En hun reactie is hartverwarmend

Klassieker van Rogier van Otterloo op het carillon

Eerste vrouwelijke chef-dirigent van Nederland

Kom uit je dip en draai Mozart!

Laatste editie Robeco SummerNights

Smullen geblazen: divagedrag in de klassieke muziek

Billie van Katwijk is ontwerper en werkt deze week in de Torenkamer onder andere aan kostuums en sieraden voor eenden en andere dieren van het Vondelpark.

Even voorstellen
Billie van Katwijk is een ontwerper met een focus op herwaardering van natuur. Ze heeft een fascinatie voor dieren en natuurlijke materialen en gebruikt onconventionele methoden om iets nieuws te creëren.

Ze studeerde in 2017 af van Design Academy Eindhoven in de richting van conceptueel ontwerp. Met haar project Ventri ontwikkelde ze een unieke leercollectie gemaakt van koeienmagen. Ventri laat zien hoe slachtafval luxe design kan zijn. Haar projecten worden wereldwijd getoond op verschillende exposities en Dezeen noemde haar project Ventri in de top 10 van de grootste designtrends van 2017. Momenteel heeft ze haar studio in Amsterdam, waar ze nieuwe en bestaande projecten ontwikkelt om mensen te inspireren.

"Ik geloof in het tonen van tegenstellingen en taboes, zonder oordeel. Ik gebruik een onconventionele aanpak, trek bestaande regels, gewoonten en dogma’s in twijfel en verlaat de platgetreden paden om iets nieuws te creëren."

Torenkamerplan
Voor het nieuwe project heb ik mij laten inspireren door het Vondelpark. Het Vondelpark is door tuinarchitect Jan David Zocher, ontworpen in de Engelse landschapsstijl. De bedoeling van deze stijl is dat de bezoeker zich in de natuur waant, wanneer hij door het park loopt. Veel mensen vinden de Engelse tuin natuurlijk overkomen, maar niets is minder waar. Het gaat om een romantische illusie van natuur. Die beleving van de gestileerde romantische natuur wil ik betrekken op de dieren van het park. Eenden en andere vogels worden door de bezoekers gevoerd. Het idee dat het park met de dieren er zijn voor onze ontspanning, recreatie en entertainment wil ik doortrekken. Ik wil aanpassingen maken voor de dieren in het park waardoor ze nog mooier en liever worden. Sieraden of kostuums voor eenden waardoor ze nog mooier op onze foto’s staan. Dan is er ook een eenden-selfiefilter nodig. Of kunnen hebben we liever alleen decoratieve dieren? Dan hoeven ze misschien niet echt te zijn.

Ik ben benieuwd of door de prikkelarme omgeving super productief ben of dat ik me ga vervelen als ik weinig afleiding heb, en tot nieuwe inzichten kom.

Muzikale ode aan moeder natuur

Live vanaf de Amstel in Amsterdam

De beste klassieke werken in de schijnwerpers

Een van 's lands belangrijkste violisten en vioolpedagogen

Door het Nederlands Philharmonisch Orkest

Film is gebaseerd op Bernsteins biografie

Beluister de laatste aflevering

De mooiste muziek voor kinderen

Bekijk alle genomineerden

Met het Radio Symfonie Orkest van de Beierse Omroep

Van Bernsteins dirigeerdebuut tot Mahlers aantekeningen op Beethovens Zevende

Vivian Ammerlaan (1994) is beeldmaker en gaat deze week aan de slag in de Torenkamer met haar foto- en videocamera.

Even voorstellen
Vivian Ammerlaan (1994) is beeldmaker en werkt in regio Rotterdam. In 2016 studeerde zij af aan de opleiding Fotografie aan AKV St. Joost in Breda met haar doorlopende project Waanplekken. Onder die titel werkt ze nog steeds.

Ze wordt hiervoor geïnspireerd door sublieme landschappen: daar waar je wordt overweldigd door enorme schoonheid. Ze poogt de gevoelens die deze plekken bij haar opwekken te verbeelden met fotografie, video’s en installaties. Hiermee beloopt zij een hedendaags pad in een eeuwenoude traditie. Een traditie die ze bewondert en tegelijkertijd bekritiseert, zowel in beeld als in vorm. “Omdat de transcendente natuur naar mijn mening niet met documentatie te vatten is, maak ik gebruik van enscenering om beeld te geven aan mijn gevoelens. Omdat het documenteren van natuur wel een verlangen blijft, bevind ik me in een positie waarin ik vereniging zoek tussen dit verlangen en de kritiek die ik erop heb.”

Met haar Waanplekken werd Ammerlaan genomineerd voor de St. Joostpenning in 2016 en in oktober dat jaar won ze de Young Talent Award op de Affordable Art Fair in Amsterdam. Afgelopen oktober won ze de Rabo Ontdekt Talent-prijs op de Kunst10daagse van Bergen. Sinds maart 2017 wordt ze vertegenwoordigd door Galerie Deelen Art in Rotterdam.

Torenkamerplan
In de Torenkamer ga ik aan de slag met nieuw werk binnen mijn doorlopende project Waanplekken. Of dat resulteert in een foto, een serie of een video, zal het proces bepalen. De vertrekpunten zijn een aantal materialen en herinneringen van plekken waar ik ben geweest. Ik zal een kleine studio bouwen en hier landschappen creëren, dit fotograferen en filmen en na-bewerken.

Daarnaast ga ik de werken die ik maak zo beeldend mogelijk beschrijven. Ik blijf bij mijn standpunt dat de overweldigende natuur niet in beeld te vangen is. Daarom wil ik experimenteren met tekst en de radio biedt mij hiervoor een mooie kans. Ik neem je als luisteraar/bloglezer mee in geschreven kaders en laat je je verbeeldingskracht gebruiken.

Publieksprijs naar Raoul Steffani & Daan Boertien

Kun je eindelijk meezingen!

Kijk naar onze muzikale toekomst

Muziek uit The Theory of Everything, A Beautiful Mind en meer

Vier Ella's geboortedag op muzikale wijze

Beluister de podcast

Deze week: linkshandigheid in de muziek

Eva en Lodewijk gaan deze week in de Torenkamer experimenteren met een drone voor het 'inAir' dronefestival.

Even voorstellen
Eva Gonggrijp en Lodewijk Luijt vormen sinds kort het duo LIFT, de plek waar ze elkaar ontmoetten bij de VRbase in Amsterdam. Lodewijk is daar kind aan huis, van jongs af aan doende met het bouwen van visuele en virtuele ervaringen. Eva maakt multi-media installaties , vaak gebaseerd op haar dromen. Ze kwam poolshoogte nemen hoe ze haar terugkerende droom; ronddwalen in haar oude poppenhuis, kon realiseren.* Er ontspon zich een gesprek waarin ze ook andere ideeën met Lodewijk deelde, die simpelweg reageerde met ‘leuk, gaan we doen’. Binnen een week draaiden ze en passant een site-specific VR filmpje, met Lodewijks drone in de museale ruimte van Arti et Amacitiae waar ze de installatie ‘no exit’ maakte en de bezoeker liet rondzwalken in de lucht door de lege ruimte. Hun combinatie maakt het mogelijk samen nieuwe werelden te ontdekken.

Wat bleek te werken: de concrete situatie leidt naar een lucide ervaring want de perceptie past zich aan, waarmee haar oude wensdroom; onzichtbaar te worden, te kunnen vliegen en te ontsnappen aan het hier en nu, werd ingelost. Het medium VR heeft hele andere kwaliteiten dan film of video; het is bijna onmogelijk op dezelfde manier een verhaal te vertellen; zonder shot en tegenshot. Wie de headset draagt, bepaalt waar hij naar kijkt. Als filmer blijf je het liefst onzichtbaar maar de 360 graden camera ziet alles. Soms helpt een beetje manipulatie, maar daar is geen garantie voor.

Torenkamerplan
Tijdens de Torenkamerweek gaan we met een drone en een 360 graden camera (VR) experimenteren hoe we op het ‘inAir’ drone festival de week daarna, de bezoeker kunnen wegvoeren uit het gebouw.

Met de drone het gebouw uitvliegen mag helaas niet vanwege de strenge wetgeving, we zullen dus een andere oplossing moeten vinden ons idee te verwezenlijken, daarmee gaan we experimenteren.

Lodewijk deinst niet terug voor technische uitdagingen, Eva niet voor het onuitvoerbare en het montageproces. Is het genoeg om de ontsnapping gestalte te geven?

De voortgang (of ondergang) van dit proces wordt gemonitord en het resultaat wordt live gepresenteerd op het InAir dronefestival.

 

Bekijk het fragment

Bekijk het fragment

Gekozen door presentator Sander Zwiep

Voor een tientje naar het Koningsnachtconcert

Bekijk de grootste nachtmerries van deze blazers

London Philharmonic Orchestra daagt je uit!

Callas in Concert op 26 november

Sopraan Francis van Broekhuizen geeft antwoord

Waan je tussen de orkestleden

Ilse van Stokkum werkt deze week in de Torenkamer aan mechanische collages.

Even voorstellen
Ilse van Stokkum is van mening dat de beleving van plezier een essentieel onderdeel is van het dagelijks leven. Om deze reden ontwikkelt ze haar werk spelenderwijs. Ze streeft naar kleurrijke creaties om de toeschouwer op een esthetische wijze te amuseren.

Met haar meest recente werk ‘Dreaming with open eyes’ biedt Ilse de toeschouwer de mogelijkheid te ontsnappen uit de werkelijkheid om weg te dromen in een landschap dat bestaat uit gekleurde miniatuurobjecten. Het speelse landschap komt tot leven door de beweging die bij sommige objecten is toegepast om het oog van de toeschouwer te verrassen. Door de verbeeldingskracht van de miniatuurobjecten is het werk van Ilse voor iedereen begrijpelijk, vermakelijk en het zorgt voor een glimlach.

In 2017 studeerde Ilse af als Product Designer aan de hogeschool van de kunsten ArtEZ te Arnhem. Haar werk exposeert ze in musea, kunstinstellingen en galeries. Naast haar eigen projecten, werkt ze ook in verschillende samenwerkingsverbanden met ontwerpers en mensen uit andere vakgebieden.

Wil je het werk van Ilse komen bewonderen? Tot 29 april 2018 staat haar werk in de Galerie Pouloeuff te Naarden Vesting.

Torenkamerplan
Om de stilte in de torenkamer te doorbreken heb ik meer dan honderd uurwerken meegebracht. Deze tikkende machientjes zullen de stilte doorbreken en een zeer muzikaal geheel gaan vormen in de ruimte. Dit is niet de essentie van mijn werk, maar ik kijk nu al uit naar deze ervaring van het geluid.

De aankomende dagen in de torenkamer ga ik kleurrijke collages ontwerpen waarbij beweging zal zorgen voor een speelse touch. Mijn streven is om de collages zo te maken dat de beweging ervoor zorgt dat ze op geen enkel moment van de dag hetzelfde zullen zijn. De ronddraaiende vormen nemen je mee in hun beweging, terwijl je op de achtergrond een zacht ritmisch getik hoort van de uurwerkjes die de vormen aansturen. Een speels spel met vormen, kleuren en beweging.

Vanaf het Prinsengrachtconcert 2015

Beluister de tweede aflevering

Lucas De Man en Ab slaan de handen ineen en combineren klassiek met kunst

Ongeluksdag? Hiermee kom je vrijdag de 13de vrolijk door!

Bekijk het filmpje

Bekijk het filmpje

Bekijk de reportage

"BambinO" te zien in de Met

Maak kennis met Raoul Steffani en Daan Boertien

Filmmuziek door een symfonisch orkest

Deel 1 van het gesprek met Reinbert de Leeuw

Over zingen in verschillende culturen

Forensisch psycholoog en schrijver Inge Schilperoord schrijft aan haar nieuwe boek.

Even voorstellen

Inge Schilperoord (1973) is forensisch psycholoog en schrijver.  In het Pieter Baan Centrum doet zij psychologische onderzoeken bij verdachten in strafzaken. Na een post- hbo opleiding aan de Hogeschool voor Journalistiek (2002) en later de Schrijversvakschool (2012) schreef zij jarenlang achtergrondartikelen, interviews, recensies en essays voor o.a. Psychologie Magazine, NRC Handelsblad, De Groene Amsterdammer, Ode en Crossing Border Magazine. In 2015 debuteerde zij bij uitgeverij Podium met de roman Muidhond. Hiermee won zij de Bronzen Uil voor het beste debuut en stond op de shortlist voor alle Nederlandstalige literaire prijzen van 2015/2016 (ECI Literatuurprijs, Libris Literatuurprijs, Opzij Literatuurprijs, Anton Wachterprijs, Boekhandelaarsprijs, ANV Debutantenprijs). In 2017 stond de Franse vertaling La Tanche op de shortlist van de Prix Femina. Inge Schilperoord heeft een zwak voor de mens aan de rand van de samenleving. Tegelijk is ze geïnteresseerd in de worstelingen die we allen met elkaar gemeen hebben. Zo herkenden veel lezers van Muidhond (delen van) zichzelf terug in een personage dat toch ver van hen afstaat: een pedofiele jongeman die uit alle macht tracht een ander en beter mens te worden. In haar volgende boek zullen de thema’s die Muidhond kenmerkten op een heel andere manier terugkomen. Zoals: eenzaamheid, onmacht en de fragiele grens tussen goed en kwaad.

Torenkamerplan
In mijn volgende boek spelen de thema’s zien en (niet) gezien worden een grote rol. Ook wil ik de grote stad waar het zich afspeelt meer laten zijn dan een decor. Het is haast een eigen personage, een ademend wezen. Een wezen dat je op sommige momenten kan omarmen en warm in zich opnemen, terwijl het je op andere momenten de rug toe kan keren. Een wezen dat open en gesloten kan zijn, verstikkend, warm, licht en levendig,  maar ook kil, donker  en benauwend. Ik stel me voor dat het hoofdpersonage van mijn boek, een veel door de stad dolend pubermeisje, zich erkend en gezien kan voelen door en in de stad maar dat deze zich ook zo onverschillig op kan stellen dat zij zich haast onzichtbaar voelt.

Tijdens mijn verblijf in  de Torenkamer wil ik zelf rondzwerven in de Grote Stad, in de huid van mijn personage verschillende ervaringen op me in laten werken en op basis hiervan schrijven. Hoe voelt zij zich in het gangenstelsel van de metro, op pleinen, in de drukte, of juist in de verstilling van bijvoorbeeld een kerk, in rijke en armere buurten, bij het water of tussen de bomen in het park?

Dit meisje is daarbij erg visueel en detaillistisch ingesteld, en tracht de werkelijkheid in tekeningen te vatten. Overal waar ze komt neemt ze haar schetsboek mee. Ondanks dat ik zelf niet (goed) teken, ga ik dit ook doen. Zo hoop ik steeds dichterbij haar te komen.

Subcategorieën