtelijk. De menigte lijkt aan zijn kant te staan, maar Saint Just komt met nieuwe schuldbewijzen. Dan ontwaakt de grote redenaar in Danton: hij beschuldigt Roberspierre van het verdraaien van woorden. Er ontstaat groot tumult.

Scene 6:
De menigte danst de Carmagnole. Danton en andere terdoodveroordeelden  komen voorbij op een wagen. Het volk joelt en Danton en de zijnen zingen de Marseillaise, maar worden overstemd. Na de executie verschijnt Lucile: haar man is terechtgesteld en ze is alles kwijt. Ze zingt een lied over de dood en roept: “Leve de koning!” Daarmee geeft ook zij haar leven op.

Bekijk het filmpje

Beluister de medley door Nicholas Yee

"Rembrandt laat zien dat we allemaal maar mensen zijn"

Beluister onze speellijst

Karlijn Kistemaker (1986) studeerde in 2013 cum laude af aan de Regieopleiding van de Theaterschool in Amsterdam.

Even voorstellen
Karlijn Kistemaker (1986) studeerde in 2013 cum laude af aan de Regieopleiding van de Theaterschool in Amsterdam. Ze won de Top Naeff prijs 2013, een aanmoediging voor veelbelovend talent. Karlijn´s werk is contrasterend, grappig en persoonlijk. Met haar analytische blik, bizarre humor en inlevingsvermogen maakt ze herkenbaar theater dat de zwaarte verzacht van het leven dat nooit gaat zoals wij dat willen. 

In 2015 werd Karlijn geselecteerd voor de AFK 3packagedeal. Door deze selectie heeft ze de kans gekregen om haar eigen gezelschap Kompagnie Kistemaker op te richten en een begin te maken met de 12-delige serie Missie Márquez. Deel 4, 5 & 6 zijn genomineerd voor de BNG Bank nieuwe theatermakerspijs 2017. In de Torenkamer gaat Karlijn verder met schrijven van de tekst voor deel 7, 8 & 9.

Torenkamerplan
Missie Márquez is theaterserie geïnspireerd op het beroemde boek Honderd jaar eenzaamheid van de Colombiaans schrijver Gabriel García Márquez. Door een speling van het lot ben ik onlosmakelijk verbonden met dit meesterwerk, want mijn oudoom Kees maakte de Nederlandse vertaling. Op mijn 4e ging Kees dood en erfde ik de royalty’s. Jaren later is het mijn missie geworden om samen met mijn kompanen van Kompagnie Kistemaker een theatrale vertaling te maken van het boek.

De komende week werk ik in de Torenkamer aan het script van deel 7, 8 & 9. Daarvoor ga ik de avonturen die wij beleefd hebben in Colombia verbinden met de inhoud van het boek. De komende delen behandelen wij pagina 172 t/m 350. Daarnaast ga ik samen met mijn scenografe Calle de Hoog en video technicus Daan Hazendonk filmbeelden selecteren uit de 80 uur film die wij gedraaid hebben tijdens onze reis.

Missie Márquez deel 7, 8 & 9 gaan deze zomer in première tijdens het Oerol Festival 2018. In het najaar van 2018 op tour door het hele land.

www.kompagniekistemaker.nl

Dirigent stopt bij Nederlandse Bachvereniging

Lees meer over dit bijzondere werk van Bach

Lees meer over dit bijzondere werk van Bach

En het Koninklijk Concertgebouworkest

Laat je betoveren door Spiegel im Spiegel

Geef je op voor het virtuele orkest of speel live op locatie

Subcategorieën